Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Forum
Κάτω

* Πληροφορίες χρήστη Αρχική | Ημερολόγιο | Σύνδεση | Εγγραφή
19 Απρίλιος 2014, 17:57:21

  +  DPGR Virtual Community  
| | | | |-Ξένοι Φωτογράφοι (Συντονιστής: noe)

Σελίδες: [1] |   Κάτω
Αποστολέας
Θέμα: "Μικρό Αφιέρωμα" - Chris Killip  (Αναγνώστηκε 12328 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
kkranis
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 1292


The Circle


Προφίλ WWW
« στις: 10 Νοέμβριος 2003, 22:13:17 »

Ο Chris Killip γεννήθηκε στο Isle of Man, ένα μικρό νησί στα Βορειοδυτικά παράλια της Αγγλίας, με έντονες κέλτικες επιρροές αλλά και μια ανεξάρτητη κυβέρνηση. Από το 1965 και μετά, δουλεύει ως επαγγελματίας φωτογράφος και γίνεται μέλος του Photography Committee for Northern Arts, του The Arts Council of Great Britain και είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Side Gallery. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του αφορά την Αγγλία και κυρίως τους κατοίκους της. Όπως θα δούμε πιο κάτω, ο κύριος όγκος της δουλειάς του έχει ως θέμα τον άνθρωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι δίνει μια ιδιαίτερη βαρύτητα στους κατοίκους του Isle of Man.
O Chris Killip έχει βραβευτεί πολλές φορές για το φωτογραφικό του έργο, με μεγαλύτερη αναγνώριση την βράβευσή του από το ίδρυμα Henri Cartier-Bresson στο Παρίσι. Εκτός από τη φωτογραφία ο Chris Killip είναι και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard, με έδρα στο Department of Visual and Environmental Studies.
Ας δούμε όμως κάποιες από τις φωτογραφίες του:



Η φωτογραφία μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί «περίεργη». Ούτε πορτραίτο αλλά ούτε και τοπίο. Το αίσθημα της μοναξιάς είναι διάχυτο. Ο ηλικιωμένος κύριος δε δείχνει να ενοχλείται από την παρουσία του φωτογράφου, μιας και δείχνει να απολαμβάνει το ενδιαφέρον προς το άτομό του. Τα σπουργίτια μάλλον αδιάφορα, προσδίδουν μια όμορφη αντίθεση στο κάδρο.



Εδώ έχουμε μια πολύ δυνατή φωτογραφία. Ο (Η;) “Cookie” μέσα στο χιόνι. Το βιομηχανικό τοπίο είναι διακριτικά υποβλητικό. Η φωτογραφία καταφέρνει να περάσει εύκολα στο θεατή τη στιγμή εκείνη. Η μοναξιά έντονη για άλλη μια φορά, αλλά και το ανθρώπινο στοιχείο μέσα στο αφιλόξενο περιβάλλον.

 

Σε αυτήν τη φωτογραφία ο Killip παρουσιάζει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Ο μικρός Rocker (σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες που παρουσιάζει πρόσωπα, αναφέρει στον τίτλο και τα ονόματά τους!) περιεργάζεται ένα βάτραχο που κρατά στις παλάμες του. Πιο ευαίσθητο, πιο μαλακό και πιο ήπιο το ύφος του φωτογράφου εδώ. Δε μπορεί παρά να μας αφήσει ένα αμυδρό χαμόγελο στο στόμα…



Η φωτογραφία “Leso and Gun” τραβήχτηκε στο χωριό Skinningrove. Ένα ψαροχώρι όπου δεν μαζεύει τουρίστες, είναι στα όρια της παρακμής (οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών λένε ότι στο Skinningrove τρώνε τα μωρά τους) και για αυτούς τους λόγους ο Killip το επισκέπτεται συχνά για τα φωτογραφικά του ταξίδια. Τα όπλα, όπως αυτό στη φωτογραφία είναι συνηθισμένα στους κατοίκους του Skinningrove, για να φοβίζουν τους άλλους ψαράδες ώστε να μη μπαίνουν στα “δικά τους” νερά.



Εδώ έχουμε την ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο. Ο άνθρωπος είναι μόνος, κοιτάζει τον τοίχο και έχει την πλάτη του γυρισμένη στο φωτογράφο αλλά και τον κόσμο. Στο κέντρο όμως ο τοίχος γράφει: «Πραγματική Αγάπη». Τα σχόλια δικά σας…



Σε αυτήν τη φωτογραφία ο Killip, δείχνει τη βιομηχανική εργατική τάξη της Αγγλίας στις αρχές του 1980. Ο τίτλος της: Tyne Ferry. Οι εργάτες που πηγαίνουν στη δουλειά και στο βάθος το τάνκερ. Αλλά ταυτόχρονα δείχνει και  την παρακμή μιας από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές περιοχές της Αγγλίας. Καταφέρνει να μεταμορφώσει απλά γεγονότα σε μια γεμάτη νόημα εικόνα, περνώντας ταυτόχρονα τα δικά του συναισθήματα και τη δική του ματιά.



Οι εμμονή του, σχεδόν, με τη βιομηχανική Αγγλία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Αν και σε πρώτο πλάνο έχουμε την παιδική χαρά, με τα δύο κοριτσάκια να παίζουν, στο βάθος υπάρχει η επιβλητική παρουσία των καμινάδων με τα τοξικά αέρια, να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής.



Εδώ έχουμε τον κύριο Raddcliffe, συγχωριανός του C. Killip. Η στάση του αινιγματική. Είναι στημένος για το πορτραίτο του ή προσπαθεί να βάλει ένα νεαρό φωτογράφο στη θέση του με ένα αυστηρό κοίταγμα; Το άλλο στοιχείο της φωτογραφίας που αξίζει κανείς να σταθεί, είναι ότι ο γάτος Percy, δεν καταφέρνει να μαλακώσει το ύφος αυτής της φωτογραφίας.



Όπως είπαμε, ο Killip ασχολιόταν κατά κύριο λόγο με τα πορτραίτα. Άλλο ένα εδώ, όπου δείχνει την οικογένεια Christian στο Isle of Man. Ο τόπος καταγωγής του ήταν το πρώτο μέρος που φωτογράφισε σοβαρά και συστηματικά, και τα πιο σημαντικά στοιχεία για τον ίδιο, που έδειχνε συχνά στις φωτογραφίες του, ήταν η κοινωνία του νησιού αλλά και οι οικογένειες που την απάρτιζαν.

 

“Πατέρας και Υιός” παρακολουθούν μια παρέλαση. Τα πρόσωπα είναι πολύ εκφραστικά. Τα χέρια έχουν κάτι να πουν. Του παιδιού, δείχνουν την άνεση που του προσφέρει ο πατέρας, ενώ τα χέρια του πατέρα αγκαλιάζουν με έναν ιδιόρρυθμο αλλά πολύ στοργικό τρόπο το παιδί. Αν και τα μάτια του παιδιού έχουν κάτι το ενδιαφέρον, η ματιά του θεατή δε μπορεί πραγματικά να ξεκολλήσει από το άσχημο αλλά ειλικρινέστατο χαμόγελο του πατέρα, που κρατάει στους ώμους του τον γιο του.
 
Ελπίζω να σας άρεσε έστω και λίγο ο Killip. Μέχρι πριν από 3 μέρες δεν τον είχα καν ακουστά. Με το που είδα μερικές από τις φωτογραφίες του, τον λάτρεψα αμέσως. Ίσως γιατί έχω ζήσει αρκετό καιρό στην Αγγλία, πολλές από τις εικόνες του μου είναι γνώριμες. Ίσως έτσι εξηγείται και η προτίμησή μου αυτή. Αν διαβάσατε μέχρι εδώ, σας ευχαριστώ και ελπίζω να μη σας κούρασα.




Καταγράφηκε

Αξιολόγηση μηνύματος (2):
Barba-Giannis
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 6264


Θα ήταν ντροπή μου να μην αποτελώ μέλος του DPGR


Προφίλ
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #1 στις: 10 Νοέμβριος 2003, 23:04:03 »

Μπράβο Κώστα! Απαντάς έτσι σε ένα φλέγον ερώτημα, το αν δηλαδή καλοί φωτογράφοι (Masters) υπάρχουν σήμερα... Όμως θα κάνω και μια παρατήρηση. Όλοι οι "κανόνες" σύνθεσης που συζητούσαμε στα σεμινάρια υπάρχουν στις φωτογραφίες του Killip....


Με μία διαφορά. Όπως ο κάθε συνειδητός φωτογράφος, ο Killip δεν κάθεται τη στιγμή που φέρνει τη μηχανή στο μάτι του να ψάχνει για τρίτα ή να ελέγχει όγκους. Ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που όλα αυτά τα έχει δουλέψει τόσο πολύ ώστε το μυαλό και το μάτι να τα εφαρμόζουν υποσυνείδητα. Ή ασυνείδητα μάλλον καλύτερα.

Όπως κι ένας λογοτέχνης ή ποιητής δεν κάθεται να σκεφτεί γραμματικούς κανόνες, συντακτικό και ετυμολογία όταν πηγάζει από μέσα του ένας χείμμαρος λέξεων - όταν πηγαία δημιουργεί σε στιγμές έμπνευσης......
Καταγράφηκε

H ΔΕΗ σάς εύχεται καλές διακοπές...!

«...Ισως ακούγεται ως αφορισμός, και όμως: Μπροστά σε τόση γνώση χάθηκε η έμπνευση. Ενώ η γνώση είναι απολύτως απαραίτητη, συγχρόνως, όσα περισσότερα μαθαίνουμε, τόσο ελέγχουμε και δαμάζουμε τη φαντασία μας.» Χριστίνα Kallas-Καλογεροπούλου.

«Από τη στιγμή που βρεθείς στον σωστό δρόμο και προχωρήσεις, θα συνειδητοποιήσεις ότι θα μαθαίνεις σ΄όλη σου τη ζωή. Όσον αφορά αυτό δεν υπάρχει τέλος. Τη στιγμή που ένας (καλλιτέχνης) πιστέψει ότι τα ξέρει όλα, πρέπει να σταματήσει να δουλεύει, γιατί από εκείνη τη στιγμή θα αρχίσει να επαναλαμβάνεται.» Frank Daniel.
gf
conservator tempores acti
Επίτιμο μέλος
****
Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Ανδρας
Μηνύματα: 3325


Καληνύχτα :)


Προφίλ WWW
« ΑΠΑΝΤΗΣΗ #2 στις: 11 Νοέμβριος 2003, 17:51:28 »

Τι δυνατές φωτογραφίες, αλήθεια.
Κάτι που παρατηρεί κανείς και στον Killip, όπως σε άλλους μεγάλους φωτογράφους είναι η ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποια συγκεκριμένη θεματολογία. Σε αυτόν είναι ο άνθρωπος μέσα σε ένα βιομηχανικό αφιλόξενο περιβάλον.
Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί αν το ενδιαφέρον και  η ευαισθησία  για το θέμα από το μεγάλο φωτογράφο είναι αυτά που δίνουν το κάτι παραπάνω στις φωτογραφίες και τις αναδεικνύουν σε αριστουργηματικές ή αν αντίθετα η τέχνη και η τεχνική του πετυχαίνουν να κάνουν τα θέματα που διαλέγει να μας αγγίζουν.
Πιστεύω ένας συνδυασμός των δυο, σε αναλογίες που ποικίλλουν από τον ένα στον άλλο.

Καταγράφηκε

Photo Plugins. Δωρεάν Photoshop plugins για φωτογράφους. Θέλετε περισσότερα; recommended third party plugins.
Σελίδες: [1] |   Πάνω
Μεταπήδηση σε: