λιγο καθυστερημενα..
Είναι νομίζω κατανοητό πως όταν δημιουργούμε μια φωτογραφία, το δημιουργούμε με την έννοια της επιλογής μηχανής, φακού, φιλμ, αισθητήρα, θέματος, γωνίας λήψης, τρόπος εμφάνισης του φιλμ, τρόπος επεξεργασίας του ψηφιακού αρχείου, εκτύπωσης, κορνίζας, επιλογής χώρου και τρόπου παρουσίασης, - ελπίζω να μην ξέχασα κάτι - προβάλλουμε μια αισθητική πρόταση.
συμφωνω με την αρχη και το τελος. δημιουργια ειναι η αισθητικη προταση.
κατα την γνωμη μου, δεν ξεχασες κατι, μαλλον ειπες περισσοτερα απ οτι επρεπε.
παραδειγμα..
και ο ψαρας επιλεγει μηκος και παχος πετονιας, καλαμι, ειδος δολωματος, τοπους ψαρεματος. θα μου πεις τωρα οτι καταληγουν τα ψαρια στις κοιλιες μας..
θα το παω παραπερα. βαλσαμωνει με χιλιους δυο τροπους (τυπου επεξεργασιας photoshop) και μετα αποφασιζει ''πλαισια'' παρουσιασης, τα ταριχευμενα ψαρια του.
συγνωμη, ολη αυτη η κατασταση δεν ειναι δημιουργια, για μενα. γιατι αυτο μπορει να επαναληφθει
τεχνικα, απο καποιον αλλον καλυτερα.
η διαφορα αυτης της υποτιθεται δημιουργικης προσπαθειας με την φωτογραφια, εγκειται στο γεγονος οτι η φωτογραφια πρεπει να ειναι τουλαχιστον
μη επαναληψιμη ακομα και απο τον ιδιο τον φωτογραφο. αντιθετα με τα ταριχευμενα ψαρια που μπορει να ειναι διαφορετικα στην ψυχη
αλλά οπτικα παραμενουν το ιδιο ειδος. σαρδελα, γαβρος, πιρανχας.
τα ανεφερα αυτα γιατι η δικια μου κατανοηση περι δημιουργικης αισθητικης προτασης μεσω φωτογραφιων,ειναι διαφορετικα κατανοητη και εχει να κανει πρωτα με το μη-επαναληψιμο (μη-μανιερα) και κατα δευτερον με συνολο προτασης και οχι με μεμονωμενη φωτογραφια. μια μεμονωμενη φωτογραφια μπορει να ειναι καλλιστα συμπτωση-τυχη-αγνωσια εκ μερους του δημιουργου.
------------------------------
δυστυχως αυτα τα
θεωρητικα-αποψεις επρεπε να λεγονται αλλου και οχι στο παρον νημα, εις βαρος των φωτογραφιων ή των σχολιων πανω σε συγκεκριμενες φωτογραφιες. αλλα που ειναι αυτο το νημα ομως..
Δεν μιλάω θεωρητικά. Μπορεί να λέω και χαζομάρες αλλά αυτά που γράφω νομίζω ότι αφορούν την κριτική φωτογραφιών γι' αυτό και τα γράφω κάτω από φωτογραφίες και με αφορμή φωτογραφίες. Δεν είμαι θεωρητικός της φωτογραφίας και ούτε θέλω να γίνω. Θέλει πάρα πολύ διάβασμα και αφιέρωση χρόνου σε συγκεκριμένη κατεύθυνση που προσωπικά δεν έχω να διαθέσω.
Σ' αυτά που γράφεις το παράδειγμα του ψαρά με μπέρδεψε γιατί δεν μπορώ να δω που κολλάει με την δημιουργία στη φωτογραφία και τις επιλογές του δημιουργού.
Μια φωτογραφία δεν είναι ένα άυλο μεταφυσικό δημιούργημα, ανεξάρτητα αν μπορεί να δώσει αφορμές για πνευματικές αναζητήσεις. Είναι ένα υλικό, χειροπιαστό αντικείμενο και σαν τέτοιο κουβαλάει την αισθητική του δημιουργού του σε όλα τα στάδια μέχρι να φτάσει στα μάτια του θεατή.
Μια φωτογραφία με λόγο πλευρών 1:3 είναι μια επιλογή. Μια φωτογραφία με δεδομένη επεξεργασία είναι επίσης επιλογή. Μια φωτογραφία τυπωμένη σε διαστάσεις 2Χ3 μέτρα το ίδιο όπως και μια φωτογραφία σε μια κορνίζα χρυσοποίκιλτη, μια φωτογραφία εκτεθειμένη σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Όλα είναι επιλογές που οικοδομούν μια συνολική αισθητική πρόταση του δημιουργού. Αυτό είπα. Δεν ξέρω αν διαφωνείς σ' αυτό.
Το ότι και άλλοι μπορεί να κάνουν την ίδια επεξεργασία ή να χρησιμοποιήσουν τον ίδιο φακό ή φωτογραφική μηχανή δεν λέει και τίποτε. Δεν αναιρεί τις επιλογές μας και την «επίδραση» μικρότερη ή μεγαλύτερη αυτών στους θεατές.
~~~
μια φωτογραφια μου λοιπον, για να μην βγω τελειως οfftopic, δυστυχως μεμονωμενη και ασχετα απο φωτογραφικη αποψη.
Η φωτογραφία σου προσωπικά μου αρέσει πολύ.
Αν την έκανες χωρίς άποψη τότε:
...και κατα δευτερον με συνολο προτασης και οχι με μεμονωμενη φωτογραφια. μια μεμονωμενη φωτογραφια μπορει να ειναι καλλιστα συμπτωση-τυχη-αγνωσια εκ μερους του δημιουργου. ..
Δεν φταίω εσύ τα γράφεις...Ανήκει σ' εκείνη την κατηγορία, για τις δικές μου πάντα κατηγοριοποιήσεις, όπου ένα οικείο περιβάλλον μεταμορφώνεται μαγικά σε μια σουρεαλιστική σκηνή.
Γιατί όμως δεν την έκανες τετράγωνη και ασπρόμαυρη;
