Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
23 Νοέμβριος 2014, 14:03:12

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Ξένοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: 1 [2] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Richard Billingham - "Ray's a laugh"  (Αναγνώστηκε 8675 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
Diol
Συνδρομητής
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 5325


Δεν έχουν όλοι ανάγκη την τέχνη που πληγώνει.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #15 στις: 12 Οκτώβριος 2009, 16:54:51 »

.... αλλά τελικά αυτό που μου έχει μείνει είναι το πόσο πλήρες πορτραίτο έχω με λίγες φωτογραφίες για την προσωπικότητα του πατέρα, τόσες διαφορετικές πτυχές και πράγματα που ίσως θα χρειαζόμουνα χρόνια γνωριμίας για να μάθω.  Και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να μαντέψω τίποτα για να συμπληρώσω τα κενά και χωρίς να έχω ιδέα πώς είναι να μεγαλώνεις στην Αγγλική εργατική τάξη.  Βλέπω τον ελεεινό μεθύστακα που βιαιοπραγεί στη γάτα, το φοβισμένο γέρο με το μαυρισμένο μάτι που βρίσκει παρηγοριά στην αγκαλιά του σκύλου, τον άνθρωπο στα πρόθυρα της τρέλας, το γέλιο που ξορκίζει τη μοναξιά, τη μελαγχολία, το βλέμμα του πατέρα, τον καταπιεσμένο σύζυγο, τον αδύναμο αλλά τρυφερό άνθρωπο, την αδιαφορία και τον ξεπεσμό, το χιούμορ, τη σκληρότητα αλλά και μια παράξενη υποβόσκουσα οικογενειακή θαλπωρή.  

Πόσο περισσότερο περιεχόμενο να ζητήσω από ένα μάτσο φωτογραφίες?

Σε αυτά είμαι κι εγώ σύμφωνος. Οντως όλα αυτά φαίνονται. Και το πιο εντυπωσιακό απο αυτά είναι η "παράξενη υποβόσκουσα οικογενειακή θαλπωρή" και αυτή είναι νομίζω που δικαιώνει το έργο του, γιατί σαν συνολικό έργο μόνο δικαιώνεται. Μία μία οι φωτογραφίες αυτές χάνουν κάθε αξία. Ισως μάλιστα αν είχαν αξία σαν μονάδες, να έχανε την αξία του το έργο.

(BTW, σαν μονάδα η μόνη ίσως που μου άρεσε ήταν αυτή με τον καθρέφτη που έδωσε ο anef)
Καταγράφηκε

Δημήτρης Μ.
Nikon D800, D700, D90, D70, Nikkor 24-70 F2.8, 16-35 F4 VR, 18-200 VR, 50 F1.2, 50 F1.8D, 35 F1.8, 16 F2.8 fisheye. Flash SB910, SB800, SB400, SB-R200
Compact digital: Canon D10, Olympus C7070, Nikon 995, Fuji F31fd, Fuji F100fd. Video: GoPro
Αναλογικές. Kodak Retina IIa & Olympus OM system: OM4Ti, OM4, OM1, OM2n & αρκετοί φακοί Zuiko κλπ
mitsosmt01
Επισκέπτης
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #16 στις: 12 Οκτώβριος 2009, 18:19:48 »

διακρινω μια αναγκη ''καταχωρησης'' του Richard Billingham στις βαθμιδες καλλιτεχνιας, καταταξης της αξιας του. αυτη την στιγμη διδασκει και δεν μπορω να ειμαι σιγουρος για τις ικανοτητες του, αυτοι που τον προσελαβαν θα γνωριζουν καλυτερα.
και ουτε μπορω να πω αν μ ευχαριστουν οι φωτογραφιες του ειτε μεμονωμενα ειτε σαν πορτφολιο.
κατι που μου βγαζει παντως ειναι οτι στην χειροτερη-κατα την γνωμη μου-φωτογραφια (το πορτραιτο της μανας του με τις μασκουλες πισω) το λιγοτερο που σκεφτοταν ειναι να ''δειξει'' η να μεινει στην ιστορια. και αυτο μου αρκει, γιατι και ολες οι υπολοιπες, μου βγαζουν το ιδιο συναισθημα.
Καταγράφηκε
Vrettakos
***
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 229

Μην περιμένεις την έμπνευση, βγές και φωτογράφησε!


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #17 στις: 12 Οκτώβριος 2009, 19:34:20 »

Ευχαριστούμε τον Pachinco για το πολύ χρήσιμο αφιέρωμα που ανέβασε! Δυστυχώς δεν μπορώ να έχω στο μυαλό μου τη φωτογραφία όταν βλέπω τέτοιες εικόνες που με γεμίζουν πόνο, γιατί με παραπέμπουν σε ένα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον και το θέμα αλλάζει μέσα στο μυαλό μου και γίνεται πολιτικό. Τα τόσο σοβαρά προβλήματα που αναδεικνύονται μέσα από αυτές τις φωτογραφίες, μου υπενθυμίζουν ότι αυτό που βλέπω για κάποιους, κάπου στον πλανήτη είναι καθημερινότητα και αυτό με θλίβει...με συνθλίβει !   
Καταγράφηκε

Κοντινά και μακρινά ταξίδια,με μιά μηχανή στο χέρι,στιγμές ελεύθερες για το μυαλό και το βλέμμα,προσπερνώντας τούς ψίθυρους και τα ασήμαντα,κοιτώντας το κόσμο μέσα από καθρέφτες που όλα τα αλλάζουν,τα κλειδώνουν,τα παντρεύονται...                                          Βρεττάκος Αλέξανδρος

www.vrettakos.gr

www.photodiodos.gr
SavvKo
***
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 486

Λατρεύω τη φωτογραφία


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #18 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 00:49:06 »

Έχω όμως κάτι να μάθω απ'αυτές τις φωτογραφίες, ή κάνει κακώς ο Αντρέας που τις διδάσκει?  Υπάρχει συμμετοχή του φωτογράφου στο αποτέλεσμα ή είναι μόνο το δυνατό θέμα, το κοινωνικό σχόλιο και ένα διαφορετικό αλλά με επιρροή στον καλλιτεχνικό κόσμο κοινό που τις έκανε γνωστές?  Αξίζει να σχοληθώ με ένα φωτογράφο που δεν μεταμορφώνει, απλά καταγράφει? Κατά τη γνώμη μου ναι, αξίζει. Οι στιγμές που καταγράφει είναι πλήρεις συναισθήματος, ειλικρινείς και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα.  Ίσως ο Αντρέας μπορεί να μιλήσει περισσότερο γι'αυτό, ίσως εμένα μου ξεφεύγει κάτι, αλλά τελικά αυτό που μου έχει μείνει είναι το πόσο πλήρες πορτραίτο έχω με λίγες φωτογραφίες για την προσωπικότητα του πατέρα, τόσες διαφορετικές πτυχές και πράγματα που ίσως θα χρειαζόμουνα χρόνια γνωριμίας για να μάθω.  Και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να μαντέψω τίποτα για να συμπληρώσω τα κενά και χωρίς να έχω ιδέα πώς είναι να μεγαλώνεις στην Αγγλική εργατική τάξη.  Βλέπω τον ελεεινό μεθύστακα που βιαιοπραγεί στη γάτα, το φοβισμένο γέρο με το μαυρισμένο μάτι που βρίσκει παρηγοριά στην αγκαλιά του σκύλου, τον άνθρωπο στα πρόθυρα της τρέλας, το γέλιο που ξορκίζει τη μοναξιά, τη μελαγχολία, το βλέμμα του πατέρα, τον καταπιεσμένο σύζυγο, τον αδύναμο αλλά τρυφερό άνθρωπο, την αδιαφορία και τον ξεπεσμό, το χιούμορ, τη σκληρότητα αλλά και μια παράξενη υποβόσκουσα οικογενειακή θαλπωρή.  

Πόσο περισσότερο περιεχόμενο να ζητήσω από ένα μάτσο φωτογραφίες?

Σπύρο δεν διαφωνώ με όσα λες παραπάνω, ναι όντως οι φωτογραφίες του έχουν τέτοιο περιεχόμενο και καλά έκανες και μας τον παρουσίασες όπως επίσης καλά κάνει και τον διδάσκει ο anef (η πολυφωνία είναι απαραίτητη), αλλά επειδή μ'αρέσει να σε διαβάζω (ειλικρινά το λέω) θυμήθηκα κάτι που είχες πει για τον winogrand, ότι δεν σε ενδιαφέρει για την γροθιά που έδωσε με τις φωτό του στο αμερικάνικο όνειρο κι ότι μόνο η φόρμα του σου αρέσει.(sorry αν δεν το μεταφέρω σωστά αλλά δεν το βρήκα εκείνο το μήνυμα σου).
Θα μπορούσε λοιπόν κάλιστα κάποιος να ρωτήσει, Τι με νοιάζει εμένα το πως μεγάλωσε ένα Αγγλόπουλο και ο χαρακτήρας των δικών του? και γιατί να με συγκινήσει περισσότερο ο Billingham κι όχι κάποιος άλλος που έχει φωτογραφήσει παρόμοια θέματα της δυτικής κοινωνίας (μέθυσους, άστεγους, κλπ.). 
Και γιατί της δυτικής και όχι των τριτοκοσμικών χωρών?
Μάλιστα κάποιος πιο δύσπιστος ο οποίος θα ήθελε να δώσει και πολιτικό χαρακτήρα αφού οι φωτό του αναδείχθηκαν με αυτό τον τρόπο, θα ρωτούσε εύλογα, και γιατί να συγκινηθώ περισσότερο με την τυχόν μίζερη ζωή των εργατικών της Αγγλίας και να μην συγκινηθώ πχ με φωτό των παιδιών του Ιράκ με λευχαιμία από τις βόμβες που απλώχερα σκόρπισαν οι εργατικοί της Αγγλίας (με τους κολλητούς τους)?
Λέμε τώρα... ξέρω το κάνα λύσσα απλά θέλω να σου δώσω το σκεπτικό της άλλης πλευράς του νομίσματος.
Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνουν τις φωτό του να ξεχωρίζουν? Μήπως το ότι αυτό που δείχνουν αφορούν τον ίδιο και το ίδιο του το σπίτι και ότι δεν το είχε ξανακάνει κανείς μέχρι τώρα? Γιαυτό και έγραψα τα περί reality.. θέλω να πω ότι δείχνουν πολύ προσωποποιημένες/ταυτοποιημένες.
Θα προτιμούσα δηλαδή να μην ήξερα το ιστορικό τους έτσι ώστε να μπορούσα να τις δω πιο αντικειμενικά. Θεωρώ πάντως σαν καλύτερη την πέμπτη φωτό.
Τέλος πάντων όπως ξαναείπα ίσως και να κάνω εγώ λάθος..
Σε ευχαριστώ όπως και νά'χει.
 
Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Pachinko
Moderator
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2160


θα μέδιωχνε η γυναίκα μου αν δεν ήμουν στο dpgr


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #19 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 04:36:10 »

Θα προσπαθήσω να σου απαντήσω σε μία μία ερώτηση γιατί είναι αρκετές.  Να ξεκαθαρίσω όμως κάτι πρώτα: το κριτήριό μου για να παρουσιάσω κάποιον δεν είναι τί αρέσει σε μένα, είναι κυρίως τί θεωρώ ενδιαφέρον σαν θέμα για συζήτηση. Αν τελικά δεν είναι, οι ντομάτες και τα γιαούρτια όλα σε μένα  Grin
Πιστεύω όμως ότι ο Μπίλιγχαμ έχει ενδιαφέρον και σημαντικός λόγος που έχει ενδιαφέρον είναι ακριβώς η κουβέντα που κάνουμε, κι ευχαριστώ για τις ερωτήσεις.  

αλλά επειδή μ'αρέσει να σε διαβάζω (ειλικρινά το λέω) θυμήθηκα κάτι που είχες πει για τον winogrand, ότι δεν σε ενδιαφέρει για την γροθιά που έδωσε με τις φωτό του στο αμερικάνικο όνειρο κι ότι μόνο η φόρμα του σου αρέσει.(sorry αν δεν το μεταφέρω σωστά αλλά δεν το βρήκα εκείνο το μήνυμα σου).

Έτσι είπα όντως.  Από τον Γουάϊνογκραντ με ενδιαφέρει μόνο η φόρμα, γιατί
α) ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης ήταν μαέστρος στο συγκεκριμένο πράγμα, και
β) το συγκεκριμένο πράγμα με απασχολεί όταν βγάζω φωτογραφίες.    

Αυτό δε σημαίνει ότι
α) όποιος ασχολείται με τη φωτογραφία πρέπει να έχει το δικό μου κόλλημα με τη φόρμα, ούτε ότι
β) οι φωτογραφίες του Γουά. αξίζουν μόνο για τη φόρμα, ούτε ότι
γ) δεν υπάρχει και η σοβαρή πιθανότητα να έχω περάσει τόσα χρόνια κοιτάζοντας φωτογραφίες και να μην έχω καταλάβει τίποτα  Grin  

Θα μπορούσε λοιπόν κάλιστα κάποιος να ρωτήσει, Τι με νοιάζει εμένα το πως μεγάλωσε ένα Αγγλόπουλο και ο χαρακτήρας των δικών του?

Τίποτα, κανένας ιδιαίτερος λόγος.

και γιατί να με συγκινήσει περισσότερο ο Billingham κι όχι κάποιος άλλος που έχει φωτογραφήσει παρόμοια θέματα της δυτικής κοινωνίας (μέθυσους, άστεγους, κλπ.).  Και γιατί της δυτικής και όχι των τριτοκοσμικών χωρών?

Κανένας απολύτως λόγος να προτιμήσεις τον Μπίλιγχαμ.  Αν έχεις υπόψη σου κάποιο άλλο φωτογράφο με ενδιαφέρον, πολύ θα ήθελα να δώ παρουσίαση.

Μάλιστα κάποιος πιο δύσπιστος ο οποίος θα ήθελε να δώσει και πολιτικό χαρακτήρα αφού οι φωτό του αναδείχθηκαν με αυτό τον τρόπο, θα ρωτούσε εύλογα, και γιατί να συγκινηθώ περισσότερο με την τυχόν μίζερη ζωή των εργατικών της Αγγλίας και να μην συγκινηθώ πχ με φωτό των παιδιών του Ιράκ με λευχαιμία από τις βόμβες που απλώχερα σκόρπισαν οι εργατικοί της Αγγλίας (με τους κολλητούς τους)?

Νo reason. Aν οι φωτογραφίες έχουν ενδιαφέρον με ενδιαφέρουν κι εμένα και πιστεύω πολλούς άλλους εδώ.  Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια παγκόσμια συνωμοσία στο καλλιτεχνικό κατεστημένο για να στηρίξει τη δυτική αποικιοκρατία.  Αν μή τι άλλο το καλλιτεχνικό ρεύμα πάει παραδοσιακά στην αντίθετη κατεύθυνση...

Λέμε τώρα... ξέρω το κάνα λύσσα απλά θέλω να σου δώσω το σκεπτικό της άλλης πλευράς του νομίσματος. Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνουν τις φωτό του να ξεχωρίζουν?

Δεν ξέρω.  Έχω διαβάσει διάφορα αλλά δε μ'αρέσει να αναμασώ γνώμες άλλων, άσε που κάποια δεν τα κατάλαβα και με άλλα απλά διαφωνώ.  Εγώ είπα τί είναι αυτό που με εντυπωσίασε εμένα, αν δεν εντυπωσίασε άλλους καλώς.  Το θέμα είναι: εσένα σου λένε τίποτα?  Ο Αλέξανδρος πχ (Βρεττάκος) βρήκε το θέμα τόσο θλιβερό που τον αποσπά από τη φωτογραφία.  Σεβαστή άποψη και μου φαίνεται λογική, δεν το είχα σκεφτεί έτσι...

Μήπως το ότι αυτό που δείχνουν αφορούν τον ίδιο και το ίδιο του το σπίτι και ότι δεν το είχε ξανακάνει κανείς μέχρι τώρα? Γιαυτό και έγραψα τα περί reality..

Σίγουρα ισχύει αυτό, η χρονική στιγμή που παρουσιάστηκαν οι φωτογραφίες έπαιξε μεγάλο ρόλο στο θόρυβο που έκαναν.

θέλω να πω ότι δείχνουν πολύ προσωποποιημένες/ταυτοποιημένες.
Θα προτιμούσα δηλαδή να μην ήξερα το ιστορικό τους έτσι ώστε να μπορούσα να τις δω πιο αντικειμενικά. Θεωρώ πάντως σαν καλύτερη την πέμπτη φωτό.

Αυτό είναι ένα ζήτημα που μ'έχει απασχολήσει κι εμένα πολύ... αν θέλω οι φωτογραφίες να στέκονται οπωσδήποτε και μόνες τους ή να μπορούν να βασίζονται και στις γειτονικές τους ή μία κεντρική ιδέα ή ένα πρόλογο ώστε να αποκτήσουν την υπόσταση που πρέπει.  Δεν ξέρω.  Έχω δει φωτογράφους που είναι μάστορες στην παρουσίαση και μου αρέσει αυτό, είναι άλλη μία τέχνη μέσα στην τέχνη της φωτογραφίας.

Τέλος πάντων όπως ξαναείπα ίσως και να κάνω εγώ λάθος..

Κι αν είσαι "λάθος" γιατί είναι πρόβλημα?  Στη φωτογραφία είμαι λίγο αναρχικός σ'αυτό το θέμα, η άποψή μου είναι η εξής: καλύτερα να είσαι λάθος (όχι εσύ συγκεκριμένα, γενικά) αλλά να ακολουθείς αυτό που σε εκφράζει, τουλάχιστον έτσι είσαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό σου. Αν βρεις ανεπηρέαστος αυτό που σου αρέσει πραγματικά, θα σε γεμίσει πάθος και θα σου δώσει διέξοδο στη δημιουργικότητά σου.  Μετά μπορείς να αγχωθείς αν έχει καμμιά αξία το δημιούργημά σου Grin  

Αν όμως κάνεις το αντίθετο (πρέπει να μάθω τί είναι το "σωστό" και να το ακολουθήσω) πιστεύω οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια σε καταναγκασμό και φτωχό αποτέλεσμα, παπαγαλία.  Ένοχος κι εγώ, πολλάκις.  Γι'αυτό ακριβώς το λόγο, το άγχος μου είναι να μένω ανεπηρέαστος από το τί είναι "σωστό" και τί "λάθος" και να προσπαθώ να σχηματίζω άποψη που να είναι όμως ολόδική μου.  Έτσι κι όταν κοιτάζω φωτογραφίες προσπαθώ να επικεντρώνομαι σ'αυτό που άρεσε σε μένα.  Ακούω άλλες γνώμες γιατί συχνά δίνουν διεξόδους σε προβληματισμούς μου, αλλά απορρίπτω κιόλας πολλές, κι ας έρχονται κι απ'το Δαλάϊ Λάμα της φωτογραφίας. Σιγά μην κολλούσα στον.... Πατσίνκο  Grin

Πολύ συνοπτικά, όταν βλέπω ένα έργο τέχνης, προτιμώ να κοιτάω κυρίως μέσα μου, όχι δεξιά κι αριστερά.

Σε ευχαριστώ όπως και νά'χει.

Εγώ ευχαριστώ, ενδιαφέρουσα κουβέντα  Smiley
« Τελευταία τροποποίηση: 13 Οκτώβριος 2009, 07:48:49 από Pachinko » Καταγράφηκε

αυτά δε γίνονται ούτε στα καράτε
ismini83
*
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 50


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #20 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 09:08:17 »

Πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα!Κάποιες φωτογραφίες μου θυμίζουν φωτογραφίες του Novus ,όμως οι αντίστοιχες του Νovus είναι πιο αξιόλογες στα δικά μου μάτια από αυτές.
Καταγράφηκε
Ζήσης Καρδιανός
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: leet



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #21 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 10:53:43 »


Εγώ πάντως είμαι λίγο καχύποπτος με παρόμοιες δουλειές Undecided

Ζήση, καχυποψία με την έννοια ότι τέτοιες δουλειές δεν αξίζουν, αλλά παρόλα αυτά προωθούνται και διαφημίζονται για κάποιο λόγο?  Τί λόγος μπορεί να είναι αυτός? 

Σπύρο είμαι καχύποπτος για πολλούς λόγους, αλλά ας απαριθμήσω μόνο μερικούς.

Πρώτο και κύριο, είμαι γενικά καχύποπτος με φωτογραφίες που βασίζονται σε ένα εξ' αρχής υπερβολικά δραματικό, γκροτέσκο θέμα, γιατί σχεδόν πάντα αυτό δεν αφήνει χώρο στην δημιουργία του αυθεντικού φωτογραφικού γεγονότος.

Είμαι καχύποπτος, ή καλύτερα επιφυλακτικός, με φωτογραφίες που μεταφέρουν μια πολύ σκληρή πραγματικότητα, επειδή πιστεύω πως μετά το αρχικό σοκ που προκαλούν, στη συνέχεια αποβάλλονται μάλλον εύκολα από τη μνήμη.

Είμαι καχύποπτος, γιατί όλη αυτή η σκόπιμα πρόχειρη φόρμα που θεοποιείται σαν πρωτοποριακή, μου φαίνεται ότι δεν είναι παρά μια ακόμα έκφανση της πονηριάς του μεταμοντερνισμού που αγκαλιάζει ότι προκαλεί, αλλά που και αυτή νομοτελειακά θα ξεφουσκώσει όπως και τόσες άλλες.

Τέλος είμαι καχύποπτος με τις ίδιες τις προθέσεις του Billingham. Oρισμένες φορές μοιάζει σαν να ξεπληρώνει με το ίδιο νόμισμα μια οικογένεια που δεν την διάλεξε.
Η συμπόνοια από την συγκαλλυμένη διακωμώδηση απέχουν ελάχιστα. Παρεμπιπτόντως, έχει αναφερθεί ότι την γάτα δεν την πετάει ο μεθυσμένος πατέρας του αλλά ο ίδιος ο Billingham προς τον πατέρα του.
Όσον αφορά τις θεραπευτικές συνέπειες που είχε το project στον ίδιο τον φωτογράφο, προκειμένου να ξεπεράσει το τραύμα μιας δυσλειτουργικής οικογένειας, αναρωτιέμαι αν η θεραπευτική δυναμική δεν μπορούσε να εξαντληθεί μέσα από την ίδια την πράξη της φωτογράφισης ή αν έπρεπε να ολοληρωθεί στις αίθουσες των γκαλερί τέχνης.

Κλείνω λέγοντας ότι όλα αυτά δεν αποτελούν παρά υποψίες και όχι ακλόνητες πεποιθήσεις, εκφράζω μια προσωπική άποψη με βάση τις δικές μου προτιμήσεις και εμπειρίες και έχοντας επίγνωση ότι στερούμαι κάποιας εξειδικευμένης γνώσης.
 
Καταγράφηκε

Nerris
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 155



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #22 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 11:18:12 »

Για σταθήτε βρε παιδιά, γιατί σώνει και καλά να τον βαφτήσουμε καλιτέχνη  χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο τον άνθρωπο?  Το οτι ειναι απλά ντοκουμενταρίστας το αποκλείουμε?  Μήπως έχουμε ξεφύγει λιγάκι και η "καλλιτεχνία" μας έχει γίνει εμμονή?

Σε καμια περιπτωση δεν ειναι καλιτεχνης, τωρα αν λογω της κρισης που περναει η "τεχνη" της φωτογραφιας καποιοι κυκλοι προσπαθουν να το περασουν σαν επιμελως ατιμελητη τεχνη, αυτο ειναι αλλο καπελο.  Απο εκει και περα προσωπικα μου αρεσε, μας εδωσε μια πολυ intimate πλευρα της οικογενειας του οσο προβληματικη και αν φανταζει (ή ειναι).  Μια ματια που ισως ικανοποιει τα κανιβαλλιστηκα ενστικτα μας.  Ειναι ομως σιγουρα ντοκυμαντερ, και ειχα να διαλεξω μερικες για ενα φωτο στορυ θα διαλλεγα τις 1,2,9,12,15,16,20 και αυτη που προσθεσε στο τελος ο ανεφ.
Τωρα αν θα μπορουσε να σταθει σαν φωτο στορυ απο μονο του ή οχι δεν ειμαι απολυτα σιγουρος.  Μαλλον ναι μετα φυσικα απο μια μικρη εισαγωγη.  Και δεν εχει για μενα τοση σημασια αν ειναι η δικη του οικογενεια ή καποια αλλη. 
Ευχαριστω πολυ χαιρετάω
Καταγράφηκε
Pachinko
Moderator
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2160


θα μέδιωχνε η γυναίκα μου αν δεν ήμουν στο dpgr


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #23 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 11:51:21 »

Παρεμπιπτόντως, έχει αναφερθεί ότι την γάτα δεν την πετάει ο μεθυσμένος πατέρας του αλλά ο ίδιος ο Billingham προς τον πατέρα του.

E μα αυτά τα παραλειπόμενα θέλω να μας λές, γιατί τα κρύβεις?  Grin

Τεράστιο καθίκι ο Μπιλιγχαμ αν συνέβη όντως αυτό   Angry
« Τελευταία τροποποίηση: 13 Οκτώβριος 2009, 11:55:19 από Pachinko » Καταγράφηκε

αυτά δε γίνονται ούτε στα καράτε
J. Stratoudakis
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 207


Τελικά τι θα γίνω άμα δε μεγαλώσω?


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #24 στις: 13 Οκτώβριος 2009, 19:23:44 »

Φυσικά μια φωτογραφία μπορέι να είναι ένα ολόκληρο ποίημα αλλά μπορεί να είναι και μια λέξη απ' αυτό. Αν αποκόψω μια λέξη από ένα ποίημα, προφανώς δεν θα μου πει κάτι. Έτσι και στη σειρά αυτή, μια-μια φωτογραφία δεν στέκεται αλλά σαν σύνολο όμως έχει κάτι που με γοητεύει. Έναν λυρισμό ή μια ποιητική απλότητα και όπως έχω ξαναπεί και ξαναπεί "Η φωτογραφία πρέπει να είναι ο πλαστικός μετασχηματισμός της ποίησης"

Παρεπιπτόντως η φωτογραφία με τη γάτα, είτε έγινε εσκεμμένα είτε όχι, μου θυμίζει κάτι απ' τη φωτογραφία του Halsman "Dali Atomicus"  Αλλωστε δεν υπάρχει παρθενογέννεση στην Τέχνη!
« Τελευταία τροποποίηση: 13 Οκτώβριος 2009, 19:48:46 από John Stratoudakis » Καταγράφηκε

Faith is a virtue that you don't have Dr Jones. My sympathies...

About me:  Son. Brother. Student. Artist. Pizza maker. Traveler. Runner. Friend. Fool. Poet. Bad singer. Activist. Objector. Sinner and...
Photographer
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Giannisrethymno
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 44



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #25 στις: 16 Φεβρουάριος 2012, 19:04:48 »

Σε ευχαριστώ για το αφιέρωμα,με συγκίνησαν ιδιαίτερα οι φωτογραφίες του.
Καταγράφηκε

Φωτογραφίζειν εστί φιλοσοφείν.
octap
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 549



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #26 στις: 16 Φεβρουάριος 2012, 20:16:38 »

Το ότι ήταν μάλλον απο τις πρώτες συλλογές με ένα τέτοιο θέμα (καθημερινότητα μιας οικογένειας, και κυρίως του μέθυσου πατέρα του) σίγουρα ήταν ένα καλός λόγος για να συζητηθεί και να γίνει γνωστη, προσθέτοντας ακόμα και τους καθαρά φωτογραφικούς λόγους.

Απο την άλλη, η καθημερινότητα της οικογενειάς του που παρουσιάζει δεν είναι και σπάνιο φαινόμενο στο μεγάλο νησί, αυτός και είναι ο λόγος που μου κάνει εντύπωση η έκταση που πήρε το έργο του.

Υπάρχει μια "άνεση" στο έργο του, ήταν κάτι που το είχε καθημερινα μέσα στο σπίτι του, και ο μέθυσος πατέρας του σίγουρα θα έδεινε διαρκώς θέματα, κάθε μέρα, όλη μέρα. Δεν έχω βρει κάτι αξιόλογο απο αυτόν μετά την αναγνώριση που είχε το "Ray's a laugh".

Υπάρχουν συλλογές οι οποίες τις θαυμάζουμε με καθαρά φωτογραφικά κριτήρια, άλλες για φωτογραφικά και τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες πραγματοποιήθηκαν, και κάποιες συλλογές που εκτιμόνται κυρίως για τις συνθήκες (px Robert Capa, και τα 11 καρε που σώθηκαν απο λάθος αυτου που ανέλαβε να εμφανίσει τα 3 film με τα οποία γύρισε απο την απόβαση στην Νορμανδία).

Η συλλογή αυτή του Richard Billingham είναι ανάμεσα στις 2 τελευταίες κατηγορίες για μένα με ίσως μια κλίση προς την τρίτη.
Καταγράφηκε

Canon 5D mIII : 5D mII : 550D : 70-200mm 2.8 IS II : 24-70mm 2.8 : 16-35mm 2.8 : Sigma 15mm fisheye : Atomos Ninja 2 etc...
Pericles
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 21


Με λένε Περικλή, και είμαι ερασιτέχνης...


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #27 στις: 17 Φεβρουάριος 2012, 16:59:24 »

Προσωπικά, μου άρεσε πολύ αυτό το αφιέρωμα. Η "καθημερινότητα" και η απλότητα των φωτογραφιών μου επέτρεψε να ταυτιστώ περισσότερο με το θέμα του, παρά με αυτά φωτογράφων των αρχών του 20ου αιώνα. Μου άρεσε, έτσι απλά!  Wink
Καταγράφηκε

► Είμαι ένας ερασιτέχνης που ψάχνεται και ρωτά πολλά· για να μάθει λίγα.
► Προσοχή: Ανορθόγραφος! Ζητήται κατανόησης...
► Nikon D3100 || Nikkor AF-S18-55mmVR & 55-200mmVR
► Sony Cyber-shot DSC-V1
► Έδρα: Ξάνθη || Site/Gallery: http://pericles.deviantart.com/
arladin
*
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 53


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #28 στις: 17 Φεβρουάριος 2012, 17:31:06 »

Συμφωνώ... αυτό το trashy και παρακμιακό που σου βγάζει είναι γοητευτικό
Καταγράφηκε
Σελίδες: 1 [2] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: