Αφιέρωμα στην Diane Arbus

[Maria_CheGuevara]

Πολύ καλό αφιέρωμα και μπράβο για την επιλογή της Diane Arbus!! Για μένα είναι μια από τις αγαπημένες μου φωτογράφους ακριβώς για τον λόγο που το έργο της χαρακτηρίζεται δικαιολογημένα σαν δύσκολο. Θαυμάζω τις οπτικές & θεματικές της επιλογές & την απόφαση της να παρακάμψει το ηδογόνο, το γοητευτικό, το φωτογραφικό political correct της εποχής της. Και να χωρέσει στο τετράγωνο σύμπαν του κάδρου της το ιδιόμορφο, το παράξενο, το οπτικά δύσπεπτο. Τολμά να φωτογραφίσει το περιθώριο & τις κοινωνικές υποομάδες και το κάνει κατ’ εμέ με μια πρωτοφανή διορατικότητα. Δεν στέκεται αμήχανα μπροστά στους ανθρώπους του περιθωρίου παρά αντιλαμβάνεται τους κώδικες τους & τα τελετουργικά της καθημερινότητας τους. Δεν τους κρίνει, δεν τους χρησιμοποιεί για να ηθικολογήσει. & δεν παίρνει θέση. Αντίθετα νιώθω ότι συνωμοτεί μαζί τους για να κάνει κ τον θεατή κοινωνό του «μυστικού» που κάθε φωτογραφία της εμπεριέχει, χωρίς να το λύνει, χωρίς να το παραβιάζει.. Η Arbus αφήνει το μυστικό μυστικό. «Μια φωτογραφία είναι ένα μυστικό που μας μιλά για ένα άλλο μυστικό. Όσο περισσότερο μας φαίνεται επεξηγηματική τόσο λιγότερο μας διαφωτίζει» έλεγε η ίδια. Και μένει συνεπής σε αυτό. Φωτογραφίζει, καταγράφει αλλά δεν απομυθοποιεί την ίδια την πραγματικότητα. Αφήνει την ίδια τη ζωή να μυθοπλάσει γιορτάζοντας ταυτόχρονα & αποθεώνοντας την γυμνή πραγματικότητα. Και είναι τόσο άμεμπτη η στάση της απέναντι στον φωτογραφιζόμενο που αν κ η θεματολογία της είναι τολμηρή αποπνέει μια αγνότητα. Ακριβώς γιατί δεν καπηλεύεται μοντέλα της αλλά τα σέβεται. Πέρα από την καλλιτεχνική αξία του έργου της προσωπικά θεωρώ ότι η δουλειά της έχει κ κοινωνικοπολιτική διάσταση. Μας εξοικειώνει με το ιδιόμορφο, με το περιθωριακό. Διευρύνει την οπτική μας κατανόηση & ανοχή καταλύοντας οπτικά ταμπού & αυτό το θεωρώ εξίσου σημαντικό με την καλλιτεχνική της  συνεισφορά στην φωτογραφία.
Ακόμα ένα στοιχείο που αγαπώ στην Arbus είναι αυτός ο ανθρωποκεντρικός  τρόπος που φωτογραφίζει. Εστιάζει στον άνθρωπο σχεδόν παραβλέποντας το περιβάλλον. Και οι εικόνες της τελικά μοιάζουν να διερευνούν την επίπτωση του ανθρώπου στον χώρο & όχι του χώρου στον άνθρωπο. Γι’αυτό την θεωρώ σαν βαθιά ανθρωποκεντρική καλλιτέχνη.

Και πάλι συγχαρητήρια για το πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα!!

Μ.
   

[William Tell]

Κ Περιμένω με ενδιαφέρον κι εδώ να ακούσω τις απόψεις σας σχετικά με το έργο της Diane..!!

Και εγώ θα ήθελα να ακούσω τις δικές σου απόψεις.

Όταν ο Νίκος μου είπε πως ετοιμάζει αυτό το αφιέρωμα, του είπα πως  είχα μεγάλη περιέργεια να δω τις αντιδράσεις των μελών μας σχετικά με την Arbus.   Στα σεμινάρια, όταν δείχνω Arbus, βλέπω μερικά βλέμματα του στιλ «τώρα .. τι είναι αυτά που μας δείχνεις ?»
Και έχουν δίκιο.

Το ίδιο συνέβη – πάνω κάτω – και σε αυτό το thread
Οι περισσότεροι νιώθουν άβολα απέναντι στην Arbus.
Στην ουσία – νομίζω – πως νιώθουν άβολα απέναντι στα θέματα που φωτογραφίζει η Arbus .
Όμως, και στις εφημερίδες βλέπουμε freaks και άλλα τέτοια. Γιατί δεν νοιώθουμε άβολα ? Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα είναι ίσως η καλύτερη εξήγηση στο γιατί η Arbus είναι μια Μεγάλη Φωτογράφος.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να σταθείς απέναντι από το θέμα σου.
Αν στη μια άκρη έβαζα το βλέμμα του Bresson και στην άλλη του Salgado, την Arbus θα την έβαζα κάπου στη μέση.
Δεν είναι «ούτε από εδώ, ούτε από εκεί»
Ούτε μας δείχνει με το δάχτυλο το θέμα προσπαθώντας να τονίσει το ακραίο της υπόθεσης, ούτε παρατηρεί με τη μακαριότητα του Bresson

Νοιώθω πως όλες αυτές οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από συγγενείς των freaks
Με αγάπη και με σεβασμό. Τους αντιμετωπίζει σαν συνανθρώπους και όχι σαν αξιοπερίεργα. Δεν κάνει πολιτική, δεν φωνάζει. Είναι απλώς εκεί.

Ευχαριστούμε πολύ Νίκο για το περιεκτικότατο αφιέρωμα και Μάνο για τις όμορφες προσθήκες.

Η αξία της Arbus αδιαμφισβήτητη μα στα δικά μου μάτια η ουδέτερη φωτογραφική προσέγγιση της με κάνει να την προσπερνώ σχεδόν αδιάφορα.Έχω την εντύπωση πως το "Είναι απλώς εκεί" αποδυναμώνει τελικά τις φωτογραφίες από οποιοδήποτε συναίσθημα/περιεχόμενο και κρατά τον θεατή σε απόσταση.Δεν αμφισβητώ της αγαθές τις προθέσεις,είναι εμφανές ότι δεν προσεγγίζει το θέμα της με δόλο,μα τελικά η ουδέτερη προσέγγιση της βάζει τα ίδια αυτά άτομα κάτω από το μικροσκόπιο.Αψυχες για μένα οι φωτογραφίες της και αναμνηστικές,τυλιγμένες γύρω από το μύθο ενός περίεργου και εκκεντρικού ατόμου.

Όσο για την άποψη του Νίκου για την Arbus ας μου επιτρέψει να πω ότι έχει κάνει κάτι παραπάνω από την σύνηθες ανάγνωση που κάνει στους μεγάλους φωτογράφους.Από κάτω αριστερά φωτο του noe,δεξιά φωτογραφία της Arbus.

[noe]

Προ μερικών μηνών έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του Μάκη Μωραΐτη "Η φωτογραφία και ο Κινηματογράφος", το πρώτο μισό του βιβλίου είναι αφιερωμένο στην Diane Arbus με σχόλια της να εναλλάσσονται φωτογραφίες της (το δεύτερο μισό αφιερώνεται στον Chris Marker). Τέλος είχα την τύχη να βρεθώ μπροστά σε δύο άλμπουμ το REVELATIONS και UNTITLED συγκλονίστηκα  με το έργο της και θέλησα να μοιραστώ την συγκίνηση και χαρά μαζί σας.

Μετά την πρόσκληση του Μάνου για λήψη θέσης απέναντι στην Diane ένιωσα άβολα, δεν είμαι καλός στα λόγια, πόσο μάλλον όταν νιώθεις δέος για έναν άνθρωπο, το ίδιο νιώθω κάθε φορά που κοιτώ τις φωτογραφίες της. Αυτός ήταν ο λόγος που αρκέστηκα σε ένα βιογραφικό αφιέρωμα μόνο, χωρίς να συμμετέχω με δικές μου απόψεις (τουλάχιστον ας θεωρηθεί δεδομένη η αγάπη μου προς την φωτογράφο).

Το ότι η Diane στο τέλος αυτοκτόνησε προσπάθησα όσο το δυνατό να αποκρύψω μονολεκτικά κάπου στο τέλος της βιογραφίας. Δεν με ενδιέφερε, όπως και τόσα άλλα που έκανε προκειμένου να φωτογραφίζει. Κοιτώ μόνο τις φωτογραφίες της και όχι το ποιόν του φωτογράφου.
"Θέλω να φωτογραφίσω το κακό" είχε πει κάποτε στη δασκάλα της, αυτή η εξήγηση μου αρκεί.

Ευχαριστώ για τις απόψεις σας.

Υ.Γ.1 William ουδεμία σχέση έχουν οι δύο φωτογραφίες, ακόμη και υποσυνείδητα, πάντως με κολακεύει η μνήμη σου..!!

Υ.Γ. 2 Το παιδί με την χειροβομβίδα
παιχνίδι (κοντάκτ)..

[indigo]

δεν είμαι πολύ σίγουρος αν έχει αναφερθεί κάπου ξανά αλλά χαζεύοντας λίγο στο internet ανακάλυψα αυτή την σελίδα...

σύμφωνα λοιπόν με το εγκυρότατο Imdb μέσα στο έτος 2006 πρόκειται να βγεί στις αίθουσες  η ταινία Fur ( πιθανή ημερομηνία 10 Νοεμβρίου ). Ενα χρονικό της ζωής της Diane Arbus.

στον ρόλο της αμερικανίδας φωτογράφου η Nicole Kidman.

@noe
Νίκο κάνω (προσωρινή) κατάληψη στο χώρο που με τόση προσοχή έφτιαξες για εμάς. Αν μπορεί να μεταφερθεί κάπου αλλού ετούτο το πόστ ας μεταφερθεί.

[Χάρης]

Νίκο κάνω (προσωρινή) κατάληψη στο χώρο που με τόση προσοχή έφτιαξες για εμάς. Αν μπορεί να μεταφερθεί κάπου αλλού ετούτο το πόστ ας μεταφερθεί.

Αν και δεν με λένε Νίκο, φαντάζομαι ότι ο καλός μου φίλος θα συμφωνήσει πως, τα αφιερώματα αυτά έχουν χαρακτήρα τόσο εκπαιδευτικό (να μάθουμε το έργο των φωτογράφων) όσο και ενημερωτικό (να μάθουμε ποιος λέει τί γι'αυτούς).

Στέφανε ούτε κι εγώ ήξερα για την ταινία, και προσωπικά σ'ευχαριστώ πολύ που μας ενημέρωσες. Νομίζω ότι θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα

[naknak]

από: noe "... Περιμένω με ενδιαφέρον κι εδώ να ακούσω τις απόψεις σας σχετικά με το έργο της Diane..!! "

από: MANOS_mm "... Και εγώ θα ήθελα να ακούσω τις δικές σου απόψεις."

από: noe { "Θέλω να φωτογραφίσω το κακό" είχε πει κάποτε στη δασκάλα της, αυτή η εξήγηση μου αρκεί}

Είναι δεδομένο ότι έκαστος,ανάλογα με το βαθύτερο βιο-θεωρητικό του υπόβαθρο,λέει ή φτιάχνει αυτό που φτιάχνει.Με αυτό το κρατούμενο θα γράψω κι εγώ τη γνώμη μου σχετικά με το φωτογραφικό έργο της Diane Arbus,προσθέτοντας στο ανωτέρω αξίωμα που παρέθεσα και τούτο.Οτι ουδέτερος και αντικειμενικός κριτής δεν μπορεί να υπάρξει.Κανείς δεν μπορεί να απαρνηθεί τις οποιεσδήποτε κοσμαντιλήψεις που έχει και αυτό σημαίνει,ότι οι γνώμες,κρίσεις και απόψεις,που καταθέτουμε είναι προκαθορισμένες.

Το κατά πόσον και ποιές απηχούν την αλήθεια,είναι στην κρίση του αναγνώστη.

Συνέβη και βλέποντας τις φωτογραφίες αυτές να ακούω από το ραδιόφωνο το θρησκευτικό δράμα "Πάρσιφαλ" του Βάγκνερ (φεστιβάλ Μπαϋρώυτ).Και μου φάνηκε,βλέποντας και παράλληλα ακούγοντας,ότι βρισκόμουν σε τοπίο εφιαλτικό.Σε τοπίο απέραντης θλίψης,όπου το μέγεθος της ολοκληρωτικής τραγωδίας το προσδιόριζε το πλήρες αδιέξοδο.

Χαμήλωσα το ραδιόφωνο και προσπάθησα να συγκεντρωθώ."Καί είδον,και ιδού..."

"Θέλω να φωτογραφίσω το κακό".Και το κακό φωτογραφίθηκε από ένα ταλαντούχο άτομο.Και αποδόθηκε τέλεια.Άψογα.Σε τέτοιο βαθμό,που μου έγινε οικείο.Με άλλα λόγια,η φωτογράφος κατόρθωσε,προς στιγμήν, το ακατόρθωτο: Να με εξοικειώση με το κακό αμβλύνοντας μέχρις εξαφανίσεως τα οποιαδήποτε υπαρκτά οριακά σημεία μεταξύ καλού και κακού.

Αλλά σύντομα και προσπερνόντας το πρώϊμο σοκ,μπόρεσα να προχωρήσω.Κατάλαβα ότι οι φυσικές διαταραχές (ασθένειες) δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτές που ονομάζονται και παρά-φύσιν διαστροφές .Εκτός και αν εντελώς αυθαίρετα γενικεύσουμε λέγοντας ότι μετά το προπατορικό αμάρτημα ασθένησε γενικώς η φύση και το κατα φύσιν γενετικό νόσημα (διάβαζε,αρρώστεια) ταυτίζεται με το παρα φύσιν πρόκριμα (προτίμηση).

Αν είναι δυνατόν! Η διανοητική καθυστέρηση και η ερωτική ιδιαιτερότητα να είναι το ίδιο πράγμα.Μα,το πρώτο δεν το διαλέγουμε.Μας διαλέγει.Το δεύτερο;Μας διαλέγει ή το διαλέγουμε; Δεν είναι δική μας η επιλογή;

Προς στιγμήν,έκανα και τη σκέψη μήπως το ένα φέρνει και το άλλο.Αλλά εδώ δεν στάθηκα και προσπέρασα την παγίδα της αριστουργηματικής απόδοσης του κακού.Είδα ότι αριστουργηματικώς άσχημα φωτογραφίθηκε η ασχήμια και πήγα πιο κάτω.

Οι θλιβερές υπάρξεις,θλιβερά αναπαραστήθηκαν και θλιβερότερα,θα έλεγα,τις προσέλαβα.Πουθενά δεν συνάντησα στις φωτογραφίες μια συμπαθητική,έστω,εγγύτητα.Ένα απαλό χάϊδεμα του φακού.Αντίθετα,η γενετική αστοχία μεγιστοποιήθηκε ακόμη περισσότερο,όταν στάθηκα να κυττάξω για δεύτερη και για τρίτη φορά  την ευφορία(!) των δυστυχισμένων αυτών ανθρώπων.Μου ήταν γνώριμες.Δεν τις πλησίασα ποτέ με φωτογραφική μηχανή,αν και το μπορούσα.

Και έφυγα.Ευτυχώς,γιά μένα το αδιέξοδο δεν ήταν απόλυτο και πλήρες.Έξοδος κινδύνου υπήρχε.Έριξα πίσω μου μια τελευταία ματιά και παράξενα,μου φάνηκε ότι κάπου,σε μια φωτογραφία διέκρινα το ικετευτικό βλέμμα της φωτογράφου.Τίποτα δεν μπορούσα να κάνω.

Το ραδιόφωνο συνέχισε να παίζει τον "Πάρσιφαλ" του Βάγκνερ και η καμπάνα του εσπερινού είχε σημάνει.Δεκαπενταύγουστο.Και έφυγα.

Ν.          

[noe]

Αγαπητέ naknak, αντικατέστησε την λέξη ειλικρίνεια όπου εσύ χρησιμοποιείς τις λέξεις τέλεια, άψογα, αριστουργηματικά. Πιστεύω πως βλέπεις εντελώς επιφανειακά το έργο της Arbus και δικαιολογώ τη θλίψη σου.

Μπορεί να επέλεξε η φωτογράφος θέματα ιδιαίτερα, όμως είχε τον τρόπο της να μην τα χρησιμοποιεί ως δεκανίκι αλλά να τα μετουσιώνει και δημιουργεί ένα κόσμο μαγικό, τον κόσμο της. Δεν την ενδιέφερε να δημιουργήσει κοινωνικό σχόλιο μα να προσεγγίσει τον εσωτερικό κόσμο των φωτογραφιζομένων.

Χαίρομαι λοιπόν που ανακάλυψα αυτή την φωτογράφο διότι κοιτώντας φωτογραφίες της  συγκινούμε τόσο σα να ανακαλύπτω κομμάτια του εαυτού μου (αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που βλέπουμε φωτογραφίες άλλων και που φωτογραφίζουμε οι ίδιοι).

Στέκομαι απέναντι από φωτογραφίες της των freaks ή ομοφυλοφίλων και δεν διακρίνω θλίψη, ξέρω είναι εκεί μα η φωτογράφος επέλεξε άλλο να μας δείξει..!!  Όπως ήδη θα έχεις καταλάβει δυσκολεύομαι να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Ευχαριστώ που εξέφρασες την άποψή σου.

[NatK]

δεν είμαι πολύ σίγουρος αν έχει αναφερθεί κάπου ξανά αλλά χαζεύοντας λίγο στο internet ανακάλυψα αυτή την σελίδα...

σύμφωνα λοιπόν με το εγκυρότατο Imdb μέσα στο έτος 2006 πρόκειται να βγεί στις αίθουσες  η ταινία Fur ( πιθανή ημερομηνία 10 Νοεμβρίου ). Ενα χρονικό της ζωής της Diane Arbus.

στον ρόλο της αμερικανίδας φωτογράφου η Nicole Kidman.

@noe
Νίκο κάνω (προσωρινή) κατάληψη στο χώρο που με τόση προσοχή έφτιαξες για εμάς. Αν μπορεί να μεταφερθεί κάπου αλλού ετούτο το πόστ ας μεταφερθεί.

Υπάρχει πλέον και τρέιλερ του "Fur: An imaginary portrait of Diane Arbus" με την Nicole Kidman.

[William Tell]

δεν είμαι πολύ σίγουρος αν έχει αναφερθεί κάπου ξανά αλλά χαζεύοντας λίγο στο internet ανακάλυψα αυτή την σελίδα...

σύμφωνα λοιπόν με το εγκυρότατο Imdb μέσα στο έτος 2006 πρόκειται να βγεί στις αίθουσες  η ταινία Fur ( πιθανή ημερομηνία 10 Νοεμβρίου ). Ενα χρονικό της ζωής της Diane Arbus.

στον ρόλο της αμερικανίδας φωτογράφου η Nicole Kidman.

@noe
Νίκο κάνω (προσωρινή) κατάληψη στο χώρο που με τόση προσοχή έφτιαξες για εμάς. Αν μπορεί να μεταφερθεί κάπου αλλού ετούτο το πόστ ας μεταφερθεί.

Υπάρχει πλέον και τρέιλερ του "Fur: An imaginary portrait of Diane Arbus" με την Nicole Kidman.

Να και μια αντιπροσωπευτική(προμόσιον)εικόνα από την προαναφερθείσα ταινία.

[Ελίζα]

Fur: An Imaginary Portrait of Diane Arbus στις ταινίες μας  (στην ειδική κατηγορία του dpgr δηλ. ) εδώ και αρκετές μέρες  

 

[noe]

Να και μια αντιπροσωπευτική(προμόσιον)εικόνα από την προαναφερθείσα ταινία.

H μηχανή νομίζω
ήταν του Alan..


..συνήθως φωτογράφιζε με
Mamiya..


..και για να επανέλθουμε από την
εξωτερική ομορφιά της Nicole..
Ένα κοντακτ 35mm
καμαρίνια τρανσέξουαλ,
νεκροτομείο..

[momos]

Και μια είδηση των τελευταίων ημερών της χρονιάς που μας πέρασε.
Στις 18 Δεκεμβρίου το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Ν. Υόρκης ανακοίνωσε πως απέκτησε, μετά από δωρεά από τους κληρονόμους της, το πλήρες αρχείο (αρνητικά, έγγραφα, αλληλογραφία, βιβλία) της Diane Arbus.
Παράλληλα αγόρασε και 20 από τις πιο σημαντικές φωτογραφίες της καλλιτέχνιδας.

Αναλυτικά η είδηση από το in.gr

Το προσωπικό αρχείο της φωτογράφου Νταϊάν Αρμπους δώρισαν οι κληρονόμοι της στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης. Το Met αγόρασε και 20 από τις πιο σημαντικές φωτογραφίες της.

Όπως αναφέρεται στο Βήμα της Πέμπτης, οι κληρονόμοι δώρισαν το προσωπικό αρχείο της στο Μουσείο μαζί με εκατοντάδες σπάνιες φωτογραφίες της, αρνητικά και 7.500 ρολά φιλμ, καθώς και έργα τα οποία είχε σχολιάσει προσωπικά λίγο προτού αυτοκτονήσει το 1971.

Παράλληλα, το μουσείο αγόρασε 20 από τις πιο σημαντικές φωτογραφίες της Αρμπους, ανάμεσά τους αυτή με τίτλο Ρώσοι, νάνοι φίλοι σε ένα δωμάτιο στην 100ή Οδό, ΝΥ του 1963 και τη Γυναίκα με βέλο στην Πέμπτη Λεωφόρο, ΝΥ του 1968.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι φωτογραφίες κοστίζουν τουλάχιστον 3,5 εκατ. ευρώ και ότι η δωρεά είναι ανεκτίμητη.

Ο επικεφαλής του Τμήματος Φωτογραφίας του Μητροπολιτικού Μουσείου Τζεφ Ρόζενχαϊμ θεωρεί ότι το αρχείο αποτελεί ένα εξαιρετικό δώρο προς τους μελετητές.

Σε αντίθεση με τα υπάρχοντα άλλων καλλιτεχνών που ξεθωριάζουν με τον χρόνο, αυτά της Αρμπους μοιάζουν να έχουν «παγώσει» στον χρόνο, τη στιγμή που αυτοκτόνησε σε ηλικία 48 ετών.

Και η ανακοίνωση του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης ΕΔΩ

[gf]

Ένα ενδιαφέρον άρθρο των NY Times για την ανακάλυψη φωτογραφιών της Arbus...

[vasilikos]

http://www.youtube.com/watch?v=vNQU9OiC6_A&feature=channel
http://www.youtube.com/watch?v=lfm304ZGczQ&feature=channel
http://www.youtube.com/watch?v=1qwBxu_L36Q&feature=channel


 

[Ηλίας]

Ευχαριστώ όλους που συνδράματε να την γνωρίσουμε... κυρίς Noe αλλά κι άλλοι όπως ο Μάνος...

Όσο για την φωτογράφο μπορώ να πώ πως κάποιες φωτογραφίες μου φάνηκαν εξαιρετικές αλλά κι άλλες λίγο απότομες-άγριες για τα τώρινά φωτογραφικά γούστα μου