Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
24 Οκτώβριος 2014, 19:05:49

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Μεγάλοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: [1] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Αφιέρωμα στον Ralph Eugene Meatyard  (Αναγνώστηκε 14016 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
argi35
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 648


Είναι τιμή μου να αποτελώ μέλος του DPGR


Προφίλ
« στις: 20 Απρίλιος 2006, 16:31:31 »





    Ο  Ralph Eugene Meatyard γεννήθηκε το1925 στο  Ιλλινόι των ΗΠΑ. Το 1946 εγκαθίσταται στο Σικάγο, όπου εργαζεται ως οπτικός, δουλειά την οποία θα εγκαταλείψει το 1950 για να παρακολουθήσει μαθήματα φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο. Σύντομα εγκαθίσταται με τη γυναίκα στο Λέξινγκτον του Κεντάκυ και εργάζεται ως οπτικός . Στην πόλη αυτή θα ζήσει όλη την υπόλοιπη ζωή φωτογραφίζοντας σχεδόν  αποκλειστικά εκεί. Αναπτύσσει έντονη φωτογραφική δραστηριότητα. Συγχρόνως δουλεύει με πλήρες ωράριο, αφιερώνει σημαντικό χρόνο στην οικογένειά του και διαβάζει πάρα πολύ (φιλοσοφία, ποίηση, λογοτεχνία, ιστορία της Τέχνης).Το 1954 θα γίνει μέλος του καλλιτεχνικού τμήματος της Αμερικανικής Φωτογραφικής Εταιρείας και θα συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις της.
    Η  δουλειά του έχει κιόλας διαμορφωθεί έτσι που να θεωρείται πρωτοποριακή Το 1956 παίρνει μέρος σε  έκθεση στο πανεπιστήμιο του Κεντάκυ μαζί με τους Ansel Adams, Minor White, Harry Callahan, Aaron Siskind και Edward Weston.Το 1957 κάνει την πρώτη του έκθεση στη Νέα Υόρκη. Το 1959 δημοσιεύεται ένα δικό του portfolio στο Aperture και συμμετέχει σε έκθεση του Museum of Modern Art  τής Νέας Υόρκης. Το 1961 παθαίνει ένα σοβαρότατο καρδιακό επεισόδιο που θα τον ακινητοποιήσει σχεδόν για ένα χρόνο. Το 1967 ανοίγει δικό του μαγαζί οπτικών στο Λέξιγκτον.Θα συνεχίσει τη δραστηριότητα αυτή καθώς και όλες του τις φωτογραφικές δραστηριότητες και μετά το 1970, όταν πληροφορείται ότι πάσχει από καρκίνο, και έως το 1972 που πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών θα συνεχίσει να φωτογραφίζει, σχεδόν ως την τελευταία του πνοή.
    Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Meatyard ήταν ένας άνθρωπος τρομερά έξυπνος, με αστείρευτη περιέργεια και δίψα για γνώση. Κλασσικό παράδειγμα ο Μeatyard φωτογράφου  του Σαββατοκύριακου .Φωτογράφιζε μόνο Σαββατοκύριακο γιατί τις υπόλοιπες μέρες εργάζονταν στο κατάστημα του και μάλιστα στο κατάστημά  του κρέμαγε φωτογραφίες ως μια  διαρκή έκθεση Ο Meatyard πήρε πολλές από τις φωτογραφίες του σε εγκαταλειμμένα και κτήρια μέσα και γύρω από το Λέξινγκτον. ''Έθεσε λοιπόν τα όρια στην κωμόπολη που ζούσε  και αφού περιόρισε τον χώρο διεύρυνε την φωτογραφική αναζήτηση .Αν αφήσεις τα όρια του θέματος σου απεριόριστα αναγκαστικά πρέπει να περιορίσεις το ψάξιμο της φωτογραφίας αλλιώς θα χαθείς'' – Πλάτων Ριβέλης Η προσπάθεια του να φτιάξει μέσα από αυτόν τον μικρό κόσμο έναν δικό του  μη πραγματικό  τον οδήγησε στις πιο ακραίες  μελέτες της  κίνησης και στις πιο τολμηρές θεματικές συλλήψεις.


Το συγκλονιστικό είναι πως λίγο  πριν πεθάνει φωτογράφιζε έτσι , μας άφησε 3 τελευταίες φωτογραφίες κλεισμένες μέσα στην μηχανή …φωτογραφίες που ποτέ δεν είδε ο ίδιος .
    

    Οι φωτογραφίες του Μeatyard είναι εξαιρετικά υποβλητικές και φορτισμένες από μια ατμόσφαιρα μυστηριακή, μελαγχολική, ονειρική. Παραμένουν αντισυμβατικές ως και  σήμερα και έχουν χαρακτηριστεί ως υπερρεαλιστικές , και στοχαστικές .
Αινιγματικές εικόνες, ανθρώπινες φιγούρες που μοιάζουν να αιωρούνται στο μισοσκόταδο φορώντας παράξενες μάσκες, με φόντο παλιούς και εγκαταλελειμμένους χώρους. Σκοτεινά, μυστηριακά τοπία όπου το λιγοστό φως μοιάζει να τονίζει ακόμα περισσότερο το σκοτάδι. Συνθέσεις αφηρημένες, δυσδιάκριτες Ένα έργο υπαινικτικό, ερμητικά κλειστό, αλλά και γι αυτό ανοιχτό σε πολλές αναγνώσεις. Κυρίως, όμως, ένα έργο απόλυτα φωτογραφικό που συνεχώς ανιχνεύει τις δυνατότητες του φωτογραφικού μέσου αναζητώντας νέους τρόπους έκφρασης.

Αγαπούσε με πάθος τη φωτογραφία και όλη του η ζωή υπήρξε μια προσπάθεια να δείξει ότι το μέσο αυτό ήταν ικανό να δημιουργήσει Τέχνη.
Η δουλειά του Meatyard αντανακλά δύο αντιθετικές τάσεις: από τη μια, την αναζήτηση φωτογραφικών τεχνικών και τον πειραματισμό πάνω στις διαφορετικές δυνατότητες του φωτογραφικού φακού (σε αυτό σίγουρα πρέπει να συντέλεσε  η δουλειά του ως οπτικού) και από την άλλη ένας  βαθύς  στοχασμός και μια συνεχής εσωτερική αναζήτηση
Πραγματικά θα ήταν λάθος να σταθεί κανείς αποκλειστικά στο τι θέλουν να πουν οι φωτογραφίες του Meatyard ,το περιεχόμενο των φωτογραφιών του είναι έντονο και παράξενο, σαν ένα αίνιγμα που σε προκαλεί να το λύσεις.
    Θα μπορούσε κανείς να αποδώσει αυτόν τον αινιγματικό  χαρακτήρα των φωτογραφιών τού Meatyard  στο ότι ήταν  οπαδός της φιλοσοφίας τού Ζen.  Σε ένα κείμενο που είχε γράψει για μια έκθεση του λέει ότι η φιλοσοφία αυτή υπάρχει σαν υπόβαθρο σε όλες του τις φωτογραφίες.Σύμφωνα με το Zen, η αλήθεια  είναι πέρα από κάθε περιγραφή αυτό σημαίνει ότι καθώς την περιγράφουμε, κάτι μένει πάντα απ’ έξω, και αυτό το κάτι, που είναι και το πιο σημαντικό, δεν μπορούμε παρά να το υπαινιχτούμε. Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην αλήθεια, ή όσο κορυφώνεται ένα συναίσθημα, τόσο και διευρύνεται ο χώρος του υπαινικτικού, αφού η περιγραφή γίνεται πιο δύσκολη.
    Τίς δύο αυτές όψεις τού εαυτού του, δηλαδή το τεράστιο ενδιαφέρον του για το ίδιο το φωτογραφικό μέσο και τις δυνατότητες του, από τη μια μεριά και, από την άλλη, την πίστη του σε μια βαθύτερη, πέραν του ορατού, υπόσταση του κόσμου, ο Μeatyard τις συνενώνει στο έργο του.


Η αναζήτηση τής αφαίρεσης είναι κάτι που διατρέχει όλο του το έργο, το οποίο είναι πολλαπλό και ποικίλο. Πράγματι, ο Meatyard ασχολείται με διάφορα είδη φωτογραφίας, τις πιο πολλές φορές ταυτόχρονα.
    θα μπορούσαμε  να κατηγοριοποιήσουμε το έργο του μόνο  φαινομενικά γιατί κατά βάθος πρόκειται για την ίδια συνεχή αναζήτηση.
Αν λοιπόν το προσπαθήσουμε μια ενότητα φωτογραφιών είναι αυτές  όπου ο Meatyard επιλέγει ένα θέμα και το φωτογραφίζει εντελώς ανεστίαστα προσπαθώντας να βρει και να αποδώσει τα βασικά συστατικά τής μορφής του.
Η δεύτερη οι  φωτογραφίες πολλαπλών εκθέσεων τού ίδιου αρνητικού, που κατά τον Meatyard “εκφράζουν την κίνηση και το πέρασμα τού χρόνου που έχει σχέση με μένα και με τη ζωή μου”. Το τελικό αποτέλεσμα τής φωτογραφίας εξέπεμπε, κατά τον φωτογράφο, μια δόνηση που με τη σειρά της δημιουργούσε μέσα του έναν κραδασμό, που προσέγγιζε στη φαντασία του τούς ήχους τής μουσικής.


Η τρίτη οι φωτογραφίες  πού ο Meatyard περιλαμβάνει τις πιο αινιγματικές του εικόνες, αυτές για το περιεχόμενο των οποίων δεν μίλησε ο ίδιος ποτέ. Είναι οι φωτογραφίες με τους εγκαταλελειμμένους και βυθισμένους στο ημίφως χώρους, όπου κάποιες αχνές ανθρώπινες παρουσίες αιωρουνται στο σκοταδι ,οι φωτογραφίες με τα παιδιά και τις μάσκες.

   



Εκείνο που χαρακτηρίζει όλες τις φωτογραφίες τού Meatyard είναι η αυστηρή οργάνωση τής φόρμας, η σοφά μελετημένη διάταξη των στοιχείων στο κάδρο,και η ιδιοφυΐα του στο να ξεχωρίζει το ουσιώδες από το περιττό. Η αφαίρεση πρέπει να ήταν γι’ αυτόν όχι απλώς μια μορφική αναζήτηση, αλλά ένα είδος συνεχούς ψυχικής άσκησης πάνω στην απόρριψη τού επουσιώδους σε όλες τις εκφάνσεις του
Ο  Μeatyard φωτογραφίζει στηριγμένος ταυτόχρονα στον αυτοσχεδιασμό και στη διαίσθηση, όσο και στη σκηνοθεσία. Η γυναίκα του, τα παιδιά του, οι φίλοι του είναι τα μοντέλα του, και  οι χώροι τού όπως προείπα  βρίσκονται όλοι στο μέσα και γύρω από την κωμόπολη που ζούσε .

Όλο το άλμπουμ του Μeatyard εδώ

Να ευχαριστήσω τον manos_mm για μέρος του φωτογραφικού υλικού
« Τελευταία τροποποίηση: 08 Μάιος 2007, 13:05:17 από argi35 » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (26):
Χάρης
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 4122


O tempora, o mores


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 20 Απρίλιος 2006, 20:13:12 »

Υπέροχος δεν είναι ο Meatyard; Τον πρωτογνώρισα (τρόπος του λέγειν, μη βαράτε Tongue ) στα σεμινάρια του Μάνου και αμέσως γοητεύτηκα από το έργο αυτού του, μάλλον για πολλούς, παράξενου φωτογράφου...

Μερικές από τις εικόνες του έχουν εντυπωθεί βαθυά στο μυαλό μου και με προβληματίζουν. Δεν είναι πραγματικά σπουδαίο το πόσο σημαντικό έργο έκανε αυτός ο άνθρωπος κάνοντας επί της ουσίας "οικογενιακή" φωτογραφία; Τα περισσότερα πρόσωπα είναι τα παιδιά του, η γυναίκα του οι συγγενείς και οι φίλοι του, και όλα είναι γύρω από το σπίτι του. Απόδειξη, όπως συχνά αναφέρεται, πως τα σημαντικά πράγματα βρίσκονται γύρω μας, και περιμένουν να τα ανακαλύψουμε για να φωτογραφηθούν!

Είναι όμως και πολύ δύσκολος φωτογράφος. Έχω εδώ και καιρό ένα βιβλίο του που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το "The Family Album of Lucybelle Crater and other figurative photographs", από το οποίο είναι κάποιες από τις φωτογραφίες με μάσκες που βλέπετε και στο παραπάνω αφιέρωμα του Αργύρη. Και ομολογώ πως παρά το γεγονός πως το έχω "διαβάσει" αρκετές φορές, ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω το έργο αυτό...

Αργύρη πολύ σ'ευχαριστούμε για το αφιέρωμα στον πολύ σημαντικό αυτόν φωτογράφο Smiley
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Απρίλιος 2006, 11:59:59 από Χάρης » Καταγράφηκε

Όταν οι άνθρωποι θέλουν να καταλάβουν κινέζικα, σκέφτονται πως πρέπει να μάθουν κινέζικα. Γιατί ποτέ δεν σκέφτονται πως πρέπει να μάθουν ζωγραφική φωτογραφία; Pablo Picasso

  |  raw.gr  |  mind company  |  visual poetry
Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια...
argi35
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 648


Είναι τιμή μου να αποτελώ μέλος του DPGR


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 22 Απρίλιος 2006, 11:09:08 »

Τα περισσότερα πρόσωπα είναι τα παιδιά του, η γυναίκα του οι συγγενείς και οι φίλοι του, και όλα είναι γύρω από το σπίτι του. Απόδειξη πως τα σημαντικά πράγματα βρίσκονται γύρω μας, και περιμένουν να τα ανακαλύψουμε για να φωτογραφηθούν!



Παράθεση
Έθεσε λοιπόν τα όρια στην κωμόπολη που ζούσε  και αφού περιόρισε τον χώρο διεύρυνε την φωτογραφική αναζήτηση.
Αν αφήσεις τα όρια του θέματος σου απεριόριστα αναγκαστικά πρέπει να περιορίσεις το ψάξιμο της φωτογραφίας αλλιώς θα χαθείς – Πλάτων Ριβέλης

Χάρη νομίζω πως η μεγάλη φράση είναι αυτή που είπε ο Ριβελης με αφορμή το έργο του Meatyard


και μάλιστα θα πρότεινα η δεύτερη πρόταση να μπει από τους διαχειριστές στις Φωτογραφικές ρήσεις στην πρώτη σελίδα


« Τελευταία τροποποίηση: 22 Απρίλιος 2006, 11:53:17 από argi35 » Καταγράφηκε

image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #3 στις: 22 Απρίλιος 2006, 13:52:41 »

Παράθεση
Είναι όμως και πολύ δύσκολος φωτογράφος. Έχω εδώ και καιρό ένα βιβλίο του που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το "The Family Album of Lucybelle Crater and other figurative photographs", από το οποίο είναι κάποιες από τις φωτογραφίες με μάσκες που βλέπετε και στο παραπάνω αφιέρωμα του Αργύρη. Και ομολογώ πως παρά το γεγονός πως το έχω "διαβάσει" αρκετές φορές, ακόμα δεν μπορώ να κατανοήσω το έργο αυτό...

Xάρη, ο Gene Meatyard (όπως ήταν πιο γνωστός) δεν ήθελε να απλώς να δείξει όπως άλλοι φωτογράφοι (η Sally Man για παράδειγμα) τα παιδιά ή τον κόσμο τους. Ο Meatyard ήθελε ο ίδιος να νιώσει σαν παιδί...
Στο "The Family Album of Lucybelle Crater and other figurative photographs" ο Μeatyard, προσπαθεί να μας "υποψιάσει" πως όσο κι αν πιστεύουμε πως γνωρίζουμε τι ακριβώς κρύβει μέσα του ακόμη και το πιο οικείο μας πρόσωπο, ίσως τελικά δεν είναι ακριβώς έτσι...
Αυτό που "έβλεπε" ο Μeatyard φορώντας μάσκες στους γνωστούς τους ήταν η εξωτερίκευση του εσωτερικού τους κόσμου...
Η ιδέα δεν ήταν δική του. Επηρεασμένος από έναν Βέλγο βαρώνο ή Κόμη ή κάτι τέτοιο ο οποίος ήταν ζωγράφος (συγνώμη, μου διαφεύγει το ονομά του) στις αρχές του περασμένου αιώνα που αναπαριστούσε στους πίνακες του τον εαυτό του με γυναικείο προσωπείο και τη γυναίκα του με αντρικό.
Νομίζω πως ο ίδιος ο Μeatyard, άνθρωπος με βαθιές φιλοσοφικές γνώσεις, κάπου έψαχνε την πραγματική φύση του ανθρώπου που όμως πήγαζε από τον εσωτερικό του κόσμο...
Θα έλεγα πως κάθε φωτογραφία του αντικατρόπτιζε το γενικό πιστεύω του που είχε υοθετήσει από αυτό που είχε πει ο Νίτσε:
"Κάθε πνεύμα χρειάζεται μια μάσκα".
Γιαυτό και θα έλεγα πως ο Meatyard προσπαθούσε ανέκαθεν να "οπτικοποιήσει" το πνεύμα που πίστευε πως υπήρχε στο κάθε τι που φωτογράφιζε...
Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #4 στις: 22 Απρίλιος 2006, 15:29:57 »

Kάποιος φίλος του τον παρομοίασε με κινητή βιβλιοθήκη.
Διαννοούμενος, κάνοντας παρέα με ζωγράφους, συγγραφείς και ποιητές της εποχής του, διάβαζε τα πάντα και στη βιβλιοθήκη του υπήρχε μεταξύ άλλων και αρχαιοελληνικό λεξικό.
Οι ιδέες του έβρισκαν εφαρμογή στις φωτογραφίες του.
Υποστηρικτής της φιλοσοφίας του ΖEN όταν έκανε τη σειρά "zen twigs" (τα κλαδάκια), μελετητής και θαυμαστής μεγάλων ζωγράφων όπως ο Cezanne (δείτε φωτογραφίες του από τη σειρά "no focus") . Ένθερμος υποστηρικτής της άποψης που έλεγε πως κάτω από τη φαινομενική στατικότητα και ακινησία των πραγμάτων που μας περιβάλλει, υπάρχει η συνεχής κίνηση και ροή (αυτό τώρα μου θυμίζει Ηράκλειτο)...
Και βέβαια οι μάσκες, όπως ανέφερα και στο προηγούμενο post, ήταν αποτέλεσμα  του πόσο τον είχε επηρρεάσει ο Νίτσε όταν είχε πει "Κάθε πνεύμα χρειάζεται μια μάσκα"΄(ίσως για να αποκαλυφθεί το προσωπό του  Grin  )

Άλλο αξιοσημείωτο, είνα τα σκηνικά που χρησιμοποιούσε ο Μeatyard για να "ζωντανέψουν" οι εικόνες που είχε στο μυαλό του.
Ήταν απλά, καθημερινά και βαρετά. Ένα εγκατελλειμένο κτίριο, η αυλή ενός εργοστασίου, μια αποθήκη, ένας κήπος...
Καμιά σχέση με πράγματα που θα προκαλούσαν το φόβο, τίποτα τρομακτικό ως εδώ...
Η παρουσία όμως της μάσκας, το τετράγωνο φορμά, και οι εντελώς αθώες πόζες σε στυλ snapshot, έρχονται σε αντιδιαστολή.
Ο Meatyard έρχεται να δηλώσει πως κάθε μέρα δίπλα μας, μέσα από τη φαινομενική ησυχία, ζει και βασιλεύει το παράξενο, το αλλόκοτο, τα πιο κοντινά μας πρόσωπα κρύβουν ένα εσωτερικό κόσμο άγνωστο.
Μελετώντας για αρκετό καιρό τις φωτογραφίες του νομίζω πως η ουσία των φωτογραφιών είναι η προσπάθειά του  να δείξει τη συνύπαρξη του γνωστού με τον άγνωστο κόσμο στο ίδιο κυριολεκτικά καρέ.
Να ξυπνήσει το μαρμαρωμένο βασίλειο που πίστευε πως υπάρχει...
Η βαρετή και νωχελική πραγματικότητα και οι φόβοι μας, ορατοί-αόρατοι, να μας συντροφεύουν, να συμπορεύονται μαζί μας...
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Απρίλιος 2006, 15:31:39 από image » Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #5 στις: 22 Απρίλιος 2006, 15:47:47 »

Κι ένα πορτρέτο του...


forum code:
* meatyard.jpg (46.93 KB, 431x546 - εμφανίστηκε 552 φορές.)
Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #6 στις: 22 Απρίλιος 2006, 15:59:39 »

Να και δυο πίνακες του Βέλγου ζωγράφου James Ensor (1860-1949) απ' όπου είχε επηρεαστεί ο Meatyard...


forum code:

* ensorlamort.jpg (18.73 KB, 404x296 - εμφανίστηκε 382 φορές.)
Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #7 στις: 22 Απρίλιος 2006, 16:02:25 »

Έψαξα αλλά δεν βρήκα (ακόμη) τον πίνακα που ο Εnsor φοράει γυναικεία μάσκα και η γυναίκα του ανδρική...


forum code:

* ensoj01d.jpg (53.52 KB, 381x325 - εμφανίστηκε 493 φορές.)
Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
image
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 669


"All things are photographable."


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #8 στις: 22 Απρίλιος 2006, 16:10:10 »

Και βέβαια στον Cezanne, ο Μeatyard είχε διακρίνει αυτή τη ρευστότητα,
τη διαρκή κίνηση των πάντων που τόσο έξυπνα κατάφερνε να αποτυπώσει ο Cezanne στα έργα του, κάτι που προσπάθησε και ο ίδιος να πετύχει στις φωτογραφίες του με τη διπλή έκθεση του ίδιου θέματος στο ίδιο καρέ δίνοντας έτσι την εντύπωση της συνεχούς κίνησης...



Δυστυχώς το DVD που είχα με φωτογραφίες από βιβλία σκαναρισμένες, από Internet, και άλλες πληροφορίες για τον Meatyard, δεν θέλει να λειτουργήσει...
Είχα και άλλα παραδείγματα αλλά απ' ότι φαίνεται θα περιμένω την Ανάσταση του DVD πρώτα...

 ωχ το μάτι μου
« Τελευταία τροποποίηση: 22 Απρίλιος 2006, 16:19:09 από image » Καταγράφηκε

Οι ήττες είναι προσωρινές...


the image itself
tzortzις
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 124



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #9 στις: 23 Μάιος 2006, 15:18:25 »



Ένα ενδιαφέρων άρθρο της Γκλόρυς Ροζάκη  
« Τελευταία τροποποίηση: 23 Μάιος 2006, 15:22:51 από tzwrtzis » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (2):
Νίκος Κανταράκιας
the problem to your solution
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2489


δεν είναι η δόξα.. δεν είναι τα λεφτά..


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #10 στις: 05 Νοέμβριος 2006, 14:32:57 »



άλλη μια φωτό του αγαπημένου Meatyard (που δεν είχαμε στο dpgr και ανέβασα πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Phaidon 55's)

για εμένα εξαιρετική..


Καταγράφηκε

:: νίκος κανταράκιας, φωτογραφία :: published books :: Visual Poetry ::
:: white tree :: raw files :: GrAffiTi :: για την Αμαλία.. :: ενοικιαζόμενα στη Σκιάθο ::
σχεδίαση κήπων, συντήρηση κήπων Αθήνα
«το κυριότερο είναι να συγκινείσαι, να αγαπάς, να ελπίζεις, να τρέμεις.. να ζεις.
να είσαι πρώτα άνθρωπος και μετά καλλιτέχνης..»
Αξιολόγηση μηνύματος (3):
kapsouli
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Γυναίκα
Μηνύματα: 179



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #11 στις: 13 Μάιος 2008, 22:35:50 »

Πολύ καλό αφιέρωμα argi35 και χρήσιμες οι πληροφορίες image. Ευχαριστούμε πολύ. Νομίζω στον κόσμο του Meatyard χρειάζεται απαραίτητα ξενάγηση  Roll Eyes
Από την πρώτη στιγμή που είδα φωτογραφίες του, μου έμειναν, και ειδικά αυτές οι μάσκες  Shocked



 Huh
Πρόκειται για κουίζ του επιθέτου του;
Καταγράφηκε

Επιστρέφω αμέσως
Σελίδες: [1] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: