Ανθρώπων ιστορίες

[naknak]

 

Ιστορίες δίχως όνομα και χωρίς λόγια

.

::      κενόν     ::

Ν

[Novus]

Το βλέμμα του πατέρα μου.

Φωτογραφίζοντας σε ένα πολύβουο πανηγύρι η "ματιά" μου μέσα από το οφθαλμοσκόπιο συνάντησε ξαφνικά το βλέμμα του πατέρα μου.
Και για πρώτη φορά "είδα" τόσο καθαρά και τόσο έντονα την αγάπη του.
Η στιγμή είχε παγώσει, η φωτογραφική διαδικασία στην οποία είχα απορροφηθεί με βοήθησε να δω κάτι που τόσα χρόνια ίσως έφευγε απαρατήρητο.

[Novus]

Ο Άρχοντας Βοσκός



_{ΥΓ. Tην είχα ανεβάσει παλιότερα στον σχολιασμό. Αυτή είναι μια εκδοχή με διαφορετική επεξεργασία.}

[Pentzikis]

Λαθρομετανάστες στο επαρχείο της Κω, καλοκαίρι 2003.

[Novus]

Όποιος φίλος διαβάσει αυτό το μήνυμα ας ακούσει αν θέλει και αυτό...



Ανθρώπων ιστορίες είναι…

Η μοναξιά της αιώνιας παιδικής ψυχής…

     

Η ελπίδα και τα όνειρά μας…

     

Η αγάπη… Ο θάνατος…

   

Η φιλία…

   

και οι απουσίες...

 

Τα βλέμματα των ανθρώπων…

     

Αξιοπρεπείς μοναχικοί άνθρωποι...

   

   

Ένας χορός... μια αγκαλιά...

 

Ένας φίλος...



Στους κύκλους των διαδρομών μας κάποτε πορευόμαστε μαζί, κάποτε μένουμε μόνοι...

   



Έρημες φωτογραφίες μου, που σήμερα χάρη σ' ενα φίλο ξαναβρήκα και ξαναγάπησα και θέλησα να τις μοιραστώ μαζί σας, τους φίλους που γνώρισα εδώ, μ' αυτούς που παραμένουν αλλά και και μ' αυτούς που έφυγαν.

[vasilikos]

πολυ ομορφο αφιερωμα φιλε 

[Xaprilian]

Τις θυμάμαι Γιώργο τις πιο πολλές από τις φωτογραφίες αυτές...όμορφες 
 ...σα να κλείνεις ένα κύκλο και να προχωράς βαθύτερα στον μαγικό κόσμο της φωτογραφίας...

[D.Zografos]

Αυτες ειναι φωτογραφιες 

[Aptaliko]

Όμορφες, ανθρώπινες αλλά και συναισθηματικά φορτισμένες .

[Pentzikis]

Το επάνω κομμάτι της πλατείας Αριστοτέλους ήταν την περασμένη δεκαετία τόπος...ζωής γιά τους παλιννοστούντες συμπατριώτες μας από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.
Ήταν λοιπόν και τόπος αναχώρησης και άφιξης των λεωφορείων από και προς τις χώρες αυτές.

Εδώ μία σκηνή αποχαιρετισμού..

[Samorc]

αυτο ειναι ενα δεντρο πολυ κοντα στην παραλια,σ'ενα μικρο υψοματακι,στην περιοχη πυργακι της ναξου..κατω απο τον κορμο υπαρχουν πολλες πετρες οι οποιες λειτουργουν και σαν καθισματακι..οποτε πηγαινα εκει και καθομουν σε μια απο αυτες τις πετρες κοιτοντας την θαλασσα ..ενιωθα μια τρομερη δυναμη αλλα και ηρεμουσα συναμα..καποια στιγμη που εδειξα αυτο το δεντρο σε καποιον κατοικο της περιοχης μου ειπε οτι οι πετρες γυρω απο το δεντρο-εφαπτομενο αυτου-σχηματιζουν εναν κυκλο..αυτος ο κυκλος σημαινει οτι παλια υπηρχε ενα πολυ μικρο οχυρο/καστρο..απλα πιστευω οτι δεν ειναι ενα τυχαιο σημειο ...

[Chobe]

Αθήνα. Οδός Αθηνάς. Πως λέμε οδός Ερμού; Καμία σχέση.
Εδώ, η αγορά είναι εντελώς διαφορετική. Εδώ θα δει κανείς απλούς φτωχούς ανθρώπους να ψωνίζουν τα απαραίτητα. 
Εδώ, η ζωή τρέχει με άλλους ρυθμούς. Η Κεντρική Αγορά και οι ανάμικτες οσμές, από ψάρια, κρέατα, λαχανικά, δίνει  τον παλμό.
Ο εργατόκοσμος, αυτοί που ψάχνουν ένα μεροκάματο στην οικοδομή, έλληνες και αλλοδαποί, είναι εδώ γύρω.

Ξαφνικά παίρνει το μάτι μου μία κυρία, εμφανώς διαφορετική και «αταίριαστη» με την αισθητική του χώρου, να ψωνίζει παπούτσια των 10 ευρώ !
Η αντίθεση με προκάλεσε να την φωτογραφίσω.

[giorgaros]

ΟΛΟΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΟΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ Γ PEFANI ΠΟΥ ΘΑ ΤRΑΒΙΞΗ ΑΥΤΟ/ΤΑ ΔΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΟΥΜΕΡΑ

ΕΚΠΤΩΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΗΚΑ 3€

 

Αγνο όσο αγνο μπορει να ειναι το παρελθον των Γιγάντων και μελαγχολικο οσο διαφαινεται το μελλον τους

Δεν συνηθίζω να κάνω αρνητικά σχόλια. Απλά εδώ το κείμενο μεγιστοποίησε μια άσχημη αίσθηση. Καλή η επιλογή του θέματος και της ιδέας και σωστά την ανέρτησες εδώ, στο κομάτι του dpgr που είναι πιο κοντά στο ρεπορτάζ, όμως μελαγχολικό πορτρέτο ανθρώπου που μιλάει στο κινητό Κώστα που το είδες ? 

[Pentzikis]

Ιστορία χωρίς λόγια...

[skatzivas]

Το βλέμμα του πατέρα μου.

Φωτογραφίζοντας σε ένα πολύβουο πανηγύρι η "ματιά" μου μέσα από το οφθαλμοσκόπιο συνάντησε ξαφνικά το βλέμμα του πατέρα μου.
Και για πρώτη φορά "είδα" τόσο καθαρά και τόσο έντονα την αγάπη του.
Η στιγμή είχε παγώσει, η φωτογραφική διαδικασία στην οποία είχα απορροφηθεί με βοήθησε να δω κάτι που τόσα χρόνια ίσως έφευγε απαρατήρητο.

γιατι παντα φιλτατε εχεισ τοσο δικιο στην αναλυση της φωτογραφιας που κανεις?χαχαχα.αστειευομενος σε συγχαιρω