Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
28 Φεβρουάριος 2017, 03:27:47

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Μεγάλοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: 1 ... 6 7 8 9 10 [11] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Μεγάλοι Δάσκαλοι Νο10 - G. Winogrand  (Αναγνώστηκε 70914 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
Nikiforos
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1917


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #150 στις: 24 Αύγουστος 2012, 22:03:06 »

Στα Γερμανικά (μιας και είναι γερμανική παραγωγή), ο G.W. σε δράση!




Ζητώ συγνώμη, εκ των προτέρων, αν έχει ανεβάσει άλλος το link.
Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (2):
Excalouber
*
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 56


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #151 στις: 21 Δεκέμβριος 2012, 00:35:37 »

Είναι ενας φωτογραφος που είχα ακουσει το ονομα του αν και ασχετη! ωχ το μάτι μου
οταν ειδα τι φωτόγραφίες έχει δικές του πραγματικα ενθουσιαστικα. το απλο το κανει μοναδικο.
Κολησα με το μωρό που βγαινει απο ενα υποστεγο. καλή και αυτη που γερνει με το ποδοσφαιρο. Smiley
Καταγράφηκε
Nikiforos
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 1917


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #152 στις: 24 Ιούλιος 2013, 23:39:56 »

Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως.

Από ένα εξαιρετικό άρθρο της Γκλόρυς Ροζάκη:

Παράθεση
Σ’ αυτό το τελευταίο σημείο θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα και γι αυτό και μεταφέρω εδώ αυτήν την πληροφορία που δίνει ο Szarkowski και που δεν είναι απλά «τεχνική» αλλά, κατά τη γνώμη μου, ουσιαστική.
Κι αυτό γιατί διαλύει κάποιες παρεξηγήσεις σχετικά με το περίφημο στραβό κάδρο τού Winogrand. Βλέπουμε δηλαδή ότι το στραβό κάδρο δεν είναι ένα αυθαίρετο δημιούργημα, ούτε αυτοσκοπός.
Όπως προκύπτει και από την μελέτη των κοντάκτ τής εποχής αυτής, οι παραπάνω στρατηγικές υπηρετούν την επιθυμία τού Winogrand και βάζει μέσα στα κάδρα του ολοένα και περισσότερα στοιχεία, να τις κάνει πιο σύνθετες, να θέτει ολοένα και περισσότερα προβλήματα στον εαυτό του.
Δεν χρησιμοποιεί τον ευρυγώνιο φακό για να κάνει τις φωτογραφίες του «πιο ενδιαφέρουσες» με την στρέβλωση που ο φακός αυτός δημιουργεί, αλλά γιατί αυτό τον υποχρεώνει να «παίζει» σε περισσότερα επίπεδα, να διερευνά περισσότερες δυνατότητες και να τις φτάνει στα όριά τους.
Όπως λέει και ο ίδιος για τη δουλειά του εκείνα τα χρόνια, «έβλεπα σιγά-σιγά ότι πράγματι κάτι συνέβαινε μέσα σ’ αυτά τα κάδρα». Και προσθέτει: «Η φόρμα μεταβάλλεται σε περιεχόμενο. Δεν επρόκειτο για μανιερισμό. Άρχιζα να κατακτώ κάτι.»

Πράγματι, αυτό που συνιστά την κεντρική ιδέα, την κατευθυντήρια εμμονή τού Winogrand είναι η σχέση φόρμας – περιεχομένου και πιο συγκεκριμένα, η φόρμα ως δημιουργός περιεχομένου.
Από την αρχή εντυπωσιάζεται από το γεγονός ότι ο φωτογραφικός φακός δεν αποτυπώνει κάποιο προϋπάρχον περιεχόμενο, αλλά δημιουργεί μέσω τής φόρμας ένα νέο («η φόρμα μεταβαλλόταν σε περιεχόμενο» ελεύθερη μετάφραση τού “I was getting the form for the content”)
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι η φωτογραφία ενός πράγματος δεν είναι το πράγμα αυτό αλλά κάτι άλλο. Το οποιοδήποτε περιεχόμενο, όταν φωτογραφίζεται, μεταβάλλεται μέσω τής φόρμας σε νέο, καθαρά φωτογραφικό πια, περιεχόμενο. Ίσως θα έπρεπε μόνο, να διευκρινιστεί ότι ο όρος «φόρμα» (μορφή) δεν υπονοεί εδώ κάτι συγκεκριμένο, μια σύνθεση, μια γεωμετρία, ένα ιδιότυπο καδράρισμα κ.λ.π. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να σημαίνει κάτι τέτοιο και σίγουρα όπως μάς λέει και ο ίδιος ο Winogrand, «δεν υπάρχει καμία συνταγή για το πώς πρέπει να είναι μια φωτογραφία» (there is no special way a photograph should look). Ο όρος «φόρμα» συγκεκριμενοποιείται σε κάθε φωτογραφία με έναν τρόπο ιδιαίτερο και μοναδικό και δηλώνει το ειδικό βάρος που κάποια στοιχεία, ενδεχομένως αδιάφορα πρωτογενώς, προσλαμβάνουν, μέσα από τον τρόπο που φωτογραφίζονται, καθιστώντας την φωτογραφία ένα «κλειστό σύστημα» που λειτουργεί πια από μόνο του, δηλ. ένα δημιούργημα με δικό του περιεχόμενο. Ακόμα και κάτι πολύ μικρό, μια χειρονομία, ένα βλέμμα, όταν φωτογραφίζονται μπορούν να γίνουν το επίκεντρο μιας νέας πραγματικότητας (της φωτογραφίας), δημιουργούν άλλες, πλασματικές εντάσεις, απορίες, κενά. Η γνωστή φράση τού Winogrand «φωτογραφίζω για να δω πώς είναι τα πράγματα φωτογραφημένα» αναφέρεται ακριβώς στη διάσταση ανάμεσα στη φωτογραφία ενός πράγματος και στο πράγμα που φωτογραφήθηκε.

Η φωτογραφία παρατηρεί ο Tod Papageorge, όπως και η ποίηση, δεν αποτελεί, όπως κακώς πιστεύεται, τον καθρέπτη τού κόσμου. Όπως όμως η ποίηση δεν μπορεί να εφεύρει μια άλλη, δική της γλώσσα, έτσι και ο φωτογράφος δεν μπορεί να εφεύρει έναν άλλο κόσμο. Εκεί ακριβώς οφείλουν την ένταση που δημιουργούν τόσο ένα ποίημα όσο και μια φωτογραφία, στο ότι δηλαδή είναι ταυτόχρονα κομμάτια τού κόσμου αλλά και πλάσματα (fiction). Εκεί οφείλεται επίσης και το ότι το περιεχόμενο ενός ποιήματος και μιας καλλιτεχνικής φωτογραφίας δεν μπορεί να συνοψιστεί σε μια ιδέα, σ’ ένα θέμα. Όπως δεν μπορούμε να πούμε, λέει ο Papageorge, ότι το θέμα τής «Ωδής για μια ελληνική λήκυθο» τού Keats είναι ότι η «προσμονή είναι ανώτερη από την πραγματοποίηση», το ίδιο δεν μπορούμε να πούμε ότι το θέμα μιας φωτογραφίας τού Winogrand είναι π.χ. ο πόλεμος ή τα γηρατειά.

Η εμμονή, λοιπόν τής φόρμας στον Winogrand κάθε άλλο παρά αποτελεί μανιερισμό ή βιρτουοζισμό. Αντίθετα, αποτελεί την πεμπτουσία τής φωτογραφίας, όπως και κάθε τέχνης που είναι η τιθάσευση τού υλικού και η δημιουργία μιας προσωπικής γλώσσας, ενός προσωπικού ύφους. Στην περίπτωση τής φωτογραφίας και σίγουρα στην περίπτωση τού Winogrand ο παράγων τύχη υπεισέρχεται συχνά στη διαδικασία αυτή, με την έννοια, όμως, που πολύ σωστά τής δίνει ο Szarkowski αναφερόμενος στον φωτογράφο αυτόν: «Πρόκειται, λέει, για μια τύχη μιας τάξης διαφορετικής από εκείνη τής απλής, ελάχιστης τύχης που απαιτείται για την επιβίωση ή για οποιοδήποτε ανθρώπινο επίτευγμα. Θα μπορούσε ίσως να συγκριθεί με την τύχη ενός αθλητή, για τον οποίον το παιχνίδι έχει έτσι επινοηθεί ώστε η αποτυχία να είναι ο κανόνας κι όπου η προφανής επιτυχία δεν κατακτιέται ποτέ οριστικά.»

Εξερευνώντας διαρκώς τις δυνατότητες τής φωτογραφίας ο Winogrand όπως ειπώθηκε ήδη, θέτει συνεχώς πιο πολύπλοκα προβλήματα στον εαυτό του. Όπως είχε πει χαρακτηριστικά, αν έβλεπε κάτι οικείο στο κάδρο του, έκανε ό,τι μπορούσε για να το αλλάξει.

Τα bold είναι δικά μου.

και

Παράθεση
Σε μια συνέντευξη του (ο G W) παρατηρεί ο ίδιος: «Υπάρχουν πράγματα που φωτογραφίζω γιατί με ενδιαφέρουν ... η φωτογραφία δεν είναι αυτό που φωτογραφίζεται αλλά κάτι άλλο. Έχει σχέση με τη μεταμόρφωση... Φωτογραφίζω πάντοτε ό,τι με ενδιαφέρει... Οι περισσότερες φωτογραφίες έχουν σχέση με τη ζωή, με το τι γίνεται στον κόσμο. Και γενικώς αυτό είναι βαρετό. Η ζωή είναι κοινότοπη ξέρετε. Ας πούμε όμως ότι ο καλλιτέχνης ασχολείται με τις κοινοτοπίες... υπάρχει μια μεταμόρφωση μόλις βάλετε τέσσερις πλευρές γύρω-γύρω. Αυτό την αλλάζει. Ένας νέος κόσμος δημιουργείται... Αυτό είναι μέρος τού μυστηρίου. Η μεταμόρφωση είναι ένα μυστήριο για μένα. Αλλά υπάρχει μια μεταμόρφωση και αυτό είναι συναρπαστικό».
« Τελευταία τροποποίηση: 24 Ιούλιος 2013, 23:41:44 από Nikiforos » Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (2):
noe
Συντονιστής
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3211


Nikon F2


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #153 στις: 25 Ιούλιος 2013, 21:54:50 »



 

Καλό καλοκαίρι σε όλους.. χαιρετάω
Καταγράφηκε

Hey you
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Alter ego
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 134


Γιάννης


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #154 στις: 19 Οκτώβριος 2016, 20:11:12 »

Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως.

Από ένα εξαιρετικό άρθρο της Γκλόρυς Ροζάκη:

Τα άρθρα της Ροζάκη φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα και νομίζω πως βρίσκονται στο εξαντλημένο έντυπο "Φωτοχώρος". Υπάρχουν κάπου σε ηλεκτρονική μορφή ή σκαναρισμένα κτλ.;

________ edit __________

Τα βρήκα εδώ βάζοντας στην αναζήτηση το όνομα της Ροζάκη:
http://www.rivellis.gr/el/component/search/?searchword=%CF%81%CE%BF%CE%B6%CE%B1%CE%BA%CE%B7&searchphrase=all&Itemid=1046
« Τελευταία τροποποίηση: 19 Οκτώβριος 2016, 20:33:55 από Alter ego » Καταγράφηκε

''Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση.''
Σελίδες: 1 ... 6 7 8 9 10 [11] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: