Αυτο που εκανε μεγαλη εντυπωση ..ειναι οτι στην φωτογραφια με τον δρομο.. ο στραβος οριζοντας δεν με ξενισε ουτε στιγμη.. και αντι για λαθος,οπως φυσιολογικα το θεωρω, μου περασε ως αποψη!
Έλα ντε ! Και εγώ για αυτο την έβαλα τη φωτογραφια.
(παραλειπόμενο : Μπήκα στον πειρασμό και την ίσιωσα και την κροπαρισα στο Photoshop την ώρα που ετοίμαζα τις φωτογραφίες. Αν το κάνεις για δοκιμή , θα δεις πως αποδυναμώνεται αυτη η υπέροχη εικόνα όταν την ισιώσεις)
Και όπως έλεγε ο άλλος δάσκαλος , ο G. Winogrand – σε ελεύθερη μετάφραση- «Δεν υπάρχει ίσιος και στραβός ορίζοντας. Αυτο που για τους άλλους ειναι ίσιο , για μένα ειναι στραβό. Το ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει δεχθεί πως ίσιος ειναι ο οριζόντιος ορίζοντας , δεν σημαίνει πως είμαι αναγκασμένος να το αποδεχθώ και εγώ»
Χοχο , προκλητικός και απολαυστικός πάντα ο δάσκαλος.
Και εμένα μου έχει κάνει εντύπωση το "στράβωμα" αυτό. Με προβληματίζει εδώ και αρκετό καιρό και είναι η αφορμή για σειρά από πειραματισμούς.
Είδα πρόσφατα μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο ίδιο θέμα από τον Robert Frank.
Εδώ για να ισορροπήσει ο Φωτογράφος επιλέγει να κόψει τον δρόμο έχοντας κάθετο το κάδρο και ίσιο ορίζοντα, γιατί αλλιώς αποδυναμώνεται η εικόνα όπως ακριβώς είπε ο Μάνος .
Δυο εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις από δυο μεγάλους Φωτογράφους που πιστεύω ότι μας δίνουν χρήσιμα μαθήματα.
