Δημήτρη, καλώς ήλθες στην "κριτική καλλιτεχνικής φωτογραφίας" και σ' ευχαριστούμε για τις ευχές. Η επιτυχία της θα κριθεί από όλους μας, κριτές και κρινόμενους.
Ελπίζω τα επικριτικά σχόλια που αναπόφευκτα θα υπάρχουν, να μην σας αποθαρρύνουν.
Λοιπόν η φωτογραφία σου μου δίνει την ευκαιρία να σχολιάσω κάτι που αποτελεί συνηθισμένη τακτική πολλών φωτογράφων. Πρόκειται για την χρήση της λεζάντας.
Να τονίσω, αν και πιστεύω περιττεύει, πως αυτά που θα λέω εδώ αποτελούν προσωπικές απόψεις που δεν χρειάζεται να τις υιοθετήσετε αν δεν συμπλέουν με την δική σας φωτογραφική αντίληψη.
Άλλωστε οι αντιλήψεις όλων μας είναι, και οφείλουν  να είναι, υπό μια διαρκή διαδικασία διαμόρφωσης και ύστερα από πολλές και κοπιαστικές αμφιβολίες, διαψεύσεις και επαληθεύσεις, κάποιες, λίγες και ίσως οι λιγότερο σημαντικές, κατορθώνουν και αποκρυσταλλώνουν το σχήμα τους.
Πιστεύω, με μια σχετική βεβαιότητα πλέον, πως από την στιγμή που μπει μια λεζάντα ή ένας τίτλος  κάτω από μια φωτογραφία, όσο άδολα και αν γίνει αυτό, είναι αδύνατον το λεκτικό φορτίο της να μην «επιμολύνει» - για να χρησιμοποιήσουμε και την γλώσσα του συρμού – το οπτικό περιεχόμενο της φωτογραφίας. Αν εμείς ως θεατές, κάνουμε το λάθος να διαβάσουμε την επεξήγηση πριν βυθιστούμε μέσα στην φωτογραφία, το νοητικό αποτύπωμα της πρώτης μένει ανεξίτηλο στη μνήμη μας και επισκιάζει κάθε προσπάθεια να αφεθούμε στην αφαιρετική φύση της δεύτερης.
Ο Leonard Freed είχε πει πως αν μια φωτογραφία χρειάζεται λεζάντα, τότε δεν είναι αρκετά καλή.
Η φωτογραφία σου την χρειαζόταν, γιατί αυτό που επέλεξες να μας περιγράψεις δεν θα κατάφερνε να μετουσιωθεί σε αυτόνομο φωτογραφικό γεγονός αποκομμένο από την πραγματικότητα που το δημιούργησε. Καλλιτεχνικά λοιπόν η φωτογραφία σου δεν στέκει.
Αντίθετα πιστεύω πως σαν φωτορεπορτάζ θα είχε καλύτερη τύχη. Θα ήταν μάλιστα πολύ πιο τίμια από άλλες πιο «επαγγελματικές» του είδους αφού από την μια δεν διατυπώνει ισχυρισμούς που θα μπορούσαν εύκολα να αμφισβητηθούν  και από την άλλη τα στοιχεία που την συνθέτουν, συνοδευόμενα και από την λεζάντα, δημιουργούν απλοϊκούς μεν αλλά σαφείς συμβολισμούς.

« Τελευταία τροποποίηση: 24/05/2008 00:01 από Ζήσης Καρδιανός »

Ζησημε θα ηθελα να σ ευχαριστησω θερμα για το σχολιο σου στην φωτογραφια μου ελπιζω  ο χωρος τουτος να μεινει μακρυα απο φασαριες και ιντρικες , μακρυα απο νικητες και νικημένους , καταστασεις που εμενα προσωπικα με στεναχωρουν πολυ ,ενας χωρος που θα εχει μονο νικητες δηλαδη ολους αυτους που θελουν να μαθουν......
Καλο κουραγιο σ ολους αυτους που θα βοηθησουν σ αυτο.  
ταπεινα Δημητρης

Έτσι ευλπιστούμε ότι θα μείνει αφού οι μόνοι που μπορούν να σχολιάζουν είναι μέλη της ομάδας του dpgr και ο ίδιος ο φωτογράφος (και ενίοτε οι διαχειριστές   )