Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
29 Αύγουστος 2014, 08:19:51

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Έλληνες Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: [1] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ  (Αναγνώστηκε 6335 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
DIMAX
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 1

Είναι τιμή μου να αποτελώ μέλος του DPGR


Προφίλ
« στις: 11 Φεβρουάριος 2009, 11:51:40 »

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ

Γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας καπνεμπόρων από την Καβάλα, ο Δημήτρης Χαρισιάδης (1911-1993) μυήθηκε στα μυστικά της φωτογραφικής τέχνης από πολύ μικρός, χρησιμοποιώντας την μηχανή του πατέρα του και φτιάχνωντας τον δικό του σκοτεινό θάλαμο σ’ένα δωματιάκι στην ταράτσα της πατρικής μονοκατοικίας. Οι δικοί του διέκριναν από νωρίς τόσο το ταλέντο όσο και την αγάπη του γιού τους για το μέσο, κι έτσι του χάρισαν μια πιο εύχρηστη μηχανή. Δεκάξι χρόνων μόλις, ήταν όταν έστειλε εικόνες του σ’έναν φωτογραφικό διαγωνισμό στη Σκωτία, κερδίζοντας μάλιστα το δεύτερο βραβείο. Η οικονομική ευμάρεια του επιτρέπει πολύπλευρη παιδεία και ακριβό εξοπλισμό. Η ιδιαίτερη κλίση του προς τις θετικές επιστήμες και η μελλοντική αποκατάσταση στο πρώτο εργοστάσιο πλαστικών υλών της χώρας, του πατέρα του, τον έκαναν να φύγει για τη Λωζάννη, όπου σπούδασε Χημεία.
Το 1940, όμως επιστρατεύτηκε ως έφεδρος αξιωματικός στο αλβανικό μέτωπο. Έγινε ο επίσημος φωτογράφος του στρατού και αποθανάτισε τη ζωή των στρατιωτών και την επέλαση της ελληνικής στρατιάς στη Βόρεια Ήπειρο, γεγονός που αποτέλεσε την αφετηρία μιας άκρως επιτυχημένης φωτογραφικής πορείας. Μιας πορείας που συνεχίστηκε στη διάρκεια της Κατοχής, των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου, ως συνεργάτης του Associated Press, του «Life» και του δικτύου CBS. Μετά την απελευθέρωση , και για λογαριασμό των ξένων αποστολών βοήθειας, τεκμηρίωσε φωτογραφικά την άφιξη και την διανομή της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα. Αργότερα, με εντολή του Υπουργείου Ανασυγκρότησης, κατέγραψε την οικονομική ανάκαμψη της χώρας και τα μεγάλα έργα.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας το 1952, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα ίδρυσε το φωτογραφικό πρακτορείο «Δ.Α.Χαρισιάδης», με συνέταιρο τον Διονύση Ταμαρέση, το οποίο διατήρησε ως το 1985.
Είναι έτσι ο μόνος από την πρωτοπόρα αθηναϊκή τετράδα της εποχής – Μελετζής, Μπαλάφας, Παπαϊωάννου, Χαρισιάδης – που αναπτύσσει ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική και μια παραγωγικότατη επαγγελματική καριέρα. Δεχόταν παραγγελίες από πολλούς και σημαντικούς κρατικούς οργανισμούς, τράπεζες και μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και με τεράστια γκάμα αντικειμένου. Στο πλαίσιο της εμπορικής φωτογράφησης, ειδικεύτηκε στη βιομηχανική φωτογραφία και στη διαφήμιση, καταγράφοντας υποδειγματικά την εκβιομηχάνηση της χώρα, την ανάπτυξη της ναυτιλίας, την εξάπλωση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής για λογαριασμό πλήθους βιβλίων, εφημερίδων και περιοδικών.
Υπήρξε φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου και εντρύφησε στη θεατρική φωτογραφία, καταθέτοντας πολύτιμο υλικό για την ιστορία του
Σκηνές της υπαίθρου, πιτσιρίκια σε σχολεία και συσσίτια, εικόνες μεταπολεμικής ανασυγκρότησης, ρεπορτάζ, στιγμιότυπα δρόμου, θέατρο, αρχιτεκτονική, τοπίο, ακόμα και αρχαιολογική φωτογραφία. Ότι κι αν φωτογράφισε ο Δημήτρης Χαρισιάδης ήταν διαυγές και αισιόδοξο. Άψογης τεχνικής και σύνθεσης. Για πολλούς υπήρξε ο συνεπέστερος του μοντερνισμού στην ελληνική φωτογραφία. Πιθανότατα είναι ο μόνος φωτογράφος της γενιάς του με τέτοιου βαθμού θεωρητική και τεχνολογική ενημέρωση. Με τις εικόνες, την αρθρογραφία και τις διαλέξεις του, υπερασπίζεται την αυτονομία της «απλής» και «ανόθευτης» φωτογραφίας από τη ζωγραφική, πράγμα καθόλου αυτονόητο στις μέρες του.
Η μεγαλύτερη ωστόσο καλλιτεχνική αναγνώριση έρχεται με την συμμετοχή στην σπουδαιότερη διεθνή μεταπολεμική έκθεση φωτογραφίας: «The family of Man» -«Οικογένεια του Ανθρώπου», ΜΟΜΑ,1955.
Είναι ο μοναδικός έλληνας που συμπεριλαμβάνεται σε αυτήν την έκθεση-ορόσημο του φωτογραφικού ανθρωπισμού.
«Γλαφυρό ελληνοκεντρικό» και «απολιτικό», ωστόσο χαρακτηρίζει η ιστορικός φωτογραφίας Αλεξάνδρα Μόσχοβη, τον ανθρωπισμό των φωτογραφιών που ο Χαρισιάδης επέλεγε να στείλει στις διεθνείς διοργανώσεις. Σε κείμενο της, καταθέτει μια ενδιαφέρουσα αισθητική ανάλυση του έργου του. Περνά από τη φυσιολατρική προσέγγιση της πρώϊμης δουλειάς του στη λογοκριμένη δημοσιογραφική κάλυψη του Αλβανικού Μετώπου και από την αποστασιοποιημένη περιγραφή του κατοχικού λιμού στη δραματουργία των εικόνων του Εμφυλίου «που ακολουθεί συγκεκριμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις», για να σταθεί στη φωτογραφία δρόμου και να καταλήξει στον εξπρεσιονισμό που ο φωτογράφος ασπάστηκε το ’60.
Ο ίδιος έλεγε: «Σαν επαγγελματίας και διευθυντής ενός μάλλον μεγάλου φωτογραφικού πρακτορείου, δεν έχω μεγάλα περιθώρια εκλογής, μιας και πρέπει να φωτογραφίσω αυτά που θέλουν οι πελάτες. Ωστόσο, κατορθώνω συχνά να αρνηθώ εργασίες που δεν μου αρέσουν. Αν και ποτέ δεν έπαψα να φωτογραφίζω για τον εαυτό μου, και εδώ είναι που ξαναγίνομαι ερασιτέχνης. Αυτές φυσικά είναι φωτογραφίες χωρίς εμπορική αξία, αλλά εγώ αυτές εκτιμώ περισσότερο.»
Ο άνθρωπος ήταν «το πλέον ενδιαφέρον θέμα που υπάρχει εις τον κόσμον.»

Το αρχείο του αριθμεί 120.000 αρνητικά.

« Τελευταία τροποποίηση: 11 Φεβρουάριος 2009, 11:53:21 από DIMAX » Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
φωταγωγός
*
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 3


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 31 Ιούλιος 2013, 03:01:43 »

Είναι κρίμα ότι για την ασυζητητί μεγαλύτερη φωτογραφική μορφή της Ελλάδας δεν υπάρχει ούτε ένα σχόλιο. Εντελώς ξεχωριστή φυσιογνωμία στο φωτογραφικό σινάφι, ξεχώριζε για την ευγενική διαχείριση των θεμάτων του και σε επίπεδο περιεχομένου αλλά και σε επίπεδο μορφής. Οι εκτυπώσεις του από τις πιο ραφινάτες που άφησε ποτέ Έλληνας φωτογράφος-δείχνουν μια αντίληψη ευπατρίδη σε κάθε εκδοχή της φωτογραφικής του δράσης. Ευτυχώς το αρχείο του-που όσο κανείς με πολύ επιμέλεια είχε φυλάξει, έχοντας προφανώς συνείδηση και του έργου του και της αξίας του-βρίσκεται πια σε καλά χέρια: στο Μουσείο Μπενάκη.
Καταγράφηκε
Σελίδες: [1] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: