Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
24 Μάιος 2017, 15:03:23

  +  DPGR Virtual Community  

Σελίδες: [1] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Εννοιολογική φωτογραφία. Ποιός ο λόγος?  (Αναγνώστηκε 2261 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
G.P
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 38


film consumer


Προφίλ
« στις: 10 Οκτώβριος 2006, 18:24:22 »

Όποτε κοιτώ φωτογραφίες Μεγάλων Φωτογράφων συνειδητοποιώ ότι εκείνοι δεν προσπάθησαν να πουν "κάτι" μέσα από αυτές. Να περάσουν δηλαδή κάποιο βαρυσήμαντο μήνυμα, μια ιδεολογία, ένα τρόπο ζωής, μια κοσμοθεωρία. (Υπάρχει εξάλλου ο γραπτός λόγος αν κάποιος επιθυμεί να γνωστοποιήσει κάτι τέτοιο, που πάντα θα το κάνει καλύτερα από μια ταπεινή φωτογραφία).

Ίσως και γι αυτό να έμειναν στην ιστορία ως Μεγάλοι Φωτογράφοι. Αν αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν σήμερα, πιθανόν ούτε Μεγάλοι να ήτανε αλλά αναρωτιέμαι και κατά πόσο θα ήθελαν οι ίδιοι να είναι φωτογράφοι.
« Τελευταία τροποποίηση: 12 Ιούλιος 2008, 14:22:11 από eXairetikos » Καταγράφηκε

Nikon FM2
Lenswide
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 689


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 10 Οκτώβριος 2006, 19:41:39 »

Δεν νομίζω ότι σου μένει χρόνος πριν το κλικ να σκεφτείς μηνύματα και κοσμοθεωρίες.
Απλά σαν άνθρωπος ερεθίζεσαι με συγκεκριμένα θέματα ,έχεις την ικανότητα ή την ανικανότητα να τα προβάλεις και thats all.

Ξέρεις ,επειδή και εγώ προβληματίζομαι συχνά σε θεωρητικό επίπεδο ,πάντα ,και όταν λέμε πάντα ΠΑΝΤΑ η τελική απάντηση είναι τόσο απλή και μονολεκτική που λες ... <αξίζει τον κόπο τελικά να πιέζουμε τόσο τα πράγματα? >

Πάντως σαν σύνολο η σκέψη σου είναι σε θετικό δρόμο για τα φωτογραφικά .  thumbs up

Καταγράφηκε

Ζήσης Καρδιανός
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: leet



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 10 Οκτώβριος 2006, 20:25:42 »

Δεν νομίζω ότι σου μένει χρόνος πριν το κλικ να σκεφτείς μηνύματα και κοσμοθεωρίες.

Σωστά. Η εννοιολογική φωτογραφία όμως χρησιμοποιεί άλλους τρόπους και στην λήψη και στην επεξεργασία που καμμιά σχέση δεν έχουν με τον αυθορμητισμό που αναφέρεις.
Αντίθετα κύριο γνώρισμά της και απαραίτητο συστατικό της είναι η πρόβλεψη (ή προθέαση, ή αυτό τέλος πάντως που αγγλικά λέγεται "previsualisation"), και ένα από τα παρακλάδια της είναι η σκηνοθετημένη (staged) φωτογραφία.
Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (1):
naknak
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 819


Οι λέξεις φτιάχνουν τις φωτογραφίες.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #3 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 02:17:20 »

Αγαπητέ George P.

Μπορεί μεν φωτογραφικά να είσαι απών,αλλά στο "περί του δια ταύτα" είσαι παρών.
Δυο θέματα,ίσως και περισσότερα,βλέπω να προκύπτουν.Τα κυριότερα:Το κατά πόσον ο φωτογράφος προσπαθεί να πει κάτι μέσα από τις φωτογραφίες του (μήνυμα,κοσμοθεωρία,ιδεολογία κλπ) και κατά πόσον-δεύτερο αυτό- το στιγμιαίο της λήψης σχετίζεται με a priori σκέψεις.

Το θέμα δεν είναι και τόσο εύκολο να απαντηθεί και οποιαδόποτε προσπάθεια κωδικοποίησης θα ήταν χρήσιμη μόνο για εκπαιδευτικούς λόγους.Το σύνθετο του ανθρώπου έχει τις προεκτάσεις του με ο,τιδήποτε αυτός καταπιάνεται.Για παράδειγμα,δες ένα γραπτό κείμενο και μετά ζήτησε από τους αναγνώστες να σου επισημάνουν το κεντρικό θέμα.Άλλος θα σου πει είναι αυτό,άλλος εκείνο και τελικά μόνο "δια ψήφου" μπορεί να συμφωνηθεί ότι "είναι αυτό και κανένα άλλο".Βέβαια,αυτά όλα,ερήμην του συντάκτη του κειμένου,ο οποίος είναι ο μόνος,που γνωρίζει τι τον ώθησε,ποιό ήταν το κεντρικό θέμα που τον παρακίνησε να γράψει αυτό που έγραψε και τελικά αυτός είναι ο αρμόδιος να πει ποιός κατάλαβε αυτό που ήθελε να πει.

Και με τις φωτογραφίες συμβαίνει κάτι ανάλογο.Θα το αντιληφθούμε δε αν απαγκιστρωθούμε από τη στρέβλωση του να θέλουμε να "τσουβαλιάζουμε" τα πάντα με τη γενική ονομασία "εικόνες".Όχι.Η φωτογραφία είναι φωτογραφία.Η ζωγραφιά είναι ζωγραφιά και η εικόνα είναι Εικόνα.

Ποιά είναι η σημασία αυτής της διάκρισης;Μα,είναι οφθαλμοφανής.Δεν μπορεί αυτός που ζωγραφίζει να λέει ότι φτιάχνει εικόνες-τοπία της φύσης.Ούτε και αυτός που φωτογραφίζει ένα πρόσωπο να καμώνεται ότι "εικονογραφεί" το πορτραίτο του τάδε.Και οπωσδήποτε,αυτός που φτιάχνει εικόνες δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι ζωγραφίζει ή ότι φωτογραφίζει μορφές αγίων.
Με άλλα λόγια,αν έχουμε συναίσθηση και συνείδηση του αντικειμένου με το οποίο καταπιανόμαστε να φτιάξουμε κάτι,τότε μου φαίνεται θα κάνουμε καλύτερα τη δουλειά μας.Και δεν θα μπλέκουμε σε λαβυρίνθους που φέρουν όλοι την ονομασία της "καλλιτεχνίας" και οδηγούν στο αδιέξοδο του πουθενά ή προσφιλέστερα,στο "όλα είναι τέχνη" (επειδή ο μηδενισμός του πουθενά δεν μας είναι-σε κάποιους-συμπαθής και,στην κυριολεξία,μας "ξεβρακώνει").

Υποχρεωτικά εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση για να σου υπενθυμίσω κάτι πολύ σημαντικό σε σχέση με το θέμα που συζητάμε και που άνοιξες.
Λάβε υπόψη οτι οι χώρες και οι τόποι που είχαν λαμπρές επιδόσεις στον φωτογραφικό τομέα είχαν ελάχιστες έως μηδαμινές-για να μην πω και εχθρικές-σχέσεις με αυτό που εμείς ονομάζουμε και θεωρούμε Εικόνα.Αναμενόμενο δε είναι,όταν αντιστρατεύεσαι αυτό που άλλοι μόχθησαν να το καθιερώσουν,να χρησιμοποιείς εσκεμμένα ή ακούσια καθετί για να εξουδετερώσεις παγιωμένες από το χρόνο αντιλήψεις,που ανάγονται πλέον στη σφαίρα των πεποιθήσεων.Και η φωτογραφία αυτό κάνει με τον ψευδεπίγραφο "εικονοποιητικό" ρόλο,που μερικοί πεισματικά της αποδίδουν.Περιττό δε να σου πω,ότι οι χώρες εκείνες που έχουν αναγορεύσει τη φωτογραφία σε επιστήμη ποτέ δεν κάθονται να ασχοληθούν-στα εκπαιδευτικά τους προγράμματα-με αυτό που εμείς ονομάζουμε Κάλλος και το οποίο είναι "εκ των ων ουκ άνευ" για όποιον επιθυμεί να διαπρέψει στην καλλιτεχνία.Κι έτσι,λοιπόν,βλέπουμε τους-τρόπον τινα- καλλιτέχνες φωτογράφους κλπ.κλπ. να μας λένε για και να μας δείχνουν τα-δήθεν-καλλιτεχνήματά τους,χωρίς βέβαια να γνωρίζουν "α λέγουσι και περί τινος διαβεβαιούνται".

Αυτός λοιπόν που έχει επίγνωση του τι φτιάχνει με το φιλμ και τη φωτογραφική μηχανή σπάνια θα εντάξει τον εαυτό του στους χώρους του εννοιολογικώς ανοήτου.Δεν κάνει εικόνες,αλλά φωτογραφίες και οι φωτογραφίες δεν "διαβαίνουν επί το πρωτότυπον".Εκτός και αν υπάρχει η αμυδρή αίσθηση του Κάλλους,του εννοιλογικώς νοητού Κάλλους,την απουσία του οποίου βιώνουμε εντονότατα σήμερα.Κάποιοι,ίσως,να χαίρονται γι' αυτό και άλλοι σφοδρότατα θα λυπούνται.Δεν ξέρω να σου πω ποιοί από τους δυο φτιάχνουν καλύτερες φωτογραφίες ή άλλα πράγματα.Πάντως ένα είναι βέβαιο.Στην κατηγορία των best sellers δεν θα βρεις τα έργα των τελευταίων.

Όλα αυτά γράφονται επειδή ισχυρίζεσαι ότι:"Όποτε κοιτώ φωτογραφίες Μεγάλων Φωτογράφων συνειδητοποιώ ότι εκείνοι δεν προσπάθησαν να πουν "κάτι" μέσα από αυτές. Να περάσουν δηλαδή κάποιο βαρυσήμαντο μήνυμα, μια ιδεολογία, ένα τρόπο ζωής, μια κοσμοθεωρία." Μα δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι και το ζητούμενο;Η φωτογραφία που δεν λέει τίποτα,η ... εικόνα που δεν λέει τίποτα,επειδή ακριβώς δεν υπάρχει τίποτα και το προσυπογράφεις με το :"Μάλλον αρχίζω να θεωρώ πως μια φωτογραφία είναι καλή όταν δεν μπορείς να γράψεις λόγια για αυτήν. Όταν δεν μπορείς να την περιγράψεις. Απλά να σε συνεπάρει στο πέρασμα της." Οπότε,πλέον,ο κύβος ερρίφθη.Τα λόγια δεν μας χρειάζονται,άχρηστα κι αυτά.Μας αρκεί το "απλά να σε συνεπάρει στο πέρασμα της." χωρίς να σε ενδιαφέρει το τι λογής είναι αυτό το "να σε συνεπάρει".
Αλλά,αγαπητέ μου,οι ... συνεπαρμένοι (ας μου συγχωρεθεί) πρόγονοί μας αυτά κάθησαν και τα έγραψαν.Χωρίς αυτά,ούτε εσύ,ούτε εγώ,ούτε κανένας στον κόσμο δεν θα μπορούσε να "συνεπαρθεί"(και πάλι,ζητώ συγγνώμη).Δύσκολο σου είναι να αντιληφθείς ότι όλος αυτός ο αποθησαυρισμένος πλούτος αιώνων έχει μπει στο στόχαστρο και πρέπει να εξουδετερωθεί εν ονόματι ενός αβέβαιου και απροσδιόριστου εσωτερικού-τάχα- συγκλονισμού.Και ποιό το αποτέλεσμα;Τι συνεισφέρει και τι προσφέρει αυτή η ιδιωτική "συγκλονιστική" υπόθεση;Μετρά σε αποτέλεσμα ή δεν μετρά;
Θα συμφωνείς,φαντάζομαι,ότι μηδενικό είναι το προσδοκώμενο όφελος,που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα όρια μιας απλής αυτοϊκανοποίησης ή και αυτοεπιβεβαίωσης.Αντίθετα,αν η φωτογραφία βλέπεται με τα μάτια και αυτά διαβάζουν τις λέξεις,τα λόγια εκείνα που αυτή μεταφέρει μορφοπλαστικά από τα βάθη των αιώνων,το δίχως άλλο θα έχει πετύχει το στόχο της.Θα ξυπνήσει μνήμες μέσα μας και αυτές,να είσαι βέβαιος,δεν θα αφορούν εσένα μόνο.Θα ενδιαφέρουν και άλλους.Πολλούς άλλους.
Δεν νομίζεις ότι για όλα αυτά αξίζει η φωτογραφία μας να έχει ένα λόγο;Ένα σαφή εννοιολογικό λόγο;

Ν
Καταγράφηκε

Μερικοί ισχυρίζονται οτι "σκεφτόμαστε με εικόνες".Προτιμώ να σκέπτομαι με λέξεις.-
naknak
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 819


Οι λέξεις φτιάχνουν τις φωτογραφίες.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #4 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 10:27:53 »

Παράθεση
Στάλθηκε από: George P-"Η φωτογραφία δηλαδή ως μέσον για την εξυπηρέτηση του όποιου σκοπού?"
Μα δεν αναφέρομαι στον " όποιο " σκοπό.  Και οι "απόψεις/μυνήματα",που δεν είναι του φωτογράφου αλλά διαχρονικά καταξιωμένες που έρχονται να "φρεσκάρουν" παραγκωνισμένες μνήμες, δεν είναι κακό να γίνονται και με τον συνοπτικό τρόπο που μας παρέχει η φωτογραφία.
Ν
« Τελευταία τροποποίηση: 12 Οκτώβριος 2006, 10:29:44 από naknak » Καταγράφηκε

Μερικοί ισχυρίζονται οτι "σκεφτόμαστε με εικόνες".Προτιμώ να σκέπτομαι με λέξεις.-
nrg
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 81


Υπάρχουν ψέματα, μεγάλα ψέματα και στατιστικές!


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #5 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 10:40:14 »

Χωρίς να συγκαταλέγομαι στα άτομα που συνδέουν εικόνα και λόγο (θεωρώ ότι τόσο οι εικόνες όσο και ο λόγος έχουν την δύναμη να ξυπνούν / γεννούν συναισθήματα) έχω μια ερώτηση να κάνω με αφορμή αυτό...

Δεν νομίζω ότι σου μένει χρόνος πριν το κλικ να σκεφτείς μηνύματα και κοσμοθεωρίες.

Σύμφωνη με βρίσκεις, αλλά μετά το κλίκ;
Και εννοώ το εξής:
Τελικά, από τις φωτογραφίες που τραβάμε, δεν ξεχωρίζουμε εκείνες που λειτουργούν συνειρμικά στο μυαλό μας;
Εκείνες που συνδέουμε με ιδέες και κοσμοθεωρίες ή πράγματα που έχουμε νιώσει;
Καταγράφηκε

 
naknak
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 819


Οι λέξεις φτιάχνουν τις φωτογραφίες.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #6 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 11:04:56 »

Παράθεση
Στάλθηκε από: nrg=Χωρίς να συγκαταλέγομαι στα άτομα που συνδέουν εικόνα και λόγο (θεωρώ ότι τόσο οι εικόνες όσο και ο λόγος έχουν την δύναμη να ξυπνούν / γεννούν συναισθήματα)
Τα συναισθήματα δεν τα συνεγείρουν οι φωτογραφίες αλλά οι Εικόνες.Αλλά για να καταλάβεις τη διαφορά εικόνας/φωτογραφίας και το ποιοτικώς διάφορο συναίσθημα που γεννά το κάθε είδος,θα πρέπει να ξεκαθαρίσεις πολλά πράγματα μέσα σου.Και,μολονότι δεν είναι απαραίτητο το τελευταίο για την επίτευξη μίας σπουδαίας φωτογραφίας,η αποσύνδεση της φωτογραφίας από το λόγο έχει σαν αποτέλεσμα την επιδερμική και επίπλαστη συγκινησιακή φόρτιση,που κρατά τόσο μόνο όσο το στιγμιαίο κύτταγμα-αντίστοιχο του κλικ της φωτογραφίας.Από εκεί και ύστερα ουδέν.
Ν
Καταγράφηκε

Μερικοί ισχυρίζονται οτι "σκεφτόμαστε με εικόνες".Προτιμώ να σκέπτομαι με λέξεις.-
nrg
*
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 81


Υπάρχουν ψέματα, μεγάλα ψέματα και στατιστικές!


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #7 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 11:19:30 »

Όπως βλέπεις naknak, στις εικόνες αναφέρθηκα και εγώ…
Στις εικόνες και την δύναμή τους.

Η φωτογραφία είναι μια στιγμή. Κοιτώντας μια φωτογραφία που σε ελκύει (εσύ, εγώ…) εικόνες βλέπεις. Πιθανότατα πολύ περισσότερες από αυτές που σου δείχνει η φωτογραφία.

Όσο για την επίτευξη της σπουδαίας φωτογραφίας…
Θα έλεγα ότι η στιγμή του κλικ απαιτεί τα πάντα, παρόλο που δεν έχεις χρόνο να το συνειδητοποιήσεις την στιγμή εκείνη. Τις κοσμοθεωρίες που εκφράζει ο λόγος σου, τη συγκινησιακή φόρτιση των συναισθημάτων σου και όλες τις εικόνες πριν και μετά το φωτογραφικό «κλικ».
Καταγράφηκε

 
Novus
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2100



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #8 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 13:17:43 »

Συμφωνώ σε γενικές γραμμές με τον GeorgeP, Ziskar, Lenswide.

Καμιά σχέση δεν έχει κατά την γνώμη μου η καλλιτεχνική φωτογραφία με οπτικοποίηση εγκεφαλικών συλλήψεων.

Το περιεχόμενο μιας πραγματικά καλής φωτογραφίας δημιουργείται από την διαδραστική σχέση εικόνας-θεατή, είναι ουσιαστικά μια ανώτερη συγκινησιακή κατάσταση που προκαλεί η φωτογραφία σε έναν μυημένο θεατή και είναι διάφορη από θεατή σε θεατή (εξ ου και η «πολλαπλή ανάγνωση»).

Σε καμιά περίπτωση αυτό δεν αποτελεί μετάφραση κρυμμένου λόγου εντός της εικόνας, μεταβίβαση δηλαδή ιδεολογημάτων και ιδεοληψιών του δημιουργού μέσω ενός οπτικού λόγου, γιατί και πεπερασμένος και υποκειμενικός και μέτριος είναι αυτός και καθιστά τον θεατή ένα παθητικό αποδέκτη ξένων ιδεών. Και, το πιθανότερο είναι, αφού αυτός αντιληφθεί το μεταφερόμενο μήνυμα, θα απομακρυνθεί, και, ακόμα κι’ αν συμφωνεί με αυτό, δεν θα επανέλθει..

Άλλωστε οι ιδέες, και στο ίδιο άτομο μπορεί να αλλάζουν, η καλλιτεχνική αξία όμως μιας καλής φωτογραφίας είναι διαχρονική, υπεράνω ιδεών, φιλοσοφιών και προσωπικών κοσμοθεωριών.

Σε όποιον αναρωτιέται τι λέω θα πρότεινα να ξεκινήσει να αρχίσει να μελετά τους μεγάλους φωτογράφους, (κάτι που προφανώς κάνει ο δημιουργός αυτού του thread, εξ ου και ο σωστός προβληματισμός του), την διεθνή βιβλιογραφία, τα αφιερώματα του dpgr και τα άρθρα των παιδιών της καλλιτεχνικής ομάδας. Οι ρήσεις επίσης των μεγάλων φωτογράφων αποκαλύπτουν πολλές αλήθειες..

Αυτά είναι παγιωμένα και αποδεκτά από όσους ασχολούνται. Όλα τα άλλα είναι αυθαίρετες θεωρίες που υποκρύπτουν ημιμάθεια, αρνητισμό, σκοπιμότητες και άλλα κίνητρα και αποπροσανατολίζουν όποιον ζητά αληθινές απαντήσεις στο ερώτημα «τι είναι τελικά καλλιτεχνική φωτογραφία?
Καταγράφηκε

naknak
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 819


Οι λέξεις φτιάχνουν τις φωτογραφίες.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #9 στις: 12 Οκτώβριος 2006, 13:37:01 »

To whom it may concern.

Παράθεση
Στάλθηκε από: naknak=Περιττό δε να σου πω,ότι οι χώρες εκείνες που έχουν αναγορεύσει τη φωτογραφία σε επιστήμη ποτέ δεν κάθονται να ασχοληθούν-στα εκπαιδευτικά τους προγράμματα-με αυτό που εμείς ονομάζουμε Κάλλος και το οποίο είναι "εκ των ων ουκ άνευ" για όποιον επιθυμεί να διαπρέψει στην καλλιτεχνία.Κι έτσι,λοιπόν,βλέπουμε τους-τρόπον τινα- καλλιτέχνες φωτογράφους κλπ.κλπ. να μας λένε για και να μας δείχνουν τα-δήθεν-καλλιτεχνήματά τους,χωρίς βέβαια να γνωρίζουν "α λέγουσι και περί τινος διαβεβαιούνται".

N
Καταγράφηκε

Μερικοί ισχυρίζονται οτι "σκεφτόμαστε με εικόνες".Προτιμώ να σκέπτομαι με λέξεις.-
Σελίδες: [1] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: