Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
24 Απρίλιος 2014, 09:11:21

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Ξένοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: [1] 2 3 4 5 6 ... 8 |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Antoine D'Agata  (Αναγνώστηκε 22562 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
vasilikos
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2597



Προφίλ WWW
« στις: 19 Ιούλιος 2009, 18:58:06 »



O Antoine d'Agata γεννήθηκε το 1961 στη Μασσαλία ,γιος χασαπη,παρατησε το σχολειό στα 17 του χρονια.Τα επόμενα του χρόνια τα πέρασε μέσα στα ναρκωτικά το αλκοόλ τη ροκ και το σεξ.

      

      

Το 1982 έφυγε από τη Γαλλία όπου και αυτή ήταν η απόφαση που έσωσε τη ζωή του όπως λέει ο ιδιος.Γυρισε πολλά μέρη και κατέληξε να είναι delivery boy στη Νέα Υόρκη όπου παράλληλα σπούδασε και φωτογραφία.Δάσκαλος του υπήρξε η Nan Goldin που είχε μεγάλη επιρροή στη μετέπειτα δουλεία του


   

       

      


Η νύχτα, τα ναρκωτικά, το σεξ, η περιπλάνηση. Οι φωτογραφίες του Antoine D’ Agata είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλή καταγραφή και έκθεση ακραίων εμπειριών. Είναι η συνειδητή βουτιά σε ένα ανοίκειο και ταυτόχρονα οικείο σύμπαν που συνδυάζει τον κίνδυνο, την επιθυμία, την απώλεια και την ευκαιρία. Και η βουτιά αυτή γίνεται χωρίς καμία ιδιαίτερη φροντίδα, απαλλαγμένη από «ηθικά» προσωπεία, όπως ακριβώς και τα βαθύτερα ένστικτά μας.

         
      


Οι φωτογραφίες μοιάζουν να έχουν τραβηχτεί τυχαία, ανάλογα με τις εκάστοτε περιστάσεις. Σε όλες όμως, οι εμμονές παραμένουν σταθερές: οι δρόμοι, ο φόβος, η εγκατάλειψη και η σεξουαλική πράξη.
Στις φωτογραφίες του D’ Agata, ο θεατής γίνεται ο ίδιος ηθοποιός που ακροβατεί ανάμεσα στον οργασμό και στο θάνατο, ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο, εκφράζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την ίδια του την ανάγκη να υπάρξει. Έτσι, παρά την ωμότητα των σκηνών, ο θεατής δεν μπαίνει στη θέση του ηδονοβλεψία αλλά συμμετέχει σε μια ακραία ανταλλαγή εμπειριών και αναρωτιέται για την κατάσταση του κόσμου και του εαυτού του.

      

      

Ο ίδιος ξέρει ότι η φωτογραφία είναι ένα ψέμα. Ο χρόνος και ο χώρος χειραγωγούνται και χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν το φωτογράφο να εκφραστεί. Όπως, άλλωστε λέει, οι μόνες φωτογραφίες που πραγματικά υπάρχουν είναι οι «αθώες» φωτογραφίες, αυτές που μπορεί κανείς να βρει στα οικογενειακά άλμπουμ ή στα αρχεία της αστυνομίας. Αυτό το ψέμα όμως χρησιμοποιεί, και χωρίς να τον ενδιαφέρουν οι άρτιες τεχνικά συνθέσεις, για να μετατρέψει μια μοναχική σε μια εκκεντρική συλλογική εμπειρία.

   

   



Και ένα βιντεακι από μια έκθεση του.Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς τις αντιδράσεις των θεατών





 πηγή
« Τελευταία τροποποίηση: 19 Ιούλιος 2009, 20:58:17 από vasilikos » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (25):
stavrosstam
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2237


μαθαίνω να βλέπω...


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 19 Ιούλιος 2009, 22:06:50 »

Sex & Drugs & Rock & Roll, λοιπόν... Συμμερίζομαι μόνο την πρώτη από τις αντιδράσεις που διέκρινα στο βιντεάκι: σκεπτικισμό, αμηχανία, απέχθεια. Υπάρχουν φωτογραφίες που μου μιλάνε με τον τρόπο που ανέφερες πιο πάνω, Λουκά.
Παράθεση
παρά την ωμότητα των σκηνών, ο θεατής δεν μπαίνει στη θέση του ηδονοβλεψία αλλά συμμετέχει σε μια ακραία ανταλλαγή εμπειριών και αναρωτιέται για την κατάσταση του κόσμου και του εαυτού του.

Αυτές τις απόλαυσα.
 Υπάρχουν και άλλες που έχω την αίσθηση ότι απλώς προσπαθεί να προκαλέσει, και σ΄αυτή την υπερβολή με χάνει...
 Πολύ καλό το αφιέρωμα, anyway!  thumbs up χαιρετάω
Καταγράφηκε

mitsosmt01
Επισκέπτης
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 19 Ιούλιος 2009, 22:44:04 »

Παράθεση
Υπάρχουν και άλλες που έχω την αίσθηση ότι απλώς προσπαθεί να προκαλέσει, και σ΄αυτή την υπερβολή με χάνει...

εκει ακριβως stavrosstam εμενα με χανει τελειως.
ακομη κι αυτηπου ειπα εδω ειμαστε, οταν την ανοιξα ειδα το παιδακι να κοιμαται και ειπα  ωραιο στησιμο..

αναρωτιεμαι επισης αν ηταν μπροστα σε πολλες φωτογραφιες η τις κατεβασε απο τo internet και απλως τις μαυρισε και τις κουνησε..
 

magnum ε? αντε να πεφτουν και οι μυθοι σιγα σιγα...


η δικια σου γιατι καθαρη κυριε Antoine? να θυμαμαι να σε χαιρετησω οταν σε δω? ενταξει, συμπαθητικος μου φαινεσαι και θα ηθελα να μιλησουμε καποια στιγμη για ποδοσφαιρο ομως, οχι για φωτογραφια.

τρομερα χρησιμο το αφιερωμα σου vasilikos. με δυναμωνει να μην μασαω ευκολα σε οτι με πλασαρουν..

ο καθενας κρινεται απ αυτα που κανει και λεει.. Cool
« Τελευταία τροποποίηση: 20 Ιούλιος 2009, 14:55:49 από mitsosmt01 » Καταγράφηκε
Chobe
Αισιόδοξος
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1063


Κρίνετε ίνα κριθείτε.


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #3 στις: 20 Ιούλιος 2009, 00:22:25 »

  Πολύ καλό το αφιέρωμα σου Λουκά !
Σ' ευχαριστώ πολύ γιατί δεν ξέρω αν ποτέ θα τις έβλεπα αυτές τις φωτογραφίες αν δεν έπαιρνες την πρωτοβουλία να μας τις δείξεις.
Όσα προβλήματα κι' αν έχουμε, ότι ζόρι και αν τραβάμε, ζούμε μέσα σε συντεταγμένη κατάσταση και αναδεικνύουμε σαν πρωτεύουσες τις οικείες εικόνες του κόσμου μας.
Είναι σημαντικό να βλέπουμε τις εικόνες ενός υπαρκτού, παράλληλου κόσμου...
Ο άνθρωπος αυτός, εκφράστηκε και εμπνεύστηκε μέσα από θέματα που σοκάρουν  και πολύ καλά κάνουν !
Αυτή είναι η φωτογραφία αγαπητοί μου τελειομανείς που οι συζητήσεις σας αρχίζουν και τελειώνουν με το αν ο φακός έχει οξύτητα στο f2,8....
(Πρώτα και κύρια απευθύνομαι στον εαυτό μου !)
Καταγράφηκε

amantes sunt amentes
(Οι ερώντες είναι άφρονες)

Το blog μου εδώ:
www.chobesplace.com

"wise people have something to say, fools have to say something"
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
pantelis adiavastos
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1088


αριστερομάτης - δυσχρωματοψικός


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #4 στις: 20 Ιούλιος 2009, 01:04:29 »

 thumbs up thumbs up
διαφαίνεται και η γκόλντιν τώρα που το πες

να ρωτήσω ποιό είνα το διάστημα μεταξύ των σετ που μας έβαλες ή δεν έχει σημασία;

(επίσης από περιέργεια, με τι φωτογραφίζει;)
Καταγράφηκε

NatK
Άνευ Συνδρόμου
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1133


I'm sorry, Dave, I'm afraid I can't do that.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #5 στις: 20 Ιούλιος 2009, 10:32:38 »

Ο Antoine d'Agata είναι ένας από τους αγαπημένους μου "νέους" φωτογράφος που ήθελα πολύ καιρό τώρα να παρουσιάσω στο dpgr. Με πρόλαβε ο vasilikos και μπράβο του για το αφιέρωμα.

Απλά να συμπληρώσω ότι εκτός από την Nan Goldin ο Antoine d'Agata θήτευσε και δίπλα στον Larry Clark (και οι δύο στο ICP στη ΝΥ), κάτι που νομίζω θα δώσει σε πολλούς extra επιχειρήματα να "θάψουν" ακόμα περισσότερο τον d'Agata.

Πολλοί σοκάρονται από τις φωτογραφίες του και τους δημιουργεί αποστροφή. Το "βρώμικο" σεξ, τα ναρκωτικά, η μυρωδιά του θανάτου, η απελπισία, είναι μία πραγματικότητα (και μία καθημερινότητα) για εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη μας. O d'Agata κάνει ντοκουμενταρίστικη φωτογραφία η οποία είναι "ψευδο-αυτοβιογραφική". Δεν παύει να είναι κατά βάση ένα κοινωνικό σχόλιο αλλά σε αντίθεση με την κράτουσα γραμμή στο Magnum το POV είναι ξεκάθαρα πρώτου προσώπου. Ο φωτρογράφος είναι μέσα στο κάδρο κατά κάποιον τρόπο.

Παράθεση
αναρωτιεμαι επισης αν ηταν μπροστα σε πολλες φωτογραφιες η τις κατεβασε απο τo internet και απλως τις μαυρισε και τις κουνησε..

Όσο και να μην σου αρέσει το έργο του d'Agata (γούστο σου καπέλο σου) δεν μπορείς να μιλάς έτσι ακόμα και για τον πιο ταπεινό φωτογράφο. Δεν νομίζω ότι θα επέτρεπες στον εαυτό σου να σχολιάσεις με αυτόν τον υποτιμητικό τρόπο καμία φωτογραφία συνφορουμίτη του dpgr ακόμα και η πιο χάλια. Γιατί λοιπόν δίνεις στον εαυτό σου αυτό το δικαίωμα για τον d'Agata;

Κατά τα άλλα τα γκλαμουράτα περιοδικά με λουσάτο ιλουστρασιόν χαρτί και οι μοδάτες γκαλερί έχουν πλημμυρίσει εδώ και δεκαετίες με φωτογραφίες του Helmut Newton (τότε) ή Terry Richardson (τώρα), φωτογραφίες πολύ πιο χυδαίες και σίγουρα απύθμενα πιο ρηχές (sic) από του Antoine d'Agata.
Καταγράφηκε

Open the pod bay doors, HAL.
Αξιολόγηση μηνύματος (2):
stefanos68
Επισκέπτης
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #6 στις: 20 Ιούλιος 2009, 10:48:09 »

Ο Antoine d'Agata είναι ένας από τους αγαπημένους μου "νέους" φωτογράφος που ήθελα πολύ καιρό τώρα να παρουσιάσω στο dpgr. Με πρόλαβε ο vasilikos και μπράβο του για το αφιέρωμα.

Απλά να συμπληρώσω ότι εκτός από την Nan Goldin ο Antoine d'Agata θήτευσε και δίπλα στον Larry Clark (και οι δύο στο ICP στη ΝΥ), κάτι που νομίζω θα δώσει σε πολλούς extra επιχειρήματα να "θάψουν" ακόμα περισσότερο τον d'Agata.

Πολλοί σοκάρονται από τις φωτογραφίες του και τους δημιουργεί αποστροφή. Το "βρώμικο" σεξ, τα ναρκωτικά, η μυρωδιά του θανάτου, η απελπισία, είναι μία πραγματικότητα (και μία καθημερινότητα) για εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη μας. O d'Agata κάνει ντοκουμενταρίστικη φωτογραφία η οποία είναι "ψευδο-αυτοβιογραφική". Δεν παύει να είναι κατά βάση ένα κοινωνικό σχόλιο αλλά σε αντίθεση με την κράτουσα γραμμή στο Magnum το POV είναι ξεκάθαρα πρώτου προσώπου. Ο φωτρογράφος είναι μέσα στο κάδρο κατά κάποιον τρόπο.

Παράθεση
αναρωτιεμαι επισης αν ηταν μπροστα σε πολλες φωτογραφιες η τις κατεβασε απο τo internet και απλως τις μαυρισε και τις κουνησε..

Όσο και να μην σου αρέσει το έργο του d'Agata (γούστο σου καπέλο σου) δεν μπορείς να μιλάς έτσι ακόμα και για τον πιο ταπεινό φωτογράφο. Δεν νομίζω ότι θα επέτρεπες στον εαυτό σου να σχολιάσεις με αυτόν τον υποτιμητικό τρόπο καμία φωτογραφία συνφορουμίτη του dpgr ακόμα και η πιο χάλια. Γιατί λοιπόν δίνεις στον εαυτό σου αυτό το δικαίωμα για τον d'Agata;

Κατά τα άλλα τα γκλαμουράτα περιοδικά με λουσάτο ιλουστρασιόν χαρτί και οι μοδάτες γκαλερί έχουν πλημμυρίσει εδώ και δεκαετίες με φωτογραφίες του Helmut Newton (τότε) ή Terry Richardson (τώρα), φωτογραφίες πολύ πιο χυδαίες και σίγουρα απύθμενα πιο ρηχές (sic) από του Antoine d'Agata.

thumbs up
Καταγράφηκε
mitsosmt01
Επισκέπτης
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #7 στις: 20 Ιούλιος 2009, 10:55:57 »

Παράθεση
Δεν νομίζω ότι θα επέτρεπες στον εαυτό σου να σχολιάσεις με αυτόν τον υποτιμητικό τρόπο καμία φωτογραφία συνφορουμίτη του dpgr. Γιατί λοιπόν δίνεις στον εαυτό σου αυτό το δικαίωμα για τον d'Agata;
δικαιωμα? στο magnum ειναι ο κυριος και σιγα μην δεν κοιμηθει το βραδυ απο μια γνωμη ενος ανοητου.
απλως αναρωτιεμαι φιλε μου natk, αναρωτιεμαι.
κι αν ενας συνφορουμίτης ανεβαζε μια τετοια φωτογραφια στον σχολιασμο, δεν ξερω αν προλαβαινε να μεινει για να την σχολιασουμε.. μην μου βαζεις ιδεες.. Grin
Καταγράφηκε
soler
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1220


Νέος


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #8 στις: 20 Ιούλιος 2009, 10:56:32 »

Όποιος δεν το έχει κάνει (οι περισσότεροι δηλαδή γιατί πέρα από τις "προκλητικές" φωτογραφίες του D'agata οι υπόλοιπες φωτογραφίες που έχουν ανέβει στη gallery έχουν 0 εμφανίσεις) ας κάνει τον κόπο να ρήξει μια ματιά στις φωτογραφίες πέρα από αυτές που έχουν ανέβει στο αφιέρωμα.

Δε θέλω να μιλήσω για τις ωμές του σεξιστικές φωτογραφίες καθώς αν σκεφτεί κανείς πόσο εύκολα μπορεί ένας φωτογράφος να παρασυρθεί από ένα απλό γυμνό, καταλαβαίνει πόσο ευκολότερα μπορεί το σεξ ως θέμα να τον καπελώσει.

Στάθηκα όμως στις υπόλοιπες φωτογραφίες του και είδα έναν ιδιαίτερο φωτογράφο με τολμηρή ματιά που το λιγότερο αξίζει να τον γνωρίσει κάποιος.

Ωραίος Λουκά... Wink
Καταγράφηκε
antonis66
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 185


Παρών - Απών


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #9 στις: 20 Ιούλιος 2009, 11:29:35 »

Πολύ καλό αφιέρωμα Λουκά, ευχαριστούμε.
Καταγράφηκε

The light turns the indifferent wall into a ghostly theatre of reflections.
I find myself in the middle of an eye, watching myself in its blank stare.
The moment scatters. Motionless, I stay and go: I am a pause.
momos
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3624


~ ~ ~ | ~ ~ ~


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #10 στις: 20 Ιούλιος 2009, 12:59:17 »

~~~

Θεώρησα «χρήσιμη» την παρουσίαση που έκανε ο Λουκάς (vasilikos) γιατί μου έδειξε άλλη μια φωτογραφική ματιά του κόσμου μας.
Άλλη μια προσωπική έκφραση...

Δεν ξέρω αν στις φωτογραφίες βγαίνουν οι δαίμονες του φωτογράφου ή απλά παίζει μ' ένα πιασάρικο θέμα -σεξ ναρκωτικά και βία αλλά απ' την άλλη ούτε μ΄ενδιαφέρει.
Δεν θεωρώ τις φωτογραφίες του «σοκαριστικές».
Σε μια εποχή που η εικόνα κάθε είδους κατάστασης έχει κυριαρχήσει στην καθημερινότητά μας πρέπει να είσαι πολύ απομονωμένος για να «σοκαριστείς»...
Ούτε βέβαια μου φαίνεται πως βλέπω «ντοκουμενταρίστικη φωτογραφία...» και «κοινωνικό σχολιασμό...»

Ψήγματα ίσως υπάρχουν όπως εδώ ...

-

αλλά παρακάτω:

  |  κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π. ...

 Huh Huh Huh

εκτός αν υπάρχει κάτι βαθύτερο που απλά εγώ αδυνατώ να κατανοήσω.

Εν κατακλείδι σε πολλές φωτογραφίες θεωρώ πιο έντιμη την ιλουστρασιόν καταγραφή του Terry Richardson και κοινωνικά πιο περιπαιχτική.

  | 

Στο κουτάκι λοιπόν και ο  Antoine D'Agataμε με τους «απλά ενδιαφέροντες». Στο ίδιο είναι και ο Terry Richardson μόνο σε διαφορετικό φάκελο...

Λουκά σ' ευχαριστούμε...  Smiley  χαιρετάω
« Τελευταία τροποποίηση: 20 Ιούλιος 2009, 13:34:50 από momos » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (2):
NatK
Άνευ Συνδρόμου
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1133


I'm sorry, Dave, I'm afraid I can't do that.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #11 στις: 20 Ιούλιος 2009, 14:03:21 »

Δείξτε μου μια του "έντιμου" Terry να μοιάζει με κάποια από τις παρακάτω και μαζί σας να τους βάλω όλους στο ίδιο κουτάκι....











Και δύο αυτοπορτρέτα (όχι καθαρή φωτό ειδικά για τον mitsos)





 χαιρετάω χαιρετάω χαιρετάω

Καταγράφηκε

Open the pod bay doors, HAL.
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
momos
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3624


~ ~ ~ | ~ ~ ~


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #12 στις: 20 Ιούλιος 2009, 14:11:25 »

Δείξτε μου μια του "έντιμου" Terry να μοιάζει με κάποια από τις παρακάτω και μαζί σας να τους βάλω όλους στο ίδιο κουτάκι....











Και δύο αυτοπορτρέτα (όχι καθαρή φωτό ειδικά για τον mitsos)





 χαιρετάω χαιρετάω χαιρετάω



Καμία δεν έχω...

...μα δεν τον έβαλα στο ίδιο κουτάκι γιατί μοιάζει.

Το κουτάκι που τους έχω λέει «απλά ενδιαφέροντες» και η «εντιμότητα» αφορά την προσέγγιση συγκεκριμένων θεμάτων όχι όλες τις φωτογραφίες του...


Για την οπτική μου βέβαια...  Wink  Smiley  χαιρετάω
Καταγράφηκε

ΝίκηΓεωργίου
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 49


Canon EOS 450 D


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #13 στις: 22 Ιούλιος 2009, 17:51:02 »

απιστευτες φωτογραφιες...εμενα μου αρεσουν ολες.Γεννουν συναισθηματα κ σκεψεις, και μια σωστη φωτογραφια αυτο -κατα την γνωμη μου-πρεπει να κανει.
Καταγράφηκε
anef
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 551



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #14 στις: 22 Ιούλιος 2009, 19:02:50 »


αναρωτιεμαι επισης αν ηταν μπροστα σε πολλες φωτογραφιες η τις κατεβασε απο τo internet και απλως τις μαυρισε και τις κουνησε..

τρομερα χρησιμο το αφιερωμα σου vasilikos. με δυναμωνει να μην μασαω ευκολα σε οτι με πλασαρουν..


Μου φαίνονται πολύ πιο σοκαριστικά τα παραπάνω σχόλια παρά οι φωτογραφίες του ΝτΑγκατά. Δεν θέλω να ξανανοίξω τη γνωστή συζήτηση για την εύκολη και βιαστική απαξίωση φωτογράφων που απλώς δεν μας αρέσουν, αλλά όταν συναντώ τέτοια σχόλια κάτι παθαίνω. Και αναρωτιέμαι ποιος υποτίθεται ότι είναι πάλι αυτός που μας "πλασάρει" τον ΝτΑγκατά και για ποιόν ακριβώς λόγο; Τι έχει να κερδίσει άραγε; Αυτοί οι συνωμοσιακού τύπου αφορισμοί καταντούν τόσο ισοπεδωτικοί που χάνεται η όποια αξία μπορεί να έχει η επιφύλαξη του καθενός μας απέναντι σε εικόνες σαν αυτές του ΝτΑγκατά.

Στην ουσία τώρα: Νομίζω και εγώ ότι η πρόκληση στο έργο του ΝτΑγκατά δεν είναι αυτοσκοπός. Άλλωστε, συμφωνώ, ότι βλέπουμε τόσο πιο σοκαριστικά και προκλητικά πράγματα κάθε μέρα γύρω μας που οι εικόνες αυτές δεν με κάνουν να χάσω τον ύπνο μου για την ωμότητά τους. Αντίθετα, ίσως χάσω τον ύπνο μου για την φωτογραφική τους αρτιότητα. Έχουν μια εξαιρετική ειλικρίνεια και μια αμεσότητα στην απεικόνισή τους και στον τρόπο που ο φωτογράφος χειρίζεται τα θέματά του που σίγουρα με ταρακουνάνε. Για την ακρίβεια ταρακουνάνε τον τρόπο που έχω μάθει να βλέπω.

Ακόμη κι όταν βλέπω μια ωμή σεξουαλική ή βίαιη σκηνή ο ΝτΑγκατά καταφέρνει και με κάνει να βλέπω και κάτι άλλο, καταφέρνει να μεταμορφώνει το περιεχόμενο σε κάτι που υπερβαίνει το συγκεκριμένο, απτό, ρεαλιστικό στοιχείο της εικόνας. Δεν είναι πια σεξ, είναι κάτι άλλο. Ίσως αυτό που καταφέρνει και μεταφέρει είναι μια ζωώδης, σκοτεινή, ενστικτώδικη πλευρά του κόσμου (του/μας). Το ότι ίσως υποκρύπτει και έναν κάποιο σεξισμό, ή μια εξύμνηση της βίας, ναι, μπορεί, για αυτό διατηρώ κι εγώ τις επιφυλάξεις μου. Αλλά ταυτόχρονα το κάνει δηλώνοντας με γνησιότητα ότι αυτός είναι ο κόσμος του, δεν το κάνει με μια προσποίηση και με βάση τι περνάει ως πρόκληση. Έχω την εντύπωση πως η προσέγγιση αυτή, και όχι μόνο στο έργο του ΝτΑγκατά, είναι δίκοπο μαχαίρι. Μπορεί να δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα, αλλά μπορεί και να παγιδέψει το δημιουργό μέσα της. Στην περίπτωση του ΝτΑγκατά, κρίνοντας και από την πιο καινούρια του δουλειά που δεν παρουσιάζεται εδώ, φοβάμαι ότι αυτή η αυτό-παγίδευση έχει αρχίσει να συμβαίνει.
Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (9):
Σελίδες: [1] 2 3 4 5 6 ... 8 |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: