Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
16 Απρίλιος 2014, 10:53:25

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Ξένοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: [1] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Blake Andrews - What was he thinking?  (Αναγνώστηκε 3819 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
aeolist
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 285


Προφίλ WWW
« στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 12:43:11 »

Ο Blake Andrews είναι Αμερικανός φωτογράφος που μένει στο Eugene του Oregon. Είναι μέλος του iN - PUBLiC και το blog του είναι στα 10 καλύτερα blog φωτογραφίας για το 2010 σύμφωνα με το WIRED.

Μια αγαπημένη στήλη του blog έχει τίτλο "What was he thinking?". Ένας φωτογράφος (τυχαίο παράδειγμα, ο Ζήσης Καρδιανός και ο Λουκάς Βασιλικός) μιλάει για τις συνθήκες υπό της οποίες τράβηξε κάποιες φωτογραφίες του.

Τι καλύτερο λοιπόν από το να αντιστραφούν οι ρόλοι και να μάθουμε τι σκεφτόταν ο Blake όταν τραβούσε κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες του!


Αυτή τραβήχτηκε στο PGE Park στο Portland (στμ. όπου έμενε μέχρι το 2006). Περίμενα στο ταμείο με τα εισιτήρια πριν από έναν αγώνα baseball. Ήμουν εκεί με το φίλο μου τον Tom και τα παιδιά μας είχαν αναρριχηθεί σε αυτό το τεράστιο γλυπτό ενός προσώπου κοντά στις μπροστινές θύρες. Αυτός είναι ο γιος μου ο Zane κάτω δεξιά, και το παιδί του Tom είναι αυτό με το ανοικτό στόμα που δημιουργεί την κόρη του ματιού. Μου αρέσει να φωτογραφίζω παιδιά επειδή γενικά δρουν χωρίς συνείδηση και κινούν τα άκρα τους πολύ ενεργητικά. Τράβηξα αρκετές φωτογραφίες, αλλά δεν είχα προσέξει το ανοιχτό στόμα μέχρι αργότερα, όταν κοίταξα το contact sheet (στμ. φωτογραφίζει με φιλμ και ειδικά παλαιότερα 100% ασπρόμαυρο). Τότε πραγματικά με καθήλωσε. Το στόμα είναι μαγικό γιατί είναι ο πυρήνας της φωτογραφίας και είναι αδύνατο κάποιος να το προσχεδιάσει, κάνοντας τη φωτογραφία ανυπόκριτη. Αν και το αστείο εξαντλείται εκεί, νομίζω ότι είναι αρκετά ασυνήθιστο  ώστε να έχει δύναμη. Μου αρέσει πολύ αυτή η φωτογραφία, αλλά σε πολλούς ανθρώπους δεν αρέσει. Οι περισσότεροι δεν βλέπουν τα μάτια ακόμα και όταν ο χρόνος έχει σταματήσει, όπως σε μια φωτογραφία. Χρειάζεται ευελιξία στην σκέψη.


Αυτή τραβήχτηκε στο συντριβάνι Keller Ira στο Portland. Πολλοί άνθρωποι κολυμπούν εκεί το καλοκαίρι και είναι καλό σημείο για φωτογραφίες. Είναι περίπου 7-8 μέτρα ψηλό και έχει πολλά επίπεδα. Προσελκύει ένα πραγματικά μικτό πλήθος, τα πάντα από παιδιά και γιάπηδες μέχρι άστεγους, και υπάρχουν διαφορετικές μοναδικές γωνίες θέασης σε κάθε ξεχωριστό επίπεδο. Κοίταξα κάτω από το ανώτερο επίπεδο της πισίνας και παρατήρησα τους ώμους αυτού του παιδιού να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένοι με το σκυρόδεμα. Όταν κοιτάζω για φωτογραφίες έχω την τάση να με προσελκύουν μορφές όπως αυτή. Βλέπω σε άσπρο και μαύρο. Τον ευθυγράμμισα και τράβηξα μερικά καρέ για να σιγουρευτώ ότι έχω τη φωτογραφία. Σε αντίθεση με την προηγούμενη, ήξερα ότι αυτή δούλευε την ώρα που την τράβηξα. Αργότερα, κατά την εκτύπωση, έκαψα λίγο το κεφάλι για να το βοηθήσω να εξαφανιστεί.


Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε για το Eugene Grid Project. Είναι μακριά, πέρα από τη West 11th, ένα άσχημο τμήμα της πόλης με υπεραγορές και malls. Μέσα από αυτή την περιοχή περνάει το ρυάκι Amazon Creek. Περιπλάνιόμουν κατά μήκος της ακτής του ρέματος, ψάχνοντας για τις μακριές σκιές που δημιουργούνται αργά το απόγευμα. Τότε είδα τις πάπιες σε τέλειο σχηματισμό. Μετά πρόσεξα και τα βατόμουρα και... bingo! Οι πάπιες κινιόντουσταν τόσο αργά που κατάφερα και τράβηξα 3 ή 4 καρέ. Αυτό μου φάνηκε το καλύτερο. Ήταν ένα από αυτά τα πλάνα που είναι τόσο προφανή, ώστε η φωτογραφία σχεδόν τραβήχτηκε μόνη της. Ίσως για αυτό αυτή η φωτογραφία δεν αρέσει σε κάποιους. Φαίνεται <i>υπερβολικά</i> προφανής. Λοιπόν, εάν είναι τόσο προφανής, ας προσπαθήσουν να βρουν μια αντίστοιχη σκηνή μόνοι τους. Είναι πολύ δύσκολο.


Αυτή τραβήχτηκε στην περιοχή South Park του Portland. Κάναμε βόλτα φωτογραφίζοντας με τον George Kelly. Δεν μπορώ να θυμηθώ γιατί μας προσέλκυσε αυτό το συντριβάνι, αλλά είχαμε ανέβει μερικά σκαλοπάτια για να το κοιτάξουμε προσεκτικότερα. Καθώς γύρισα για να ξανακατέβω, είδα αυτές τις λευκές φόρμες να ευθυγραμμίζονται. Το φορτηγό μόλις ξεκινούσε. Ήταν πολύ γρήγορη σκηνή. Ήμουν τυχερός που είχα την Hexar μαζί μου, γιατί δεν υπήρχε χρόνος να εστιάσω. Τράβηξα μια φωτογραφία πολύ γρήγορα, και το φορτηγό είχε φύγει. Πίστευα ότι είχα τραβήξει κάτι καλό, αλλά δεν ήμουν σίγουρος μέχρι να δω το contact sheet.


Αυτή τραβήχτηκε για το Portland Grid Project, στη γειτονιά Kenton στο βόρειο Portland. Οι περισσότερες περιοχές στο Grid Project είναι αρκετά στατικές. Είναι μια οικιστική εξερεύνηση, σπίτια, αυλές και οδοί, χωρίς πολλούς ανθρώπους. Σε αυτές τις γειτονιές ψάχνω κυρίως να βρω ενδιαφέρουσες οπτικές συσχετίσεις. Είδα το ποδήλατο και τα σημάδια που οδηγούν στην πύλη και φαινόντουσταν να πηγαίνουν καλά μαζί. Όπως τραβούσα μερικές φωτογραφίες, το σκυλί με είδε και άρχισε να γαβγίζει και να πηδά πάνω-κάτω. Σκέφτηκα ότι ίσως πάει καλά στη φωτογραφία και για αυτό προσπάθησα να το συμπεριλάβω στη γωνία. Συνήθως προσπαθώ να μην με καταλάβουν όταν φωτογραφίζω αυλές ανθρώπων, αλλά ο σκύλος το κατέστησε αδύνατο. Έθεσε σε επιφυλακή όλο το δρόμο, αλλά τελικά κανένας δεν με ενόχλησε.


Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία στην Tulsa, όπου πέρασα ένα Σαββατοκύριακο το 2003 στο γάμο ενός ξαδέλφου μου. Δεν είχα επισκεφθεί ποτέ την Tulsa και έτσι εκμεταλλεύθηκα την ευκαιρία για να την εξερευνήσω και να φωτογραφίσω ένα νέο μέρος. Όποτε είχα χρόνο μεταξύ των διαδικασιών του γάμου ήμουν έξω και φωτογράφιζα. Συνήθως, πήγαινα  με τα πόδια, αλλά την τελευταία ημέρα έβρεχε, έτσι σκέφτηκα να οδηγήσω και να φωτογραφίσω υπό την προστασία του αυτοκινήτου. Μέσα από το αυτοκίνητο, μπορώ να πάρω μια ιδέα του τι είναι εκεί έξω, αλλά είναι δύσκολο να δω ακριβώς πώς τα στοιχεία μιας φωτογραφίας μπορεί να ταιριάζουν μεταξύ τους. Όμως, ένα θέμα που είναι σχετικά εύκολο να δει κανείς από ένα αυτοκίνητο είναι οι πινακίδες.

Τείνω να διαβάζω κάθε πινακίδα που συναντώ, ιδίως τις χειρόγραφες ή εκείνες που είναι γραμμένες με περίεργη γραμματοσειρά. Με έχει επηρεάσει ιδιαίτερα μία φωτογραφία από τον Chris Rauschenberg (στμ. δεν ξέρω ακριβώς ποια φωτογραφία εννοεί) που μου έδωσε να καταλάβω τις δυνατότητες. Αργότερα, διαβάζοντας το Letters From The People (στμ. του Lee Friedlander που όπως αναφέρεται και σε αυτή τη συνέντευξη τον έχει επηρεάσει πολύ) η συνήθεια έγινε μόνιμη σκέψη. Τώρα πια τις συλλέγω, είναι μια αυτονόητη πράξη για εμένα. Νομίζω ότι οφείλεται στη γοητεία που μου ασκεί η επικοινωνία, καθώς και οι αγνές εικαστικές μορφές. Η μητέρα μου ήταν καλλιγράφος και ίσως αυτό έχει σχέση.

Έτσι οδηγούσα στα περίχωρα της Tulsa διαβάζοντας πινακίδες, όταν παρατήρησα αυτές τις δύο αντικριστά σε ένα δρόμο. Οι γραμματοσειρές μού ήταν αμέσως ελκυστικές, μετά παρατήρησα ότι οι λέξεις ταιριάζουν απόλυτα. Πάρκαρα  και τράβηξα τη φωτογραφία με ένα μακρύ zoom τον οποίο δεν χρησιμοποιώ πια. Πήρα ένα κάρο φωτογραφίες κατά τη διάρκεια εκείνου του Σαββατοκύριακου αλλά ούτε μία από τον γάμο.



Αυτή τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης του φίλου μου Geoff και της οικογένειάς του την περίοδο των Χριστουγέννων. Ο γιος του Dylan (στο πάτωμα) και ο γιος μου Emmett (κοιτάζοντας την κάμερα) είναι σχεδόν στην ίδια ηλικία, έτσι τους βάζουμε να παίξουν, όταν μπορούμε. Φωτογράφιζα τα παιδιά που είναι κοντά στην περίεργη μπλούζα του Geoff, και η γυναίκα μου η Tab έτυχε να κάνει μια περίεργη γκριμάτσα τη στιγμή της έκθεσης. Υποθέτω ότι θα μπορούσε κανείς να πει ότι στάθηκα τυχερός, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι όσο περισσότερο φωτογραφίζεις τόσο πιο τυχερός είσαι. Φωτογραφίζω συνέχεια την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τους πάντες γύρω μου και αν φωτογραφίζεις αρκετά, συμβαίνουν πράγματα όπως αυτό. Αυτή η φωτογραφία μου θυμίζει το παλιό μας σπίτι στο Portland, που το πουλήσαμε το 2006. Φωτογράφιζα σαν τον τρελό σε εκείνο το σπίτι.

Με ρώτησες πώς διαχειρίζομαι το να μεγαλώνω μικρά παιδιά και ταυτόχρονα να είμαι φωτογράφος. Συνήθως δεν υπάρχει καμία σύγκρουση. Η κάμερα είναι πάντα εκεί,  όπως ένα ζευγάρι παπούτσια ή γυαλιά. Μερικές φορές τα γονεϊκά καθήκοντα υπερισχύουν του φωτογράφου, και δεν φωτογραφίζω κατά τη διάρκεια αυτών των στιγμών. Το υπόλοιπο της ζωής μου όμως φωτογραφίζω.


Ευχαριστώ τους Δημήτρη, Ζήση, Κωνσταντίνο, Λεωνίδα και Σπύρο για τη βοήθειά τους, ιδιαίτερα στην τελική επιλογή των φωτογραφιών. Η μετάφραση έγινε με το Google Translate και διορθώσεις στο χέρι. Εμπλούτισα τα λεγόμενα του Blake με links.
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Φεβρουάριος 2011, 20:42:40 από aeolist » Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (19):
Pachinko
Moderator
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2160


θα μέδιωχνε η γυναίκα μου αν δεν ήμουν στο dpgr


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 13:30:10 »

ρε σύ μπορεί να έχω δει αυτές τις φωτογραφίες και εκατό φορές και παρόλο που ανέκαθεν μου άρεσε η πρώτη φωτογραφία δεν είχα προσέξει ποτέ ότι το μάτι είναι ένα στόμα, νόμιζα οτι είναι μέρος του γλυπτού!  Η δεύτερη πάντα μου άρεσε αλλά στο παλιό μου μόνιτορ που ήταν πιό σκούρο, σε αυτό εδώ που είναι φωτεινότερο φαίνεται πολύ έντονο το ντοτζάρισμα και νομίζω ότι την έχει χαλάσει, δε χρειαζότανε.  Στην τέταρτη μου κάνει εντύπωση ότι δεν είδε το τρίτο φορτηγό που σχηματίζεται (γλάστρες = ρόδες), αλήθεια του το είπες;  Η έκτη με το loans/salon είναι απ'τις αγαπημένες μου, για λόγο που δεν μπορώ ακριβώς να προσδιορίσω.  Σίγουρα για τη φόρμα και το λογοπαίγνιο, για την υπέροχη τονικότητα και ίσως γιατί δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να την προσδιορίσει χρονικά, θα μπορούσε να είναι 50 χρόνια πριν.

Μπράβο Αλέξανδρε πολύ καλή δουλειά!  Που αλλού θα το παρουσιάσεις;
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Φεβρουάριος 2011, 13:36:27 από Pachinko » Καταγράφηκε

αυτά δε γίνονται ούτε στα καράτε
Ζήσης Καρδιανός
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: leet



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 13:46:48 »

Στην 2η βλέπουμε ακόμα τα πόδια ενός άλλου παιδιού σε ένα χαμηλότερο επίπεδο του συντριβανιού, στοιχείο στο οποίο επίσης δεν αναφέρθηκε όπως και στο "3ο φορτηγό".

Συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία Αλέξανδρε και για την "αποκλειστικότητα" που χάρισες στο dpgr  Smiley

Χορταστικές πληροφορίες και ψήγματα γνώσης από έναν νομίζω υποτιμημένο φωτογράφο του in-public με πιο εσωτερική ματιά.
Καταγράφηκε

pantelis adiavastos
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1088


αριστερομάτης - δυσχρωματοψικός


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #3 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 15:06:40 »

ωραίος !

τελικά δε δέκτηκε να το ανεβάσει στο μπλογκ του ;

ΥΓ, ούτε γω είχα προσέξει το στόμα, ούτε τα πόδια στο σιντριβάνι κάτω από το παιδί
Καταγράφηκε

stavrosstam
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2237


μαθαίνω να βλέπω...


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #4 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 15:22:01 »

Μου αρέσουν οι φωτογραφίες του (κάποιες τις ήξερα-κάποιες όχι), μου αρέσει και η ειλικρίνειά του. Πέρα από την αναφορά στην επέμβαση που έκανε στο σκοτεινό θάλαμο πάνω στη φωτογραφία με το σιντριβάνι ("έκαψα λίγο το κεφάλι για να το βοηθήσω να εξαφανιστεί"), θα σταθώ στην πρώτη φωτο, αυτή στο PGE Park. Όταν ακούς έναν τέτοιο φωτογράφο να παραδέχεται ότι το στόμα που μετατράπηκε σε κόρη οφθαλμού το είδε μετά τη λήψη, αισθάνεσαι καλύτερα για τις φορές που έχεις κι εσύ παραδεχτεί το σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο παράγοντας "τύχη" σε κάποιες φωτογραφίες σου. Κι όπως θα έλεγε ο Τάσος ο Σχίζας, εδώ έχουμε μια αληθινά σουρεαλιστική φωτογραφία...  Smiley
 Σ΄ευχαριστούμε για την παρουσίαση, aeolist.  thumbs up
Καταγράφηκε

Ηλίας
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 944



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #5 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 15:30:39 »

Πολύ όμορφη η παρουσίαση... thumbs up

Χαίρομαι πόλυ για το οτι ο φωτογράφος έχει βγάλει τόσες όμορφες εικόνες με πρώτο γνώμονα το αισθητικό και μόνο. Αυτό το ασυνείδητο που μας κινεί όλους να βγάλουμε ωραίες φωτογραφίες του στυλ είδα τους όμορφους λευκους όγκους, τους ώμους του παιδιού να ευθυγραμμίζοντε με το τοίχο κλπ... φωτογραφίες που έχουν ουσιαστικά φτιαχτεί απο την φόρμα που αντιλήφθηκε ο φωτογραφός μέσα απο την ματιά του... όμως αυτό δεν τους στερεί το περιεχόμενο, δεν της κάνει απλά φορμαλιστικά παιχνίδια.

Και έτσι η πεποίθηση πως κάθε φωτογραφία που δημιουργείτε απο φωτογραφική ματιά τελικά εμπεριέχει και περιεχόμενο(αν κι αυτό έχει γίνει απο την υποσεινήδητη ματιά του φωτογράφου που με το καιρό μπολιάζετε) θεριέυει μέσα μου.
Καταγράφηκε

" Βλέπεις καθαρά μόνο μέσα από την καρδιά σου. Τα ουσιαστικά πράγματα είναι αόρατα στο μάτι"
Antoine de Saint-Exupery

"Το ανοιχτό μάτι στο σκόπευτρο της μηχανής είναι για να κοιτάζει έξω, το κλειστό μάτι για να κοιτά στο εσωτερικό μας."
Henri Cartier-Bresson

"Αυτή ήταν η μέθοδος διδασκαλίας μου. Η προσκόλληση στο αισθητικό γεγονός που δεν χρειάζεται να προσδιοριστεί. Είναι κάτι τόσο προφανές, τόσο άμεσο, τόσο ακαθόριστο, όσο η αγάπη, το νερό, η γεύση των φρούτων."
Jorge Luis Borges

Εξοπλισμός: pentax k-x | 18-55mm f/3.5-5.6 AL | 50-200mm f/4-5.6 ED | 50mm f/1.4 FA || panasonic lumix lx5
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
aeolist
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 285


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #6 στις: 22 Φεβρουάριος 2011, 15:36:23 »

@Pachinko: Εγώ "κόλλησα" με τον Blake όταν είδα το στόμα-μάτι. Αυτό που δεν έπιανα με τίποτα ήταν το 3ο φορτηγό - μέχρι να μου το εξηγήσει ο Louis-S. Το δεύτερο που ρωτάς το σκέφτομαι Smiley

@Ζήσης: Για τον 3ο φορτηγό τον ρώτησα τώρα και αν μου απαντήσει θα κάνω edit το μήνυμα. Τα πόδια που αναφέρεις είναι καλή λεπτομέρεια, δεν είμαι σίγουρος όμως πόσο επηρεάζουν το νόημα της όλης φωτογραφίας. Θα του στείλω ένα email και για αυτό πάντως.

@pantelis: Όχι δεν δέχτηκε, παραείναι μαζεμένος για κάτι τέτοιο. "It would be too self-serving" μου έγραψε.

Edit:
"Yes, the fountain is part of the shot, and could be considered the core of the photo. I noticed it while shooting and in the print.

About the two legs in the headless shot, they are actually the arms sticking sideways. The boy is on a cantilevered ledge with people underneath him."
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Φεβρουάριος 2011, 17:14:38 από aeolist » Καταγράφηκε
aeolist
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 285


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #7 στις: 25 Φεβρουάριος 2011, 09:14:58 »

Τα αυθεντικό κείμενο για όποιο ενδιαφέρεται:
http://streetreverbmagazine.com/2011/02/24/blake-andrews-what-was-he-thinking/
Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
sakis.da
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 149



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #8 στις: 25 Φεβρουάριος 2011, 11:44:42 »

Πολύ ωραία παρουσίαση-δουλειά Αλέξανδρε!
Χάρηκε ιδιαίτερα όπως φαίνεται και ο Blake Andrews.
Οι φωτογραφίες του είναι πολύ καλές - έχει "μάτι" ο τύπος.
Εκτός της πρώτης που απλά είναι ένα αριστούργημα και της δεύτερης, μου άρεσε ιδιαίτερα η φωτό με το λογοπαίγνιο - ίσως γιατί βρίσκω σ'αυτήν μια παιδική "ψώρα" με τις πινακίδες.
Καταγράφηκε

Μιχαήλ (arxagelakos)
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 45



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #9 στις: 28 Φεβρουάριος 2011, 22:12:57 »

πολυ καλος φωτογραφος!!!Πολυ καλη ματια χωρις ιδιετερους εντυποσιασμους με απλη αγνη προσεγγυση του καθε θεματος !!!Η πρωτη φωτο ολα τα λευτα!!! aeolist ευχαριστω για την παρουσιαση του ,ομολογω πως δεν ειχα δει καθολου το εργο του!!! χαιρετάω
Καταγράφηκε
Σελίδες: [1] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: