μου αρεσει.Μη ρωτησεις γιατι,μου ειναι δυσκολο να το γραψω

Βλέπω το περιστέρι ως κεντρικό θέμα σου, αγαπητέ Τόλη, κι είναι πολύ καλό. Θα ήθελα, όμως, να μην έβλεπα τόσο πολύ από το αέτωμα, τον κίονα και την κυκλική κορνίζα...
Έτσι που την παρουσιάζεις, θα την βαθμολογούσα Μέτρια+

« Τελευταία τροποποίηση: 16/06/2007 10:21 από che »

Αυτή η φωτογραφία θα μπορούσε να φιλοξενήσει αρκετά από τα σχόλια που παρατέθηκαν και εδώ:
http://www.dpgr.gr/index.php?page=photos_show_photo&pid=13012

H ανθρώπινη τάξη (βλέπε "νοητική τακτοποίηση") άλλοτε επ΄ευκαιρία της αισθητικής και άλλοτε
επ΄ευκαιρία της πρακτικής, απέναντι στην κοσμική "αταξία" (βλ.τάξη μη κατανοητή από τον άνθρωπο).
Γεωμέτρηση των κτισμάτων άριστη και ορατή, προσπάθεια καθυπόταξης του "χώρου" μέσω της
απόλυτα περιοριστικής Ευκλείδειας σκέψης, με τεράστιου μεγέθους κατασκευές, και ταυτόχρονα
απόλυτο τσαλάκωμα-ακύρωση των πάντων, από ένα συγκριτικά αμελητέο μέγεθος, με συγκριτικά
αμελητέο χρόνο ζωής, και με φαινομενικά αμελητέα συμμετοχή στο συμπαντικό "είναι".

Γιά μιά ακόμη φορά όμως, γελάει καλύτερα όποιος τελευταίος γελάει, και το ασήμαντο πετούμενο
θα πάρει την εκδίκησή κάπου στην αιωνιότητα, αφού αυτό θα μπορεί να χέζει τα  κτίσματα μερικά
εκατομμύρια χρόνια περισσότερα απ΄ότι αυτά θα μπορούν να υφίστανται με την ίδια αρχιτεκτονική
και δομική ακολουθία.

(Με άλλα λόγια, καλός ο Jean Michel Jarre αλλά η πορδή της μαιμούς θα ακούγεται γιά περισσότερο).

Εχω μιά απόλυτη διαφωνία με την επιλογή του εγχρώμου εδώ, όχι μόνο δεν συνεισφέρει τίποτα στην
φόρμα αλλά και την υπονομεύει μάλιστα με μεγάλο κίνδυνο να φέρνει την φωτογραφία πολύ κοντά
στην "τουριστική" αντίληψη.Δεν το κάνει βέβαια τελικά αλλά λειτουργεί όπως προείπα υπονομευτικά.
Καλή + ή Πολύ καλή -
Εκεί την εντάσσω και αυτό μόνο εξ αιτίας της τελευταίας παραγράφου.
Γιά να μην σε αδικήσω όμως επιλέγω την αξιολόγηση "Πολύ Καλή".

Mετά από αυτό το ...γεωμετρημένο σχόλιο του Παύλου...    

... τί μένει να σχολιάσει κανείς?  

... αφού το πιθανότερο είναι να ακουστεί σαν ...την πορδή της μαϊμούς!  

Θα συμφωνήσω μαζί σου Γιώργο. Ο Παύλος, με το μοναδικό του τρόπο, έδωσε τη μία διάσταση του θέματος. Η ανθρώπινη όμως πνευματικότητα, εξυψωμένη και γεωμετρικά, παύει να υφίσταται με την άνοδο και την πτώση λαών και πολιτισμών;
Εν ολίγοις, τα περιττώματα των πτηνών (Παύλο, η έγχρωμη εκδοχή ήταν κάπως απαραίτητη:0 ) είναι το μόνο που θα απομείνει, ως σφραγίδα επάνω στην ανθρώπινη δημιουργία;

« Τελευταία τροποποίηση: 16/06/2007 18:55 από maneowar »

Τόλη μου αρέσει πολύ.
Εγώ θα την έβλεπα ως φυσικό φωτογραφικό παζλ. Με όποιους ιστορικούς συνειρμούς φυσικά ανακαλεί. Μα κι αν ο κύκλος, η καμπύλη και το τρίγωνο μάς εγκλωβίζουν, πάντα μέσα στα ορατά όρια του μηδενός ή του ένα, η ζωντανή ύλη πετά ανεφάρμοστα. Για τον λόγο αυτό και ισορροπεί η γεωμετρία με το χάος.

Που είναι ικανό να το δημιουργήσει ένα πέταγμα ενός πουλιού, μια φωτεινή μνήμη, ή ένας ατημέλητος ωκεανός.

Πάλι όμως ο κεραυνός θα υφαίνει το ζωή, το πέταγμα και την ελευθερία.
Δηλαδή εμάς.

Την φαντάζομαι και ασπρόμαυρη με το έντονο τοπικό contrast. Mάλλον μου αρέσουν και οι δύο.

Καλή συνέχεια.
Ζαχαρίας

« Τελευταία τροποποίηση: 16/06/2007 21:49 από Zacharias »

Για να μας φυγει η περιέργεια..

και με πιο έντονο contrast.

Ενδιαφέρον το παιχνίδι με τα γεωμετρικά σχήματα, αλλά προσωπικά το τελικό αποτέλεσμα δεν με συγκινεί. Την εκδοχή που προτείνει ο Savko θα την χαρακτήριζα καλή.

φιλε maneowar, δυστυχως θα συμφωνησω με τον φιλο fractalbit με το σχολιο του  

φιλικα
γιωργος

« Τελευταία τροποποίηση: 30/09/2012 12:55 από vislia »

Φίλοι μου, να ευχαριστήσω που σταθήκατε, σχολιάσατε και αξιολογήσατε τη φωτογραφία μου.

Τόλης