Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Σύνθεση, καδράρισμα, προοπτική

Το καδράρισμα των φωτογραφιών μας ειναι το σημαντικότερο στοιχείο της κάθε εικόνας και ειναι αυτο που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία της φωτογραφίας μας.
Κάθε θέμα που μας κινεί το ενδιαφέρον για να το φωτογραφήσουμε , θα πρέπει να το προσεγγίζουμε με προσοχή , τόλμη και φαντασία.
Βλέπετε , η φωτογραφια ειναι μια απεικόνιση δυο διαστάσεων και δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος μας.
Ο άνθρωπος όταν βλέπει μια εικόνα , ταυτόχρονα ακούει , οσφραίνεται και γενικά νιώθει το περιβάλλον γύρω από την εικόνα που του κίνησε το ενδιαφέρον.
Εμείς , θα πρέπει να αποτυπώσουμε την εικόνα όσο καλύτερα γίνεται , δίνοντας τελικά στον θεατή την «αίσθηση» που είχαμε  τη στιγμή που φωτογραφίσαμε.

Θα ξεκινήσω με ενα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός.
Λίγες μέρες πριν , σε μια βόλτα με το αυτοκίνητο στον παραλιακό δρόμο της Αίγινας  το βλέμμα μου σταμάτησε πάνω σε δυο μοναχικά παγκάκια δίπλα στη θάλασσα.
Ο καιρός ήταν μουντός , αργά το απόγευμα , και η εικόνα που είδα περιείχε μεγάλη δόση μοναξιάς και μελαγχολίας. Θέλησα να αποτυπώσω αυτη την εικόνα.

Παρκάρισα το αυτοκίνητο λίγο πιο κάτω σε ασφαλές μέρος , αλλά και αρκετά μακριά έτσι ώστε να μη μου δημιουργήσει προβλήματα στο κάδρο μου – γιατί δεν θα ήθελα να φαίνεται ενα αυτοκίνητο στην εικόνα μου βεβαια – και ξεκίνησα.

Σας παραθέτω το κοντακτ από το φιλμ που τράβηξα. Έχω βάλει σε κόκκινο πλαίσιο τις φωτογραφίες για τις οποίες μιλάμε εδώ.



Όπως βλέπετε , τράβηξα έντεκα (11) φωτογραφίες στην προσπάθεια μου να αποτυπώσω το θέμα που μου κίνησε το ενδιαφέρον.
Όπως επίσης θα διαπιστώσετε , διάλεξα την ένατη από τις έντεκα φωτογραφίες.
Αυτο δε σημαίνει πως κάθε φορά η καλύτερη ειναι η δέκατη , η πέμπτη ή η τελευταία. Καμιά φορά καλύτερη ειναι η πρώτη ή η δεύτερη.
Ομως , σχεδόν ποτέ δεν έβγαλα μια καλή φωτογραφια τραβώντας μόνο ενα καρέ.

Αν θέλετε να το αναλύσουμε , γιατί δηλαδή δεν μπορούμε να βάζουμε μόνο ενα καρέ , θα πρέπει να ανατρέξουμε στην εισαγωγή αυτού του μηνύματος.
Η αποτύπωση του εγκεφάλου μας και η αποτύπωση της φωτογραφίας απέχουν πάρα πολύ. Έτσι , είμαστε αναγκασμένοι να παιδεύουμε το θέμα μας , μέχρι να προσεγγίσει η μια αποτύπωση την άλλη.

Συνεχίζω.
Το θέμα με είχε γοητεύσει.
Πλησίασα και αφού σκέφτηκα τα τεχνικά , τα της φωτομέτρησης δηλαδή , αφιερώθηκα απερίσπαστος στη σύνθεση της εικόνας.
Το πρώτο κλικ , ήταν μάλλον αναγνωριστικό. Λήψη από μακριά έτσι ώστε να καταγραφεί η γενική εικόνα του θέματος μέσα στο κεφάλι μου.
Από το δεύτερο κλικ και ύστερα , αρχίζει η «πολιορκία» του θέματος.
Κάτι σαν τα άγρια θηρία που γυρίζουν γύρω από το θήραμα τους πριν επιτεθούν.
Ας δούμε λίγο την δεύτερη.



Πράγματι το θέμα μου βρίσκεται εκεί.
Τα δυο παγκάκια , η θάλασσα , η άμμος και ο ουρανός.
Δεν άφησα τίποτα έξω.
Όλα αυτά που με συγκίνησαν τα περιέλαβα στο κάδρο μου.
Αποτέλεσμα ? ΜΗΔΕΝ δυστυχώς. Γιατί ομως ?
Διότι η εικόνα ειναι απολύτως επίπεδη.
Ο ορίζοντας μπλέκεται με την πάνω γραμμή από το αριστερό παγκάκι και μπερδεύει το μάτι.

Καταλαβαίνω πως δεν ειναι καλή.
Γυρίζω το κάδρο κάθετα στην τρίτη .



 Πάλι ομως δεν «βλέπω» αυτο που είδα με την φαντασία μου όταν ξεκίνησα.

Τέταρτη προσπάθεια , πλησιάζω λίγο πιο κοντά.



Η κατάσταση βελτιώνεται λίγο , ομως το κάδρο παραμένει χαοτικό.
Το θέμα χάνεται μέσα στην απεραντοσύνη του ορίζοντα.
Πρέπει κάτι να κάνω , κάτι να εφεύρω.

Αλλάζω εντελώς θέση.
Η αρχική θέση που διάλεξα αποδείχθηκε λάθος.
Πηγαίνω δεξιότερα και αλλάζω εντελώς προοπτική



Χμμ , κάτι πάει να γίνει. Οπωσδήποτε το φόντο από αυτη τη θέση ειναι πολύ καλύτερο. Με ενοχλεί πάλι το γεγονός πως η πλάτη από το δεξί παγκάκι μπλέκεται με το φόντο και δημιουργεί μια ασάφεια.
Θα τα ήθελα πιο ξεκάθαρα.
Μετακινούμαι ενα – δυο βήματα δεξιότερα και βγάζω την παρακάτω φωτογραφια.



Α , επιτέλους , πλησιάζω σ’αυτο που είχα αρχικά φανταστεί.
Συνεχίζεται ομως η σχετική ασάφεια. Θα ήθελα να διαχωρίσω κάπως τα επίπεδα της φωτογραφίας.
Ομως , καθώς κοίταζα μέσα από το σκοπευτρο την προηγούμενη φωτογραφια , το μάτι μου «έπεσε» πάνω στις καμπύλες της αμμουδιάς στο δεξιό μέρος.
Όμορφο στοιχείο μου φαίνεται. Θα πρέπει να το τονίσω.

Εδώ υπεισέρχεται η αφαίρεση της αφαίρεσης.
Μπορεί αρχικά να έκανα την αφαίρεση απομονώνοντας τα 2 παγκάκια , ομως τώρα βλέπω πως , με το να προσπαθώ να τα φωτογραφίσω και τα 2 μαζί , το μόνο που καταφέρνω ειναι να αποδυναμώνω την εικόνα μου.
Αφαίρεση της αφαίρεσης λοιπόν. Τολμηρά. Έξω το ενα παγκάκι.
Κρατάω τα δυο στοιχεία που μου αρέσουν. Το δεξί παγκάκι και τις καμπύλες της αμμουδιάς , και βγάζω την παρακάτω φωτογραφια.



Ααα , πολύ μου αρέσει αυτο το κάδρο.
Μπορώ να πω πως αυτο έψαχνα από την αρχή !
Σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνει το ύφος της μελαγχολίας και της μοναξιάς που αρχικά «είδα» από μακριά.
Μόνο που ... πήγα και έβαλα τον ορίζοντα ακριβώς στη μέση. Όχι πως συμμερίζομαι τους κανόνες «των τρίτων» και της χρυσής τομής , αλλά να , εδώ δεν του πάει .
Παράγινε λιτή και σοβαρή.
Θέλω να της δώσω μια δυναμική. Να την κάνω λίγο «πιασαρικη»
Πρέπει κάπως να εντυπωσιάσω τον θεατή. Δεν είμαι και κανένας Bresson , πρέπει να καταφύγω σε κολπακια εντυπωσιασμού.
Η μάχη της φόρμας με το περιεχόμενο δίνουν τις καλές φωτογραφίες είχε πει ο κύριος Bresson.
Ε , μου λείπει λίγο περιεχόμενο , ας το υποκαταστήσω με λίγη δυναμική της φόρμας.
Ευρυγώνιος , πιο κοντά , ο ορίζοντας πιο πάνω , κρατάω την αναπνοή μου και κλικ !




Ουφ , ακριβώς αυτο έψαχνα τόση ώρα.
Με ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό.
Είμαι ευχαριστημένος.  Smiley
Είμαι και ικανοποιημένος απόλυτα ?
Όχι δεν πρέπει να είμαι.
Αν και νιώθω πως αυτο το κάδρο «έκλεισε» , κάνω άλλες 2 προσπάθειες από άλλη γωνία.
Μπα , αποτυχημένες εντελώς. Τελικά η ένατη φωτογραφια ήταν η καλύτερη.

Προσπάθησα να «αναπαραστήσω» τις εγκεφαλικές λειτουργίες που συντελούνται την ώρα που φωτογραφίζουμε.
Όλα τα παραπάνω γράφτηκαν και «εφευρέθηκαν» εκ των υστέρων.
Η μόνη αλήθεια ειναι οι φωτογραφίες και το κοντακτ.
Ακριβώς έτσι φωτογράφησα , και αυτη ειναι η αληθινή σειρά των καρέ.
Εκείνη τη στιγμή δεν είχα στο μυαλό μου αυτο το άρθρο.
Λειτουργούσα αυτόματα , ενστικτωδώς.

Ελπίζω να σας μετέφερα λιγάκι τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε ενα φωτογραφικό θέμα.
Συνήθως δεν αρκεί μια προσπάθεια.
Χρειάζεται φαντασία και το κυριότερο , πρέπει να σκεφτούμε έναν τρόπο για να μεταφέρουμε την συγκίνηση στον θεατή.
Η διαδικασία ειναι επίπονη , αλλά τελικά ευχάριστη.
Θα ήθελα πολύ να γράψετε τις απόψεις σας για να συνεχίσουμε την κουβέντα.
 
 Cool

Συγγραφή και επιμέλεια : Μάνος Λυκάκης (Manos_mm)
Σεπτέμβριος 2003

Συζητήστε σχετικά με το ανωτέρω θέμα



Διαφημιστικός χώρος


Ο καιρός σήμερα
Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή

Το DPGR στο Facebook

ΦωτοΓράφω
Φ
Aπό Samson

Περπατάει. Σκέφτεται. Τα κάνει όλα μηχανικά. Κάτι άλλαξε σ το φρεάτιο. Είδε αυτό που πραγματικά είναι. Νοιώθει φυλακισμένος. Δεν ξέρει γιατί. Δε βλέπει. Είναι καλά κλεισμένος. Είναι θλιμμένος. Είναι σκιά. Σιωπηλός και παραμορφωμένος . Κατάλαβε ότι είναι... Περισσότερα

Wallpapers
Ελληνική Φύση
mkritikos
9.5 (334 πόντοι / 35 ψήφοι)
Θα τον τρελάνουμε τον Ήλιο...
GeorgeFocus
9.4 (216 πόντοι / 23 ψήφοι)
Τσίχλα
Τυφλός Παρατηρητής
9.8 (429 πόντοι / 44 ψήφοι)
Περισσότερα...

Μεγάλοι Φωτογράφοι
Josef Koudelka
Εγώ δεν προσπαθώ να καταλάβω. Για μένα το πιο ωραίο πράγμα είναι να ξυπνάω, να βγαίνω έξω και να κοιτάζω. Το κάθε τι.

Φωτογραφικές ρήσεις
Το αρνητικό είναι σαν την παρτιτούρα του συνθέτη, και η εκτύπωση σαν μια συναυλία του. Κάθε ερμηνεία διαφέρει σε πολλά λεπτά σημεία.
- Ansel Adams