Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
16 Απρίλιος 2014, 10:47:41

  +  DPGR Virtual Community  

Σελίδες: [1] 2 3 4 |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: Ο κόσμος καταρρέει και αυτοί φωτογραφίζουν βράχους!  (Αναγνώστηκε 11406 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
Dr_Michael
Ιδρυτής του DPGR
Διαχειριστής
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 10409


Panasonic LX3


Προφίλ WWW
« στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 15:39:10 »

«Το δυσκολότερο πράγμα για μένα είναι ένα πορτρέτο. Πρέπει να προσπαθήσεις και να βάλεις τη μηχανή σου ανάμεσα στο δέρμα ενός προσώπου και το πουκάμισό του. Ο κόσμος καταρρέει και άνθρωποι σαν τον Adams και τον Weston φωτογραφίζουν βράχους!» - Henri Cartier Bresson

Ο κόσμος χάνεται, βαρκούλες ανεμίζουν.... Έτσι λοιπόν λέει ο μεγάλος Bresson υποτιμώντας(;) τον Ansel Adams που φωτογραφίζει τοπία (βράχους). Κατά πόσο συμφωνούμε σε αυτό άραγε; Και πώς κρίνεται (με «αι» και όχι με «ε») η συμπεριφορά αυτή του Bresson; Είναι η φωτογράφηση τοπίου τελικά τόσο εύκολη υπόθεση; Ένα ωραίο τοπίο αυτόματα δίνει και μια ωραία φωτογραφία; Ή μήπως ένα τοπίο δηλαδή μια στατική εικόνα της φύσης, είναι πιο δύσκολο να εκμαιεύσει μια καλή φωτογραφία από ότι μια φωτογραφία με έντονο το ανθρώπινο στοιχείο; Ένας γόνιμος διάλογος με γιατί όχι, φωτογραφικές παραθέσεις ίσως είναι πολύτιμος.
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Δεκέμβριος 2005, 15:42:33 από Dr_Michael » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (2):
Dr_Michael
Ιδρυτής του DPGR
Διαχειριστής
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 10409


Panasonic LX3


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 15:58:52 »

Τέλος πάντων ο Bresson πέθανε, καλώς είπε ό,τι είπε, πάμε παρακάτω.

O Bresson πέθανε αλλά scripta manent. Και σε αυτά τα γραπτά και φωτογραφικά, πρέπει και οφείλουμε να σταθούμε, όχι να πάμε παρακάτω. Ειδάλλως θα πάμε μόνο παρακάτω και όχι παραπάνω.  Wink
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:00:56 από Dr_Michael » Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Novus
Συνδρομητής
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 2100



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:26:26 »

Θεωρώ ότι και από την φωτογράφηση ενός τοπίου μπορεί να αναδυθεί ένα πολύ δυνατό περιεχόμενο και ότι αυτό είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση.

Η απλή απεικόνιση ενός όμορφου τοπίου είναι μια χρήσιμη εφαρμογή της φωτογραφίας αλλά δεν θεωρώ ότι προσεγγίζει την καλλιτεχνική φωτογραφία. Δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο με ένα καλό εξοπλισμό και κατάλληλες συνθήκες φωτισμού να απεικονισθεί και να μεταφερθεί στον θεατή ένα εξαιρετικό τοπίο όπως είναι στην πραγματικότητα.

Το να δημιουργηθεί όμως ένα δυνατό περιεχόμενο, όπως πχ στην φωτογραφία του Τάκη Τλούπα με τα λευκάδια που κοσμεί το εξώφυλλο του CD του Θ. Παπακων/νου "στην Ανδρομέδα και στη γη",
ή όπως αυτή που παραθέτω και η οποία παρεπιπτόντως είναι του συγγραφέα της ρήσης που δανεισθήκαμε ως τίτλο, H.C.Bresson, είναι μια άλλη υπόθεση, εξαιρετικά δύσκολη και ενδιαφέρουσα.

Θαυμάστε την φωτό και εισπράξτε το εκπληκτικό της περιεχόμενο.


forum code:
* H.C.Bresson.jpg (69.72 KB, 600x395 - εμφανίστηκε 382 φορές.)
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:28:08 από G_D » Καταγράφηκε

gpseven
Επισκέπτης
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #3 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:32:48 »

Eγώ κρίνω αυτά τα λεγόμενα ώς λιγο υπερβολικά. Οχι γιατί ο κόσμος πάει καλά, αντιθέτως, αλλά μάλλον κάποιος πρέπει να του υπενθυμίσει του μεγάλου Δάσκαλου, ότι ανθρώπινα δράματα, δυστηχίες, και κακουχίες υπήρξαν απο αρχής γενομένης της ανθρωπότητας.
Το ότι ο ίδιος έχει επιλέξει να καταγράφει αυτά ακριβώς, η έστω παραπλήσια θέματα με κεντρικό άξονα το ανθρώπινο στοιχείο, αυτό δεν αημαίνει ότι ην άποψη που λέει ότι φωτογραφικά θέματα που έχουν να κάνουν με το μνημείο που λέγεται φύση, και που επηρεάζει λίαν διαφορετικά την ψυχολογία του θεατή, είναι κατακριτέα.

Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά αυτή του την τοποθέτηση, -η οποία παρεπιμπτώντος παραπέμπει σε οικολογικές κατα πρώτον, ηθικές κατα δεύτερον ανησυχίες- εναντίον ενός καταξιωμένου -αν και όχι με τη φήμη του  Bresson-   φωτογράφου...
Καταγράφηκε
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Imagine
www.zeitgeistmovie.com
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3593


Fighting for peace is like screwing for virginity


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #4 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:46:32 »

Είναι λάθος κατά την ταπεινή μου γνώμη να μειώνεις το έργο οποιουδήποτε ανθρώπου...
Με την ίδια λογική θα μπορούσαν όλοι οι καλλιτέχνες που ανήκουν σε διαφορετικά ρεύματα ή εποχές να ρίχνουν πισώπλατες μαχαιριές (...όχι πώς δε γίνεται...)...αλλά ποιο το νόημα;

Δηλαδή με την ίδια λογική, από την στιγμή που δεν "χτυπιούνται" χορεύοντας μέχρι το πρωί (συναίσθημα, ένταση, δράση) οι ακροατές μίας συναυλίας (ή δίσκου) κλασσικής μουσικής, οι αντίστοιχοι παρευρισκόμενοι σε ένα rave party αλλά ειδικότερα οι μουσικοί που το επενδύουν μπορούν να "κράξουν" τους "αποτυχημένους" Mozart, Beethoven, Bach κτλ  Grin
Εδώ ο κόσμος «χάνετε» στο beat και αυτοί παίζουν με βιολιά και όχι ηλεκτρονικούς ήχους…πφφφφφ….

Κάθε είδος μουσικής, ζωγραφικής, φωτογραφίας κτλ. έχει το δικό του λόγο ύπαρξης, προκαλεί τις δικές του ιδιαίτερες συγκινήσεις σε ανθρώπους διαφορετικών εμπειριών και προτιμήσεων. Δεν μπορεί κανείς να τα ισοπεδώνει με μία ολοκληρωτική λογική. Ακόμα και αν το έργο κάποιου είναι σημαντικό, η εγωπάθεια δεν μπορεί να δικαιολογηθεί σε καμία περίπτωση.

Κάθε είδος Τέχνης προβάλει διαφορετικές προκλήσεις, και πάντα υπάρχει ένα ανώτερο επίπεδο το οποίο ίσως χρειάζεται να "ωριμάσουμε" ακόμα και μία ολόκληρη "εποχή" (όχι ημερολογιακή) για να εκτιμήσουμε ή και να αντιληφθούμε ακόμα.
Καταγράφηκε

War does not determine who is right, war determines who is left - www.zeitgeistmovie.com
Αν δεν έχεις χρόνο να κάνεις κάτι σωστά, φρόντισε να έχεις το χρόνο να το κάνεις ξανά...
Αυτά που κάνεις μιλάνε τόσο δυνατά που δεν ακούω αυτά που λες...
Foto@RT Magazine - Online Περιοδικό για την Φωτογραφική Τέχνη
Αξιολόγηση μηνύματος (2):
Petros T.
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1076


...σε βάθος χρόνου.


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #5 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 16:47:23 »

Μιχάλη μου θύμησες μια φράση του Κώστα Μπαλάφα όταν έψαχνα υλικό για το μικρό αφιέρωμα που έχω γράψει.
Δεν το θυμάμαι ακριβώς λέξη επι λέξη, έλεγε περίπου αυτό:
«Για στάσου, εδώ ο κόσμος υποφέρει και ΄γω θα φωτογραφίζω βαρκούλες και χρυσάνθεμα;»*
Και αφιέρωσε την φωτογραφική του ζωή στον πόλεμο και στους Έλληνες των ορεινών χωριών και στην σκληρή διαβίωσή τους.

Τώρα το τι πιστεύω εγώ σαν ένας ερασιτέχνης και αρχάριος φωτογράφος;

Το ανθρώπινο στοιχείο σίγουρα προσθέτει σε μια φωτογραφία, συναίσθημα, φαντασία, όνειρο, αξίες, ιδέες, και πολλά ακόμα που σε κάνουν να σκέφτεσαι, να προβληματίζεσαι, και να δημιουργείς άποψη, θέση, κλπ. Όλα αυτά δίνουν ζωή και ενδιαφέρον στη φωτογραφία.

Το τοπίο όμως όσο και να είναι πιο «προσιτό» και να εντυπωσιάζει  πιο άμεσα, δεν είναι και εύκολο, πρέπει και αυτό να το ψάξεις για να βρείς το πιθανό ιδανικό, να το μελετήσεις, να αποτυπώσεις κατάλληλα το φώς, και να «δέσεις» τα στοιχεία της φύσης που σου παρέχονται στατικά όμως, και να τα βάλεις αρμονικά στο κάδρο σου.

Τώρα για την προτίμηση του καθενός νομίζω πως έχει να κάνει το γούστο και το «ταλέντο» του. (Ας το ονομάσω έτσι)

ΥΓ. 1) *Αν βρώ την φράση αυτή και είναι διαφορετική θα την αλλάξω.
ΥΓ. 2)Αν και δεν έχω τη γνώση, με την πρώτη ευκαιρία θα προσπαθήσω να παραθέσω και ένα φωτογραφικό παράδειγμα. Undecided
ΥΓ. 3)Σωστός χρόνος Μιχάλη, μπορεί να εξελιχθεί και σαν μάθημα για τον διαγωνισμό που «τρέχει». thumbs up  
Καταγράφηκε
DTheo
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1752


Sony DSC-R1


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #6 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 17:25:13 »

«Το δυσκολότερο πράγμα για μένα είναι ένα πορτρέτο. Πρέπει να προσπαθήσεις και να βάλεις τη μηχανή σου ανάμεσα στο δέρμα ενός προσώπου και το πουκάμισό του. Ο κόσμος καταρρέει και άνθρωποι σαν τον Adams και τον Weston φωτογραφίζουν βράχους!» - Henri Cartier Bresson

Ο Bresson απέτυχε να ανακαλύψει τα πορτραίτα της φύσης.
Όποιος τον δει πρώτος, ας του πει να μην στεναχωριέται - δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι Ansel Adams...
Καταγράφηκε
Johnpap
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1069



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #7 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 18:59:32 »

  Μπορεί μια φωτογραφία να είναι χίλιες λέξεις, όμως και μια λέξη μπορεί να έχει τεράστια δύναμη. Γνώμη μου είναι ότι η φωτογραφία αγγίζει τις αισθητικές μας αναζητήσεις, όσοι τις επιδιώκουμε, ενώ ο λόγος μπορεί να περιέχει πάθος και αγωνιστικότητα...
  Η φωτογραφία ουσιαστικά είναι το "πάγωμα" μιας στιγμής και η αποτύπωση του φευγαλέου, ενώ ο λόγος από την άλλη δεν περιορίζεται χρονικά. Επομένως και ο Adams και ο Bresson αυτή την ίδια στιγμή αποθανατίζουν, ας αφήσουμε τα υπόλοιπα για τους ποιητές!  Wink
 
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Δεκέμβριος 2005, 19:00:25 από Johnpap » Καταγράφηκε

thabi
**
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 113


Είναι τιμή μου να αποτελώ μέλος του DPGR


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #8 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 19:03:14 »

Εντάξει, μπορεί ο Bresson να υπερέβαλλε λίγο και να μας φαίνεται η παραπάνω δήλωση πολύ αυστηρή, μα δεν πρέπει μα ξεχνάμε και την εποχή που ειπώθηκε... Δεν πρέπει να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια παλαιότερες εποχές...

Πιστεύω ότι την περίοδο του μεσοπολέμου και μετά, το να περιορίζεσαι στην εξαντλητικά τέλεια από τονικής και αισθητικής άποψης απεικόνιση τοπίων, κοχυλιών και λαχανικών (παρόλο που, κατά την άποψή μου, οι φωτογραφίες αυτές του Weston είναι καταπληκτικές), φαντάζει λίγο ελιτίστικο και εγωιστικό. Τη στιγμή που όλα γύρω σου γκρεμίζονται και αλλάζουν και που ο κόσμος, η κοινωνία, η τέχνη βράζουν, δε μπορεί εσύ να αδιαφορείς... Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ...

Τα παραπάνω βέβαια δε σημαίνουν ότι το έργο του Adams, του Weston ή οποιουδήποτε άλλου περιοριζόταν σ'αυτά δεν είναι σημαντικό. Απλά από ηθικής άποψης ίσως πρέπει να ελεγχθούν...


[size=0,5]ΥΓ Με κάθε επιφύλαξη για αυτό, η φωτογραφία του Bresson που παρατέθηκε νομίζω ότι είναι από τις ελάχιστες φωτογραφίες τοπίου, που εγώ γνωρίζω, που περιλαμβάνουν ξεκάθαρα το ένα από τα δύο κατ'εξοχήν συστατικά στοιχεία μιας φωτογραφίας, το χρόνο (το άλλο είναι η πραγματικότητα). Αυτό ίσως την κάνει πολύ σημαντική...[/size]
Καταγράφηκε

"Η αληθινή τέχνη είναι άσκοπη, μάταιη..."
(Από το βιβλίο “To Ζεν και η Τέχνη τής Τοξοβολίας” τού Ούγκεν Χέρριγκελ)
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Imagine
www.zeitgeistmovie.com
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3593


Fighting for peace is like screwing for virginity


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #9 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 19:51:15 »

Εντάξει, μπορεί ο Bresson να υπερέβαλλε λίγο και να μας φαίνεται η παραπάνω δήλωση πολύ αυστηρή, μα δεν πρέπει μα ξεχνάμε και την εποχή που ειπώθηκε... Δεν πρέπει να κρίνουμε με σημερινά κριτήρια παλαιότερες εποχές...

Πιστεύω ότι την περίοδο του μεσοπολέμου και μετά, το να περιορίζεσαι στην εξαντλητικά τέλεια από τονικής και αισθητικής άποψης απεικόνιση τοπίων, κοχυλιών και λαχανικών (παρόλο που, κατά την άποψή μου, οι φωτογραφίες αυτές του Weston είναι καταπληκτικές), φαντάζει λίγο ελιτίστικο και εγωιστικό. Τη στιγμή που όλα γύρω σου γκρεμίζονται και αλλάζουν και που ο κόσμος, η κοινωνία, η τέχνη βράζουν, δε μπορεί εσύ να αδιαφορείς... Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ...

Η αλήθεια είναι ότι ο Adams, γεννημένος στην Αμερική που δεν έχει ζήσει σύγχρονο πόλεμο στο έδαφός της πέρα από τον εμφύλιο (1861-1865) ακόμα και σήμερα έχουν πολύ μικρότερη "ευαισθησία" σχετικά με το τι πραγματικά σημαίνει ο Πόλεμος...για τους περισσότερους είναι "δίνω λεφτά για πόλεμο στη φορολογία"...όμως κακά τα ψέματα, σημαίνει και "πληρώνω τη βενζίνη στο 1/4 από ότι η Ευρώπη, τους φακούς, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα εισαγώμενα αγαθά πολύ φθηνότερα.

Μακάρι να ασχολούνται και με το να απαθανατίζουν με ευαισθησία και αγάπη τοπία...

Τώρα πόσο πιο "ευαισθητοποιημένος" αλλά κυρίως πόσο ενεργός αντιπολεμικά αλλά και κοινωνικό-πολιτικά ήταν ο εύπορος κ. Bresson ή ο μέσος βολεμένος Παριζιάνος από τον μέσο αμερικανό της Δυτικής ακτής δε ξέρω...πάντως "γροθιά" στο κατεστημένο δεν ήταν πιστεύω...
Καταγράφηκε

War does not determine who is right, war determines who is left - www.zeitgeistmovie.com
Αν δεν έχεις χρόνο να κάνεις κάτι σωστά, φρόντισε να έχεις το χρόνο να το κάνεις ξανά...
Αυτά που κάνεις μιλάνε τόσο δυνατά που δεν ακούω αυτά που λες...
Foto@RT Magazine - Online Περιοδικό για την Φωτογραφική Τέχνη
BooN
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 349


...it's the end of the world as we know it....


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #10 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 20:16:11 »

Να πώ και εγώ την γνώμη μου...

Όχι δεν συμφωνώ με τον τρόπο έκφρασης του δασκάλου. Δεν μπορείς να κρίνεις έτσι την δουλειά ένος άλλου καλιτεχνή επειδή δεν συμφωνεί με τα δικά σου πρότυπα αλλά....
μπορώ να καταλάβω το τί μπορεί να ωθήσει κάποιον να εκφραστεί έτσι σε μια ανάλογη περίσταση....
Οι φωτογράφοι είναι καλιτέχνες...
και οι καλιτέχνες είναι οι σεισμογράφοι της κοινωνίας λένε....
Ενας σεισμογράφος όταν κινούνται όλα τριγύρω του δεν μπορεί να κάτσει ακίνητος και να θαυμάζει τα βουνά και τα λαγκάδια...
Απο την άλλη όμως δεν μπορείς να κατηγορήσεις έναν σεισμογράφο που ήταν αρκετά μακριά και δεν κατέγραψε το ίδιο τον σεισμό....  Wink
Καταγράφηκε

Κωνσταντίνος
Little ones.... my sons and my daughters.... your sweat is salty.... I am why - Bjork - Oceania

Nikon F75 - Nikon D70s - Nikkor 28-100 F/3.5-5.6G - Nikkor 50mm F/1.8D ::  Minolta Dimage Dual Scan IV :: Canon Ixus 400 :: Sony U20
http://boon.dpgr.gr
y_lianos
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 823



Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #11 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 20:21:09 »

Το είδος φωτογραφίας του Bresson είναι κατά τη γνώμη μου πιο γοητευτικό γιατί εμπεριέχει ένα από τα βασικά συστατικά της τέχνης της φωτογραφίας: το πάγωμα του χρόνου, την αποφασιστική στιγμή - ΔΕΝ θα ξαναυπάρξει ποτέ τέτοια στιγμή! Αντιθέτως ο Αnsel Adams μπορούσε να ξαναπάει πολύ ωραία στo grand canyon και να το φωτογραφίσει όσες φορές ήθελε - εκεί είναι δε φεύγει. Αντιθέτως ένα δέκατο του δευτερολέπτου αργότερα για τον bresson ήταν μια αποτυχημένη φωτογραφία.

Το grand canyon μπορώ να πάω και τώρα να το δω κι εγώ πώς είναι, τις εικόνες όμως που μου μεταφέρει ο Bresson δε θα μπορέσω να τις δω ποτέ... αυτό είναι που κάνει για μένα πιο γοητευτικό το είδος φωτογραφίας του Bresson, χωρίς βέβαια να απαξιώ το είδος του Adams...


forum code:

* zeibek2.jpg (90.96 KB, 508x764 - εμφανίστηκε 596 φορές.)
Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (3):
dharma
***
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 364


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #12 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 22:08:43 »

  Το πάγωμα του χρόνου μπορεί να το θεωρείς ως ένα από τα βασικότερα στοιχεία της φωτογραφίας άλλα μην ξεχνάς ότι ο σκοπός είναι να φτιάξεις μια εικόνα, αυτό και τπτ παραπάνω. Το να λεμε ότι επειδή μια φωτογραφία βγήκε στο συγκεκριμένο κλάσμα του δευτερολέπτου και αυτό της δίνει νόημα, ενώ μια άλλη θα μπορούσε να είχε βγει και 3000 χρόνια αργότερα δεν λέει τπτ για την εικόνα καθεαυτή, ίσως να λέει για την μαγκιά του φωτογράφου άλλα δεν μπορεί να δώσει παραπάνω αξία σε μια φωτό από αυτό το οποίο η τελευταία δείχνει.
  Κατά τα άλλα ο κος Μπρέσσον λέει ότι θέλει και ο καθένας επίσης λέει ότι θέλει και εγώ με την σειρά μου μπορώ να λέω εδώ ο κόσμος χάνεται και ο μπρεσσόν φωτογραφίζει παιδάκια να κουβαλάν μπουκάλια και ανθρώπους να πηδάν λακούβες με λάσπες...
 
  Τέλος πάντων για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, κατά την δική μου αυστηρά προσωπική άποψη. Ο κος Μπρεσσόν είχε τρομερό μάτι άλλα αυστηρά κοινωνικό προσανατολισμό. Φωτογράφιζε την κοινωνία, ήθελε να πεί κάτι πάνω στην κοινωνία και κατ΄εμέ παραμένει ένας φωτογράφος που απευθύνεται στους πολλούς λόγω ακριβώς αυτής της θεματολογίας του. Επίσης ήταν οικονομικά ευκατάστατος και γιαυτό και είχε την δυνατότητα να κάνει ότι έκανε, πράγμα που άλλοι μεγάλοι φωτογράφοι δεν μπορέσαν να το κάνουν. Ο Ανταμς με την σειρά του, κατ΄εμέ επίσης, εκτός από μεγάλος μάστορας και δάσκαλος δεν ήταν τπτ το ιδιαίτερο πέραν αυτού. Έχει να επιδείξει μερικά απίστευτα τοπία άλλα η καλλιτεχνική πλευρά του έργου του δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσιάζει ούτε ότι έχει κάτι να προσφέρει στον κόσμο της φωτογραφίας (καλλιτεχνικά μιλώντας, τεχνικά είπα είναι Ο δάσκαλος). Όσο για τον Γουέστον εδώ συκώνω τα χέρια ψηλά. Ο άνθρωπος ήταν και απίστευτος μάστορας και από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες. καλά θα έκανε ο κος Μπρεσσόν και ο οποιοσδήποτε να μην βιάζεται να κρίνει το έργο οποιουδήποτε και πόσο μάλλον ενώς τέτοιου καλλιτέχνη, που σημειωτέων το έργο του οποίου αποδεικνύει γιατί ο Μπρεσσόν έχει λάθος.
  Τώρα όσο αφορά απόψεις του τύπου περί αποφασιστικής στιγμής και τα σχετικά και ότι δεν παίζει ρόλο αν θα φωτογραφίσεις 5 λεπτά ή 10 χρόνια αργότερα, πείτε τα στον σάντεκ που περίμενε ώρες να πάει ο ήλιος εκεί που έπρεπε και ο καιρός έτσι όπως ήθελε για να βγάλει τα τοπία του ακριβώς όπως ήθελε, ενώ ο κος Μπρεσσόν απλά πάταγε το κουμπί την κατάλληλη στιγμή (και γενικότερα σχεδόν συνέχεια... μπας και..). Δεν υπότιμω το έργο του τελευταίου, το θαυμάζω άλλωστε, απλά σχολιάζω κάποια λεγώμενα και το που αυτά οδηγούν σε συνδυασμό με τα πραγματικά γεγονόντα. Και εν κατακλείδι λέω το τι θεωρώ εγώ. Ο καλλιτέχνης εμπνέεται από κάτι, άλλα το τί τον περιβάλει είναι αυτό που θα δώσει την τελική μορφή στο δημιούργημα. Όταν στα μέσα του αιώνα οι Ευρωπαική προτοπορία μετακόμισε στην Αμερική άρχισε να αλλάζει και η κατεύθυνση της τέχνης. Πλέον οι καλλιτέχνες περιβαλλώμενοι από τεράστιες εκτάσεις ερήμου, από άγρια φύση και δάση μεγαλύτερα από την Ελλάδα, από αστικά κέντρα που όμοιά τους δεν είχε γνωρίσει ο κόσμος άρχισε να αλλάζει κατεύθυνση και η τέχνη. Δεν θάλω να εμβαθύνω και αρχίσω να λέω παραδείγματα γιατί θα ξεφύγουμε αρκετά. Το θέμα είναι ότι είναι καθοριστικοί οι χωροχρονικοί παράγωντες στο τελικό αποτέλεσμα και στην τελική μορφολογία ενώς έργου. Ο Μπρεσσόν δεν έζησε εκεί, ο Ανταμς και ο Γουέστον όμως έζησαν.
Καταγράφηκε
Χάρης
*****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 4122


O tempora, o mores


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #13 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 23:03:53 »

Τώρα για το ποιος από τους δύο μας άφησε τις ωραιότερες φωτογραφίες ...

Ανδρέα παρέθεσα την δική σου φράση, μιας και είναι αυτή που σε λίγες λέξεις, εύστοχα έδωσε το προβληματισμό και των φίλων που ήδη αναφέρθηκαν στο θέμα.

Και τον προβληματισμό αυτόν εγώ προσωπικά τον θεωρώ λανθασμένο. Είναι αδύνατον να συγκρίνουμε τους δύο αυτούς φωτογράφους. Τόσο διότι το έργο που άφησαν πίσω τους είναι σημαντικότατο, όσο και διότι είναι τελείως διαφορετικοί.

Ξεκινώντας από το έργο των δύο, και μιλώντας για μία τέχνη με μόλις 150 χρόνια (και λιγότερα) ζωής, δηλαδή μία τέχνη καινούρια, είναι σημαντικό πως έχουμε σήμερα το έργο των λίγων αυτών δασκάλων που έθεσαν τα όρια της τέχνης της φωτογραφίας, που την κατέστησαν τέχνη, που της έδωσαν νόημα ύπαρξης ως αυτόνομη και αυτάρκη τέχνη.

Σε μία τόσο σύντομη ιστορία λοιπόν, δεν μπορούμε να αρχίζουμε τις ανόμοιες και ανούσιες συγκρίσεις. Στην φωτογραφία τοπίου ο Adams έχει επηρεάσει, και ακόμα επηρεάζει, γενιές και γενιές φωτογράφων. Και Bresson στην φωτογραφία δρόμου το ίδιο. Μην ξεχνάμε πως ο τελευταίος, όντας ιδρυτής του πρακτορείου Magnum και έχοντας την οικονομική ευχέρεια να πειραματίζεται χωρίς να αγχώνεται αν οι εικόνες του θα πουλήσουν, είχε την ευκαιρία να επηρεάσει ακόμη περισσότερο

Συνεχίζοντας με την διαφορετικότητά τους... Δεν νομίζω πως χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης αυτό. Αυτό όμως που θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, είναι πως καμία από τις φωτογραφίες των δύο δεν είναι τυχαίες. Κανένα τους κλικ δεν ήρθε αβίαστα. Και οι δύο αυτοί δάσκαλοι, μέσα από κάθε του κάδρο έδιναν ένα κομμάτι του εσωτερικού τους κόσμου. Ένα κομμάτι του εαυτού τους. Δεν είναι λοιπόν απλά ένα ακόμη τοπίο οι φωτογραφίες του Adams, ούτε ένα απλό πορτραίτο ή μία τυχαία στιγμή οι φωτογραφίες του Bresson. Έχουν μία δύναμη, μία εσωτερικότητα και έναν λυρισμό, που πολύ λίγοι μπορούν να πετύχουν, αν και άπειροι κυνηγούν.

Δεν έχουν παραφορεθεί λοιπόν οι φωτογραφίες τους. Είναι τροφή σκέψης και προβληματισμού. Είναι μάθημα για όλους όσους θέλουμε να κάνουμε το κάτι διαφορετικό από την αναμνηστική φωτογραφία.

Όσον αφορά τον αφορισμό του Bresson για τις τοπιακές φωτογραφίες του Adams, δεν είναι εύκολο να σχολιαστεί. Έτσι όπως μεμονωμένα μας παρατίθεται από τον Μιχάλη, είναι αρνητικός και ίσως κατακριτέος. Ίσως όμως να τον καταλάβουμε καλύτερα αν τον δούμε μέσα στο υπόλοιπο κείμενο της συνέντευξης (από όπου φαντάζομαι ότι προέρχεται) και τότε να μπορέσουμε να τον σχολιάσουμε σωστότερα.
« Τελευταία τροποποίηση: 10 Δεκέμβριος 2005, 23:28:08 από Χάρης » Καταγράφηκε

Όταν οι άνθρωποι θέλουν να καταλάβουν κινέζικα, σκέφτονται πως πρέπει να μάθουν κινέζικα. Γιατί ποτέ δεν σκέφτονται πως πρέπει να μάθουν ζωγραφική φωτογραφία; Pablo Picasso

  |  raw.gr  |  mind company  |  visual poetry
Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια...
Αξιολόγηση μηνύματος (1):
Aktios
***
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 306



Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #14 στις: 10 Δεκέμβριος 2005, 23:22:53 »

Καλά τα λεγόμενα του Bresson αλλά "κατηγορήθηκε" για στημένες και σκηνοθετημένες φωτογραφίες και όπου υπάρχει καπνός..........
Καταγράφηκε

Η ζωή η ίδια δεν είναι πραγματικότητα. Η φωτογραφία είναι..
Σελίδες: [1] 2 3 4 |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: